کتاب آموزش سلفژ ، تمرین گوش : یک دوره جامع   سلفژ یکی از منابع بسیار تحسین شده برای تمرین گوش در آموزش موسیقی امروزه است. این نسخه تجدید نظر شده و توسعه یافته کتاب شامل انبوهی از مثال های موسیقی جدید و دیکته موسیقی است که تمامی موسیقی از کلاسیک تا مدرن را در بر می گیرد. برای اولین بار، کتاب سلفژ همچنین شامل اجراهای صوتی تعریف شده روی سی دی برای هر 51 دیکته موسیقی است. هنرجویان سلفژ در این تمرین ها از پیشرفت ساده به پیشرفت های پیچیده تر می رسند و به گفته مل پاول

اگر با تامل و دقت بر وجه تمایزات موسیقی ایران با سایر ملل نگاه کنیم از جمله مهمترین این تفاوتها تحریر و تنوع آن در موسیقی اصیل ایرانی میباشد.تحریر در واقع بالا رفتن و برگشتن یک یا چند نت بطور متناوب و متناسب است که با سرعت انجام میشود و اختصاص به آواز دارد و اجرای آن در ادوات موسیقی و سایر آلات بی معنی است و چندان خوشایند مزاج مخاطب نخواهد بود و زیبایی آن زمانی شکوفا میشود که از حنجره خواننده تولید شود. از دید بنده تحریر چون قایقی است که خواننده میتواند احساس و مهارت خود را

چهار صدای خوانندگی سوپرانو، متزو، تنور و باس (بم) است. حتی اگر فکر می کنید این اسم ها شبیه کاراکترهای اوباش فیلم ها هستند چیزی برای نگرانی و ترسیدن از این اصطلاحات ندارید. ما برای شما در چهار پست هر کدام از این صدا ها را به قدر کافی شرح دادیم. برای هر کدام از این صداها در مبحث آموزش خوانندگی وسلفژ، محدوده نت ها، انتقال های موسیقی، تن موسیقی و هر تقسیماتی که آن صدای مربوطه را دارد به همراه خوانندگان مشهور آن برای شناسایی بهتر این صدا برای شما آماده کردیم. 1 – صدای سوپرانو 2 – صدای

یکی از مواردی که باعث رویگردانی از این مورد است، عدم توانایی نوازندگان در سلفژ نتهاست. ولی این مسئله نباید باعث شود تا نتوانیم از نت خوانی وفوایدش بهره گیری کنیم. حتی اگر توانایی در سلفژ موسیقی نداریم، با یک صدا خواندن تمامی نتها باز هم می توان بدون بهره گیری از ساز نت خوانی کرد.   از نکاتی که در اجرای صحیح تر قطعات یاریگر نوازندگان است، نت خوانی آنهاست. در اغلب اوقات نوازندگان تمایلی به نت خوانی موسیقی مورد اجرا در دوره ای که سرگرم تمرین آن هستند، ندارند. از ریتم افتادن های غیر ارادی جملات، اکسان دادن

مدت زمان تمرين { چه مدت بايد به تمرين ادامه دهيم ؟ } پاسخ اين است كه مادامي كه شخص آواز مي خواند يا تعليم مي بيند ، نمي تواند صداي واقعي خود را بشنود. نوار صداي شخص نيز آيينه ي دقيقي از صداي او نيست ، زيرا معمولايا در اتاق تمرين يا در استوديو ضبط مي شود كه فاقد تجهيزات براي ضبط دقيق اند. خواننده به يك جفت گوش و چشم ديگر نياز دارد كه براي پيشرفت به سمت يك خواننده ي خوب شدن او را كمك كند . براي هرمعلم آوازي بسيار مهم است كه بداند چه كاري

پیشنهاد میکنم برای بهره مندی از دروس از همین ابتدا تمام دروس و مطالب را خوب و با دقت بخوانید ! جلسه ی اول صداسازی و سلفژ رو براتون آماده کردم که امیدوارم خوشتون بیاد و برای بهتر شدن این مطلب بنده رو یاری کنید. قصد دارم که تو این جلسه فقط و فقط یک سری کلیت رو راجع به سلفژ خدمتتون عرض کنم و اطمینان دارم همه اینا رو میدونن اما محض اطلاع دوستان تازه کار این جلسه رو میزارم. دوستان سلفژ و صداسازی مجموعه قوانینی هستند که با یادگیری اونها شما توانایی های زیادی رو پیدا میکنید که

سلفژ در تعریف : سلفژ را می توان خواندن یک سری نت ها به صورت پی در پی و پشت سر هم و با رعایت قوانین نت ها و سکوت ها و … معرفی کرد. پایهء آموزش سلفژ دانستن ارزش زمانی هر نت است و در کنار این باید ارزش زمانی هر سکوت را نیز بدانیم. یعنی باید با تئوری موسیقی آشنایی داشته باشید. تعاریف كوتاهی از سلفژ: الف:مهمترین عاملی كه به معنای اعم ، پایه و اساس جدی در آموزش موسیقی به شمار میرود سلفژ است كه از دو قسمت عمده تشكیل میشود : 1- قسمت عملی 2- قسمت

  دوره آموزش خوانندگی صوتی برای آموزش به خود خوانندگی و دستورات قدم به قدم برای رسیدن به مهارت های موسیقی خوانی و نت خوانی. این منبع یک ابزار موثر برای ساخت اعتماد به نفس و مهارت است. کتاب بسیار ایده آل برای موسیقی انفرادی یا گروهی است. این دوره آموزش خوانندگی فرض را بر این می گذارد که هنرجو از قبل هیچ دانشی در مورد موسیقی نویسی و نت نویسی ندارد و شما را از سطح مقدماتی به سطح متوسط می رساند.

صدای عریان باس و بم – Bass صدای بم یا باس، پایین ترین نوع صدا است. خواننده بم کسی است که تمامی نت های پایین را به راحتی می خواند. محدوده : محدوده موسیقی صدای بم معمولا فا (پایین کلید باس) تا می (اولین خط از کلید تربل)  است ولی می تواند تا می بمل تا فا هم وسعت پیدا کند. انتقال های محدوده صدا : بم از صدای سینه تا صدای میانه درحدود نت لا یا لا بمل پایین تر از دو میانی است و صدای سر آن در حدود ر یا ر بمل بالاتر از دو میانی است.

تکنیکی که توی این پست آموزش میدم خیلی وقتا به کارتون میاد حتی شاید بعضی وقتا یه آهنگی و میشنوید و براتون سوال میشه که چطوری ! خب اون تکنیک فریاد زدن موقع خوندنه. فریاد زدن توی آهنگ کار سختی نیست به شرطی که بدونید چطوری فریاد بزنید. خیلی ساده ست.(شماره یک) فکر کنید میخواین با کسی آروم حرف بزنید ، نه صدایی که در گوشی حرف میزنین ، حالا سعی کنید پله پله اون صدا رو ببرید بالا و بالاتر. تا جایی که به سقف خودش برسه.دقت داشته باشید که منظور از بالاتر بردن صدا زیاد کردن فشار نیست

دراین درس و با این تمرین ها میخواهیم صدا رو درست کنیم و رو نت خوندن رو یاد بگیریم. سلفژ ورزشی اول میرسیم به قوی کردن عضله زبان چون خیلی مهمه سعی کنید با زبانتان تک تک دندان هایتان رو بشمارید تا جایی که میتوانید زبانتان را از دهانتان بیرون بیاورید و یک دقیقه نگه دارید زبانتان را حداقل دو دقیقه دوره لثه تان بچرخانید رو نت خوانی اگر شش های شما قوی شود طوری که بتوانید نفستان را 2 دقیقه در سینه حبس کنید مطمئن باشید مشکلی در کم آوردن نفس در حین خواندن نخواهید داشت یک موزیک که

برای خوانندگان تنفس صحیح از اهمیت بسیاری برخوردار است، افرادی که تنفس درست را نیاموخته‌اند خوانندگی برایشان بسیار مشکل است. با تنفس صحیح انعطاف‌پذیری دیافراگم افزایش می‌یابد. در غیر این صورت، اگر پرده دیافراگم سفت و محکم باشد، عضلات گردن و بالاتنة خواننده منقبض می‌شوند. صدای خواننده با تمرینات پیگیر و کنترل دائمی تنفس و با کمک معلمی باتجربه، زیبا و پ‍ُرطنین می‌شود. اما در هر حال یک معلم خوب و دلسوز تنها می‌تواند بیست درصد آنچه را که لازم است به هنرجو انتقال دهد، بقیه مطالب را باید خود هنرجو بیاموزد. علاوه بر این برای فراگیری آواز و تنفس

در فن بیان باید از فیزیولوژی بیان یعنی چگونگی اعضا و جوارح مربوط به بیان آگاهی داشت. از این پس این اعضا را «اندام‌های گفتاری » می‌نامیم . اصول گفتاری از همکاری میان اندام‌هایی از چند دستگاه اصلی بدن تولید می‌شود . این عمل اندام‌ها – که هر یک وظیفه ویژه دیگری دارند – یک وظیفه فرعی است . به عنوان مثال شش‌ها و نای که اندام ویژه تنفسی محسوب می‌گردند (و این وظیفه اصلی آنها است )، در تولید صدا نیز همکاری می‌کنند و نقش مهمی بر عهده دارند . اندامهای گفتاری عبارتند از : لب‌ها دندان‌ها لثه درونی

گام (scale) و رابطه آن با آوازخوانی: گام عبارتست از تعدادی اصوات پی در پی که با فواصل معیّن وحساب شده بدنبال هم قرار می گیرند. به عبارتی ساده تر : گام از صداهای اصلی سازنده یک قطعه موسیقی که زیر وبم هایی متفاوت دارند و بترتیب از بم به زیر یا از زیر به بم مرتب شده اند، تشکیل شده است. گام های اساسی موسیقی غرب از آغاز سده هفدهم تا آغاز سده بیستم گام های ماژور (Major scale) و مینور(Minor scale) بوده اند.گام ماژور(گام بزرگ) میان صداهای متوالی خود الگوی معینی از فاصله ها دارد که این فاصله

این تمرینات به شما کمک میکنه تا رنج صدای خودتونو بالا ببرید و همچنین به بهتر شدن تن صدا و صاف شدن صدای شما کمک میکنه تا موقعی که در اوج می خونید زور نزنید. قطعا حروف خاصی هستند که همیشه موقع خوندن اونها مشکل دارید و صداتون عکس العمل مشخصی به اونها نشون میده. بزارید راحت تر بگم .میتونیم برای خودمون کلماتی که برامون تلفظشون سخت تر از بقیه است رو از بقیه جدا کنیم. ولی تکنیک این نیست که روی کلماتی که برامون سخته تمرین کنیم. در اصل باید بیشتر روی کلماتی که تلفظشون برامون سادست تمرین کنیم

به همراه فراگيري تكنيك اصولي و خوب ، نياز به تركيب خواندن قطعات آوازي به همراهي ساز پيش مي آيد . و در نهايت خواندن قطعه همان طور كه آهنگسازان و نويسندگان ليبرتو مي خواهند ، انجام مي شود . از آنجايي كه معمولا ساز همراهي كننده پيانو است ، هنگامي كه هنرجو در تكنيك خود بسيار پيشرفته شود بايد يك آكومپانيست ( همراهي كننده ) پيدا كند . لازم به توضيح است كه همه ي پيانيست ها الزاما آكومپانيست هاي خوبي نيستند . اغلب بهترين سوليست ها ، براي ايجاد ارتباط لازم و واقعي بين خواننده و آكومپانيست فاقد

تنفس یکی از مهمترین پارامترهای خوانندگی و مهمترین شرط حیات انسان در زمین خاکی است.بنابراین با اهتمام ویژه ای بایستی به آن پرداخت.یک خواننده اگر دچار ضعف در سیستم تنفس و نیز مدیریت صحیح نفس در حین اجرای آهنگ باشد اساسا نمیتواند در بین خواننده های حرفه ای جایگاهی داشته باشد چرا که صرف نظر از صدای خوب و همچنین دانش موسیقی فرد خواننده بایستی بتواند نفس خود را تنظیم و مدیریت کند تا در طول اجرای قطعه موسیقی دچار مشکل نشود. در مورد نحوه برخورد با سیستم تنفس و بهداشت شش ها در فواصل آتی با دوستان گفتگو خواهم

قبل از اينكه هنرجو بتواند پايه ي خوبي براي ساختن صدايش ايجاد كند بايد معلم آوازي پيدا كند كه از نظر اخلاقي خوب باشد و در تكنيك صدا از دانش فراواني برخوردار باشد . يك معلم آواز در درجه ي اول بايد خواننده ي خوبي باشد . اين امري ضروري است بسيار اتفاق مي افتد كه مربيان ـ بعضي از مربيان خوب ـ تصميم به آموزش آواز مي گيرند . اين يك اشتباه است . يك معلم خوب بسيار ارزشمند است ، وشما بايد يك متخصص آواز ( يك معلم آواز ) داشته باشيد ، كسي كه احساسات ايجاد صداي

یکی از مهمترین پارامترهای رشد و پیشرفت و نیز تمایز خوانندگان حرفه ای از سایر خواننده ها دریافت آنها از شعر و نیز انتخاب شعر خوب چه از منظر ادبی و چه از جهت تناسب آن با نیازهای اجتماع و جامعه و همچنین تناسب آن با موسیقی یا همان تلفیق شعر و ملودی میباشد. این موضوع تا آنجایی حائض اهمیت است که در برخی موارد یگانه راه موفقیت بسیاری از خواننده ها بوده و هست. موسیقی چون ظرفی ست و شعر خوراکی ست که در آن نهاده میشود و به جامعه عرضه میگردد.هر چقدر کیفیت این خوراک در خور ارزش

چگونگی ایجاد صوت صوت از ارتعاش دو تیغه ی نازک به نام «تارهای صوتی» که در حنجره قرار دارند به وجود می اید. حنجره در عقب زبان و در بخش فوقانی نای قرار دارد. وقتی ماهیچه های تارهای صوتی که حالت ارتجاعی دارند، کشیده می شوند، شکاف باریکی بین آنها ایجاد می شود که با عبور هوای بازدم از این شکاف، تارهای صوتی به ارتعاش در می ایند. این ارتعاش، هوای داخل حلق، شش ها، دهان و حفره های بینی را نیز مرتعش می کند و بدین ترتیب صوت ایجاد می شود. نقش مکانیسم تنفسی در تولید صدا مکانیسم تنفسی

درد گرفتن گلو بعد از خوندن دلیل های مختلفی داره! واسه خوندن ، حنجره و تار های صوتی باید آمادگی داشته باشن! اینکه یه دفعه بخوای شروع کنی به خوندن، مسلماً آسیب مبرسونه به صدا و باید گلو درد میشه! بعضی ها حتی دیدم بعد از خوندن سر گیجه هم میگرن! چه برسه به گلو درد! برای اینکه صدا آمادگی پیدا کنه سعی کنید اول فقط با زمزمه کردم آروم شروع کنید. ترشی و سرخ کردنی به هیچ عنوان نخورید! رطوبت واسه باز شدن صدا خیلی مفیده ، مثلاً توی سونا هایی که از اوکالیپتوس استفاده میکنن خیلی موثره! کلاً

کلمه سلفژ ممکن است برای بسیاری از هنرجویان مبتدی نا آشنا باشد. معنی این کلمه نت خوانی است. در این بخش هنرجو باید با مبانی نت خوانی به صورت تئوری و عملی آشنا شود. برای خواندن و نوشتن موسیقی از خط مخصوص موسیقی یا خط نت استفاده می شود که همه هنرجویان برای فراگیری اصولی سازشان به آن نیاز دارند. خط موسیقی ابزار و الفبای آموزش در موسیقی است که مانند هر خط دیگری از نشانه ها و قواعد خاص خود بهره می گیرد. از آنجا که یادگیری و تسلط بر این خط نیازمند تمرین فراوان و همچنین صرف زمان

توضیحات اینکه اصلا فالش خوندن به چه معناست و … رو توی تاپیک اصطلاحات توی همین بخش وکال توضیح دادم ( واسه کسایی که نمیدونن). اولین روش اینه که شما با دیاپازون تمرین کنید. ولی خب چون هرکسی ممکنه تو خونه دیاپازون نداشته باشه میتونید همون تمریناتو با پیانو انجام بدید.که البته اگه دیاپازون داشته باشید خیلی تمرینات رو می تونید بهتر انجام بدید ولی با دیاپازون این تمرینات یک مرحله بیشتر داره تا با پیانو. با vst پیانو هم براحتی میشه کار کرد حتی اگه میدی کنترل ندارید با صفحه کلید کامپیوتر. پس کاملا همه چیز واسه تمرین محیاست.فقط

این کارهارو خودم مو به مو آموختم و انجام دادم و خیلی موثر بوده!!!(حتما روزی 1 تا 2 ساعت تمرین کنید) شاید این تمرین ها برای خیلی ها مسخره باشه ولی اگه از یه استاده سلفژ حرفه ای درباره این تمرینا سوال کنی اینارو تایید میکنه شما باید اول از هر چیزی تکلمتون درست باشه یعنی کلمات رو مو به مو درست بیان کنید!!! درس اول: تکلم دقت داشته باشید همه حرف هارو باید تمرین کنید نه اینکه فقط اونایی رو که مشکل دارید!!! این باد عجب باده بدی بود که من باد به بد بادیه این باد دگر باد

در بسیاری از موارد خوانندگان آماتور حین تمرین مدام از آب برای برطرف کردن خشکی صدا و احیانا گرم کردن حنجره استفاده میکنند.اما آیا واقعا این عمل بازدهی مفیدی برای صدای ما و بافت حنجره ما خواهد داشت؟ در کلاسها به عزیزان هنرجو بسیار گوشزد کرده ام که قبل از شروع به خواندن خصوصا ساعات ابتدایی روز و بعد از بیدار شدن از خواب صدای خود را با زمزمه کردن و یا خواندن با گام پایین و یا خواندن در حمام حین دوش گرفتن روزانه گرم کنید اما خوردن بیش از حد مایعات گرم و یا نیمه گرم حین تمرین

امروز میخوایم راجع به خوانندگی صحبت کنیم. متاسفانه تو کشورمون علم به خوانندگی در وضعیت بسیار بسیار بدی قرار داره. به گونه ای که بسیاری از هموطنانمون اصلا  نمیتونن خواننده ی خوب رو  از خواننده ی بد تشخیص بدن و تنها ملاک برای تشخیص دادن صدای خوب از بد جنس صدای خواننده هست و اصولا به چیز دیگه ای توجه نمیشه!بنده بارها شاهد بودم که کسی کاملا از گام خارج میخونه و نتهارو کاملا اشتباه ادا میکنه ولی همه تشویقش میکنند! و بدون اینکه کوچکترین علمی از خوانندگی داشته باشن نظر میدن.مثه اینکه بعضیارو مجبور کردن نظر بدن!یا بر عکس.خیلیا

این سوالیه که جواب های متفاوتی داره ولی یه سری چیز ها توی همه جواب ها ثابتن که من اونا رو واستون میگم. اول اینکه اگه توی استودیوی خونگیتون رکورد میکنید باید اطرافتون کاملا مرتب باشه.همه چیز سر جای خودش باشه.اتاق شلوغ نباشه. چون همه این موارد باعث میشه توی ذهنتون حالتی پیش بیاد که خود به خود نامرتبی و شلوغی و به هم ریختگی اطراف توی خوندنتون منعکس بشه و تاثیر بدی توی کارتون داشته باشه. دوم اینکه خودتون توی بهترین حالت روحی باشید .به عنوان مثال اگه مشکلی با کسی پیدا کردید و اعصابتون به هم ریختست یا

اولين قدم در جهت تكنيك صحيح ، حفظ و نگهداري صداست. مراقبت و نگهداري نادرست از صدا ، صدمات جبران ناپذيري در پي خواهد داشت . به هر حال ، برخلاف يك ماشين كه اجزاي آن قابل تعويض اند، انسان فقط يك جفت چين صوتي دارد ، بنابراين به شيوه ي نادرست آنها را به كار نگيريد وياد بگيريد چگونه از آنها استفاده كنيد . بايد به اندازه ي كافي در مورد خطر زياد آواز خواندن در هواي سرد شبانه يا فرياد كشيدن از سر شوق و جيغ كشيدن تاكيد كنم. هرگز جيغ نكشيد . { چگونه مي توان در

تاثير محيط هواي سرد براي خواننده مي تواند فاجعه آميز باشد . هنگامي كه هوا از تارهاي صوتي عبور مي كند ، آنها را سفت مي كند . خواننده بايد آگاه باشد كه شرايط بيروني صد در صد بر صدا تاثير دارد . هنگامي كه خواننده در كنسرت ـ شايد با يك اركستر ـ درحال اجراست يا بر روي سن نشسته و منتظر اجراست ، بايد مراقب باشد كه سردش نشود . مشكل ديگري كه يك خواننده ممكن است باآن مواجه شود اين است كه خواننده مجبور باشد از رختكن با درجه حرارت بسيار متفاوت به روي سن برود .خواننده

ـ شروط لازم : گوش موسيقايي و چشم تيزبين هم هنرجو و هم معلم بايد گوش بسيار دقيق موسيقايي و چشم بسيار تيز بيني داشته باشند و هماهنگيهاي فيزيكي مؤثر در ايجاد صداي صحيح را ببينند و بشنوند. آنچه از نظر تكنيك درست يا نادرست است براساس احساسات جسماني مي باشد. انجام تمرينات در مقابل آيينه باعث مي شود ، هنرجو بفهمد چه احساسي دارد تا بتواند آن دو را هماهنگ كند. هنگامي كه هماهنگي صحيح به صورت يك عادت در مي آيد ، سيستم عصبي غير ارادي قادر به تسلط بر مراحل آوازي خواهد بود و با استفاده از

خوب نفس کشیدن در یک جمله یعنی تنفس از راه بینی . هرکسی میتونه بخونه و همه هم گاه و بی گاه و خواه و ناخواه برای خودشون می خونند اما ما میخوایم حرفه ای بخونیم و طوری بخونیم که دیگران لذت ببرند – برای اینکه دیگران از صدای شما لذت ببرند تنها داشتن جنس صدای خوب کافی نیست – بلکه اگر با تکنیک بخونید میتونه مخاطب رو جذب کنه – ما توی همین ایران خیلی اساتید آواز رو داریم که رنگ صدای خوبی ندارند اما واقعاً حرفه ای میخونند و آدم رو مجذوب میکنن – پس نگران جنس و

گفته بودید که تحریر چیه و فرقش با ویبره چیه !؟ ویبره رو که قبلاً توضیح دادم ، همون تکرار دو نت بصورت پشت سر هم ، برای مثال خواندن نت A بعد از اون #A دوباره برگشتن به A و دوباره تکرار #A و به همین صورت… حالا تحریر چیه ! ما توی خوندنمون ، یک “کلام ملودیک ” داریم و یک “تحریر” . کلام ملودیک همون شعریه که شاعر با یک وزن خاص سروده و ما اونو روی آهنگ با توجه به ملودی و گام آهنگ میخونیمش. تحریر همون خوندنه شعر با ملودیه اما بصورت بی کلام !

صدای تنور Tenor صدای مردانه زیر   با وجود کسانی مانند لوچیانو پاواروتی خواننده اپرا احتمالا به خوبی با صدای تنور آشنا هستید. محدوده : محدوده موسیقی تنور در حدود دو اکتاو و پایین تر از نت دو (دومین فاصله در کلید باس) و کمی بالاتر از دو بالا مردانه (سومین فاصله در کلید Treble ) است. انتقال های محدوده صدا : صدای تنور از صدای پایین تا صدای میانی خود انتقال بزرگی ندارد. انتقال های در میانه این صدا در حدود نت دو میانی (یا می بالاتر از دو میانی)  و انتقال صدای سر در حدود فا دیز یا سل

امتحان یک یا چند راه پی‌آمده برای بهبود گرفتگی تارها مفید خواهد بود: یکی از بهترین راه‌های درمان و کاهش گرفتگی صدا، سکوت است. صحبت، حتی در حد زمزمه هم سبب تحریک تارهای صوتی و وارد آمدن فشار به آنها می‌شود و بهبود آن را به تاخیر می‌اندازد. اگر گرفتگی ناشی از سرماخوردگی است، با بستن شال گردن، ناحیه حنجره و گلو را گرم نگاه دارید تا بهبود زودتر حاصل شود. از حضور در اماکن بسیار سرد، خشک، بدون رطوبت کافی و دودگرفته هم در زمان سرماخوردگی خودداری کنید. استفاده از دستگاه بخور در اتاق یا استنشاق هوای مرطوب حاصل

با توجه به استقبال خوبی که از این مطلب شد تصمیم گرفتم یه مطلب دیگه براتون بزارم تا به سوال دوستان پاسخ داده شه. در اینجا نمونه ای از سوالات دوستان درج شده: 1.وقتی صدامو ضبط میکنم کمی گرفتست. دلیلش چیه؟ 2.چرا صدام در نمیاد؟ یا راحت تر بگم نمیتونم داد بزنم؟ 3.صدام بد نیست ولی صدام اون حسی رو که باید نداره.به قول بابام خواب آوره!چی کار کنم؟ 4.گاهی تو خوندن کم میارم و هنجرم یاری نمیکنه.میتونم امیدوار باشم بخونم؟ جواب: همه ی شما دوستان گلم یه مشکل دارین و در واقع این مواردی که ذکر شد از عوارض

همیشه با یک تمرین 10 تا بیست دقیقه ای گرم کردن صدا، خوانندگی خود را شروع کنید. با یک تمرین خوانندگی که با قسمتی از صدای شما که ساده برای خواندن است شروع کنید. تمرین گرم کردن را در ابتدا به آرامی بخوانید و سپس رفته رفته صدای خود را افزایش دهید. برای شما یک تمرین داریم که با آن می توانید صدای خود را گرم کرده و آماده تمرین شوید. این تمرین آموزش سلفژ و خوانندگی در ابتدا با صدای کم شما و سپس با بالا رفتن از گام ها شروع می شود. این تمرین کلمه hum را پیشنهاد

فلج شدن تارهای صوتی تارهای صوتی بدلیل قرار داشتن در مسیرنای(مسیرهوایی ریه) نقش اساسی در صحبت کردن ،بلع وتنفس دارند وبرای اینکه عملکرد درست ونرمالی داشته باشند بایستی عضلات حنجره به خوبی قابلیت باز شدن(Abduct) وبسته شدن(Adduct) تارهای صوتی را داشته باشند. فلجی تارهای صوتی معمولا به دو صورت ،یکطرفه(Unilateral){این مورد بسیار شایع است} و دو طرفه (Bilateral) دیده می شود فلجی یکطرفه علائم بیمارانی که دچار فلجی یکطرفه تارهای صوتی باشند معمولا دارای صدایی ضعیف ونفس آلود هستند وبسیار با تقلا وتلاش صحبت می کنندوگاها دچار مشکلات بلع وحتی تنگی نفس می گردند. بدلیل عدم توانایی تارهای صوتی در

لرزش صدا اساسا تکرار دو نت به صورت پشت سر همه. برای مثال خواندن نت A بعد از اون #A دوباره برگشتن به A و دوباره تکرار #A و به همین صورت تا جایی که نیاز باشه. اینکار رو نرم افزار اتو تیون هم میتونه به خوبی روی صدا اعمال کنه ولی یه خواننده حرفه ای هیچ وقت سراغ اتوتیون نمیره.چون در موقع اجرا های لایو نمیتونه به خوبی ترانه رو بخونه. من این تکنیکو به شما دوستان عزیز یاد میدم تا به امید خدا هر روز از تعداد خواننده های غیر حرفه ای کشورمون کمتر و کمتر بشه. البته

صدای متزو Mezzo صدای زنانه پایین   تفاوت میان یک صدای متزو (مخفف متزو-سوپرانو) و یک صدای سوپرانو اغلب tessitura است. (اصطلاح tessitura یک اصطلاح ایتالیایی است که به جایی که بیشتر نت ها در یک آهنگ بکار می روند، اشاره می کد. نت هایی که یک محدوده صدایی با آن احساس راحت تری در زمان خواندن دارند) خیلی از خوانندگان متزو می توانند در محدوده بالاتر سوپرانو هم بخوانند ولی نمی توانند به مانند سوپرانوها آن را نگه دارند. برای مثال بخشی از نقش ها در ادبیات اپرایی به متزو برای خواندن به مانند تک خوانی سوپرانو احتیاج دارند

۲۵ سال پیش شادروان ملک الشعرای بهار – در کتاب سبک شناسی – ضعف نحوه سخن گویی ما را امری کلی دانست و از ضایع شدن آهنگ صدای ما وجود الحان عاجزانه ، صوت‌های نازک و شکسته و بسته ، حروف جویده جویده مظلومانه و حیلت گرانه در آن سخن گفت و از قول مردی فاضل نقل کرد که : « مردم ما به جای سخن گفتن ، ناله می‌کنند . » بهار در ضمن ، کودکان و نوجوانان و نیز بانوان و «دوشیزگان» را دعوت کرد تا به ورزش صدا بپردازند و طریق سخن گفتن درست و فصیح را

صدای سوپرانو Soprano خوانندگی بر روی محدوده بالا   سوپرانو بالاترین محدوده از انواع صدای زنانه است. جوانب زیر مشخصات یک صدای سوپرانو هستند :   محدوده : معمولا از نت C (دو) میانی تا نت C (دو) بالا است، اگرچه بعضی از خوانندگان سوپرانو می توانند حتی ورای نت C بالا و پایین تر از C میانی هم بخوانند. از یک خواننده سوپرانو انتظار خواندن نت C (دو) بالا می رود و خیلی از خوانندگان Soprano می توانند نت های A (لا) و G (سل) بالاتر از C بالا را هم بخوانند. سرپرست های گروه های کر یا موسیقی

تنفس صحیح در زندگی عادی هم یکی از مهمترین عوامل تأمین سلامتی انسان است چرا که اکسیژن لازم برای سوخت و ساز غذا در بدن را به نحو بهتری تأمین می‌کند .اما در تنفس عادی روزمره ، ما معمولأ هوا را به شیوه درستی تنفس نمی‌کنیم و اگر توجه داشته باشیم، هوا حدود راس شش‌هایمان پایین میرود و تمام گنجایش آنها را پر نمی‌کند . اگرتنفس صحیح باشد یعنی هوا به قسمت انتهایی شش‌ها وارد شود، ششها افزایش حجم پیدا کرده ، از طرفین دندههای پایینی را بلند میکند و از پایین نیز بر پرده دیافراگم فشار وارد می‌آورد و

براي اينكه هنرجو به نحو كارآمدي تمرين آواز كند ، بايد اتاق تمرين و استوديو با ( ابزار كار ) مجهز شود. اتاق تمرين بايد تا آنجايي كه ممكن است عايق بندي شده باشد تا صدا باعث مزاحمت ديگران نشودو ديگران نيز براي خواننده مزاحمت ايجاد نكنند . براي اتاق داشتن آكوستيك خوب ضروري است. { آكوستيك خوب } به اين معناست كه براي كنترل اصوات نامنظم در سطوح مختلف ـ تحت بهترين شرايط ـ سقف بايد بلند باشد زمين بايد فرش شده باشد و اتاق با وسايل مختلف پر بشود . از امكانات مورد نياز برا ي تمرين ،

مراقبت از اصل صدا گام نخست برای صدا سازی یک آواز خوان چنین است که آنچه را دارد از دست ندهد.چه بسا تمارینی که آواز خوان گمان میبرد باعث پیشرفت وی میشود ولیکن در حقیقت موجب آسیب حنجره و توانایی های او هستند.پس اولین قدم نگهداری از اصل صداست. تاثیر هوا آواز خوان نباید هوا را نادیده بگیرد.آواز خوانی در هواهای بسیار خشک و گرم و در هواهای سرد بسیار مضر است و تا مدتی بر صدا تاثیر خواهد گذاشت.البته در صورتی که آواز صحیح خوانده شود ولیکن اگر آواز همرا جیغ کشیدن و دیگر موارد آسیب رسان باشد بعید

۱:هنگام دم یا نفس کشیدن هوا در دو قسمت شکم وسینه پر میشود پس در وقت خواندن می باید به این موضوع توجه گردد تا متعادلاَ از این دو ناحیه نفس گیری صورت گیرد. ۲:زمان نفس گیری از اهمیت زیادی برخوردار است یعنی خواننده نمی تواند بی قید باشد وهر وقت و هر کجای آهنگ که خواست نفس بگیردزیرا وزن ملودی یا خط آهنگ را دست خوش نابجائی می کند ویا نظم ناشی از شدت وضعف های طبیعی آن را بر هم می زند.بهترین موقع و بهترین جائی که می توان نفس گرفت انتهای جمله ها یا خطها یا حتی

خواننده هاي جوان نبايد در دانشكده زياد صحبت كنند . متخصصان حنجره معتقدند كه صحبت كردن به شيوه ي نادرست بسيار بيشتر از نادرست آواز خواندن به تارهاي صوتي آسيب وارد مي كند . بنابراين هنگامي كه داريد صحبت مي كنيد ، در مورد بدن و حالت سر فكر كنيد . نفس را با قفسه ي سينه به سمت بالا اما نه با شانه هاي بلند شده ، با سينه اي فراخ ونه افتاده ، نگه داريد. بگوييد ning و به صوتي كه درست در همان نقطه ارتعاش مي كند فكر كنيد . آن سطح ارتفاع صداي طبيعي شماست .

در موسیقی سیستمی وجود دارد که میتوان بر آن اساس جنسهای مختلف صدا (زنان و مردان) را در موسیقی کلاسیک و خوانندگی در اپرا طبقه بندی نمود و همچنین بر آن اساس شیوه های خواندن در سالنهای اپرا و تالارهای اجرا، رنگ و حجم صدا (آنهم بدون استفاده از ابزار مصنوعی و تقویت کننده) را طبقه بندی کرد این سیستم ابزاریست بسیار مفید و کارآمد برای خوانندگان، آهنگسازان، منتقدان و حتی شنوندگان تا با شناخت این قواعد پی به پتانسیل های بسیار بالای صدای انسانی برده و همچنین بتوانند با فهم بیشتری با موسیقی اجرا شده ارتباط برقرار کنند. در

در ایران بر اساس یک دسته بندی کلی کاسه کمانچه را به سه شکل مختلف میسازند: کمانچه با کاسه یک تکه ، سازهایی با کاسه قَندانی شکل و پشت باز ،   کمانچه ترکهای  کمانچه با کاسه یک تکه (در اصل یک کُنده چوب را  به شکل کاسه ساز در آورده و در حد امکان نازک میکردند، گرچه عدهای برای راحتی کار و ایمنی کاسه ساز، آن را دو تکه می تراشیدند سپس دو تکه را به هم میچسباندند) لازم به یادآوریست از زمانیکه دستگاه خراطی به صنعت ساز سازی ملحق شد صنعت ساخت دچار تحول گردید. سازندگان تا پیش

محمود توسلیان: از سال‌های دور آمده تا رسیده به امروز که یکی از برجسته‌ترین کمانچه‌نوازان ماست. آنچه در برخورد اول با او می‌تواند به خوبی دیده شود، روح زیبا‌پسند و شاعرانه‌ای است که در صحبت‌کردن کمی عجول به نظر می‌رسد اما این عجله حاصل بی‌قراری روح اوست؛ نوازنده‌ای از جغرافیای عرفانی کرمانشاه که داشتن نگاه‌های عرفانی در او عادی است. او در اغلب آثار چاووش نوازنده کمانچه بوده و پس از انقلاب در آلبوم‌های ماندگاری به نوازندگی کمانچه پرداخته است. جدیدترین اثر او آلبومی است متکی به موسیقی بختیاری به نام «تیام»(چشمانم) که خوانندگی‌اش بر عهده سینا سرلک است و

کَمانچه یکی از سازهای ایرانی و موسیقی خاور زمین است. این ساز علاوه بر شکم، دسته و سر، در انتهای پایینی ساز، پایه‌ای دارد که روی زمین یا زانوی نوازنده قرار می‌گیرد. پیشینه نخستین نشانه‌های تاریخی درباره کمانچه در کتاب موسیقی الکبیر اثر ابونصر فارابی در سده چهارم هجری دیده شده‌است. او در این کتاب از کمانچه با نام عربی آن، رباب یاد می‌کند. کمانچه در دوران صفویه و قاجاریه جزو سازهای اصلی موسیقی ایران بوده‌است. نخستین صدای ضبط‌شده کمانچه به اوایل قرن بیستم میلادی بر می‌گردد. شکل ظاهری شکم ساز کروی و توخالی است که مقطع نسبتاً کوچکی از

کیهان کلهر،‌ (۱۳۴۲) آهنگساز و نوازندهٔ کمانچه ایرانی است. دو اثر وی در سال ۲۰۰۴ نامزد جایزهٔ گرمی شد. زندگی‌نامه کیهان کلهر در سال ۱۳۴۲ شمسی در خانواده‌ای کرد و موسیقی دوست در کرمانشاه چشم به جهان گشود. از پنج سالگی موسیقی را به صورت آزاد و از هفت سالگی به شکل کلاسیک آن شروع کرد.از دوازده سالگی کار موسیقی را به صورت حرفه‌ای آغاز و در سیزده سالگی با ارکستر رادیو تلویزیون کرمانشاه همکاری کرد. مدتی کوتاه با گروه شیدا در مرکز هنری “چاووش” همکاری هنری داشت. در هفده سالگی به ایتالیا و سپس برای ادامه تحصیل به کانادا

کمانچه به معنای کمان کوچک در لغتنامه از آن یاد شده. این ساز از دسته زهی آرشهایها است و در کشورهایی چون مصر مشهور به رباب است. جالب اینکه مصریها از قرن 13 این ساز را شناختهاند و آنرا ساز ایرانیان میدانند. ترکان عثمانی در قرن پانزده تا هفده کمانچهای سه سیم داشتند. ساکس این ساز را از خانواده اسپیک فیدل با میلهای آهنی معرفی میکند که در هندوستان از جنس صدف وعاج ساخته میگردد. تاریخ نگار اولیا چلبی این ساز را به ابونصر فارابی نسبت میدهد و میتوان زادگاه این ساز را در منطقه نخجوان، کردستان امروزی بشمار آورد

نوشته ای که پیش رو دارید متن کامل سخنرانی سجاد پورقناد است در نشست پژوهشی”سازها و شیوه ها” ویژه ساز کمانچه که به همت خبرگزاری مهر برگزار شد؛ این سخنرانی به علت کمبود وقت نیمه تمام ماند. اگر ما بخواهیم میزان پیشرفت یا پسرفت کمانچه نوازی را پس از انقلاب بررسی کنیم اول باید مشخص کنیم که تعریفمان از پیشرفت در این زمینه چیست. آیا نزدیک شدن به موسیقی قاجار ارزش محسوب میشود و هرچه نزدیک شدن به آن یا حرکت در راستای آن پیشرفت برای ما محسوب میشود یا ارزش های ما مطابق با ارزش های بین المللی موسیقی

این هنرجو از قبل چنان باید تمرین کرده باشد و به رموز ساز خود آشنا شده باشد که بتواند نظرات آهنگ ساز را روی ساز خود به اجرا در آورد. این مسئله خیلی مهم است که بتواند از پس این کار بر بیاید و اگر خوب اجرا کند، برای آثار دیگر آهنگسازان هم دعوت به کار می شود و در عرصه نوازندگی خود به خود جایی برای خود باز می کند و مطرح می شود. این تجربه ها در حین کار عملی به دست می آید؛ مثلا اجرای کنسرت و رفتن روی صحنه، اجرای صحنه تجربه های بسیاری به نوازنده

مقدمه وقتی به آثار برجای مانده از استادان قدیم کمانچه گوش می دهیم حتی اگر هیچ اطلاع فنی از موسیقی نداشته باشیم متوجه اختلاف با آنچه امروزه رواج دارد می شویم که از طریق مقایسه می توان موارد اختلاف را بررسی کرد . تا چندی پیش که امکان دسترسی به آثار صوتی از نوازندگان قدیم کمانچه برای عموم میّسر نبود سند مستدّل و محکمی برای اطلاع از شیوه کمانچه نوازی استادان قدیم در دست نبود و فقط تا حدودی آنهم بصورت تغییر یافته و تحریف شده در اجرای نوازندگانی که اجرای استادان قدیم را دیده بودند و سازشان را شنیده

علی اصغر بهاری ، به سال 1284 در ناحیه بازار عباس آباد تهران متولدشد . پدرش محمد تقی خان ،( آن زمان هنوز فامیل رسم نبود ) وی را تحت تعلیم مستقیم خود قرار داد و به او طرز نواختن کمانچه را آموخت ولی پس از سه سال به وی گفت : از این به بعد باید به نواختن کمانچه دایی هایت گوش فرا دهی و طرز نواختن آنها را بیاموزی . علی اصغر سه دایی داشت به نامهای : اکبر ، رضا و حسن که هر سه از نوازندگان خوب و بنام کمانچه بودند و در ارکستر بزرگ بیست

کمانچه از جمله سازهای زهی – آرشه‌ای است و جنس قسمت‌های مختلف آن چوپ، پوست، استخوان و فلز است کمانچه را در حالت نشسته می‌نوازند، به طوری که نوازنده، ساز را به طور عمودی در دست چپ می‌گیرد و انگشت‌های همین دستش در طول دسته حرکت می‌کنند و آرشه (کمانه) را‌ با دست راست به صورت افقی در حرکات رفت و برگشت، بر سیم‌ها می‌کشد. کمانچه، پایه‌ای به شکل میله‌ای فلزی نیز دارد که زائده پهن انتهای آن روی پا یا زمین قرار می‌گیرد. این ساز را معمولا از چوب کهنه و عمل آمده درختان توت و افرا می‌سازند. طول

ویبراسیون ( لرز ) ، تحریر و تکیه ، چهارمضراب ، گلیساندو ، واخوان ، آکسان  ، اشاره  ، غلت بخش سوم از موارد اختلاف خود تفاوت شیوة اجرا می باشد که جای صحبت زیادی دارد و بیشتر باید عملی توضیح داده شود که درک کامل آن فقط برای شاگرد در محضر استاد با سالها تلاش و سعی بیشتر می گردد . ولی به طور کلی می توان به موارد برجستة آن اشاره کرد . شیوة اجرا به مواردی چون تکنیکهایی که برای اجرای جملات موسیقی استفاده می شود ، اندیشة نوازنده ، میزان درک نوازنده از زیبایی موسیقی (

پوست، سطح قابل ارتجاعی که نقش تجدید و انعکاس صوت به درون جعبه صوتی و پژواک آن را بر عهده دارد و نقش صفحه لرزان و حامل صدا را ایفا میکند چیزی جز یک تکه پوست شکمبه گوسفند نیست که موهای زاید آنرا از بین برده و در اصطلاح بدان پوست  بره تودلی هم میگویند. ضخامت پوست باید در تمامی سطوح یکسان باشد و معمولا قسمتی که بر آن موها قرار داشته را درسطح خارجی دهانه ساز قرار میدهند که خَرک بر آن نصب میگردد. پوستهایی که با آهک و مواد پاک کننده آهکی پاک شدهاند و پوستهایی که بو

دسته کمانچه قطعه چوبی استوانهای است که پهنای آن هرچه بسمت پایین میرود به نسبت کمتر میشود قطر دسته کمانچه در پهنترین قسمت آن 5/3  الی 4 سانتیمتر میباشد که در گذشته به دلیل طرز متفاوت دست گرفتن ساز دسته را قطورتر میساختند. دسته ساز شامل سه قسمت کلی است: یک- خود دسته که در قسمت بالایی آن جعبه گوشی قرار دارد (جعبه گوشی فضایی برای قرار گرفتن چهار عدد گوشی است که کارشان نگهداشتن سیمها است و انجام عمل کوک. محل آن در بالای دسته میباشد که عرض آن در حدود 2 الی 5/2 سانتیمتر است و طول آن

کوک ساز زیر بنای اصلی اجرای موسیقی است ، پایة کار است و ساختار موسیقی بر اساس این پایه شکل می گیرد و اینکه چگونه به کوک نگاه کنیم بسیار حائز همیت است . ابتدا ویلن به نام کمانچه فرنگی وارد شد و همان کوک های کمانچه را روی آن پیاده می کردند و همان ردیف ها و قطعات را با آن می نواختند ( مثل ویلن حسین خان ) ولی بعد از اینکه جا باز کرد رفته رفته ماجرا بر عکس شد بطوری که کمانچه امروز مثل ویلن شده چهار سیم دارد ( همان محدوده صوتی ویلن را دارد

نوشته ای که پیش رو دارید متن کامل سخنرانی سجاد پورقناد است در نشست پژوهشی”سازها و شیوه ها” ویژه ساز کمانچه که به همت خبرگزاری مهر برگزار شد؛ این سخنرانی به علت کمبود وقت نیمه تمام ماند. اگر ما بخواهیم میزان پیشرفت یا پسرفت کمانچه نوازی را پس از انقلاب بررسی کنیم اول باید مشخص کنیم که تعریفمان از پیشرفت در این زمینه چیست. آیا نزدیک شدن به موسیقی قاجار ارزش محسوب میشود و هرچه نزدیک شدن به آن یا حرکت در راستای آن پیشرفت برای ما محسوب میشود یا ارزش های ما مطابق با ارزش های بین المللی موسیقی

آرشه ( کمان) تکهای چوب استوانهای باریک که بر آن دسته مویی از دم اسب بسته میگردد و توسط تسمهای در دست نوازنده سفت میشود در واقع صدای زهها توسط این وسیله تولید میشود. طول آن در گذشته حدود 55 سانتیمتر بود که امروزه بین 65 الی 70 سانتیمتر میباشد قطر این چوب استوانهای  بطور تقریب 2 سانتیمتر است که در قسمت نوک قطر آن کمتر میگردد این وسیله از چوبهای سبک ساخته میشود  که سر و ته آن را توسط دو تکه فلز ازجنس برنج یا آلومینیوم میپوشاند و در محل دیگر آن تسمهای  قابل تنظیم قرار میگیرد لازم

خرک، هدایت کننده صوت حاصل از ارتعاش سیمها به درون کاسه و تشدید و عبور آن به دیگر نقاط ساز را عهدهدار است. تکه چوبی از جنس چوبهای نرم که روی پوست قرار میگیرد و چون پُلی سیمهای ساز بر روی آن گُذر مینمایند. سطح بالایی آن که سیمها از آن میگذزند قوس دار است این قطعه چوب به روی پوست (صفحه ارتعاش) قرار گرفته و نقش انتقال دهنده صدا از سیمها به جعبه صوتی (کاسه ساز) را اجرا میکند. در گذشته به دلیل غیر استاندارد بودن سازها و استفاده از کوکهای پایین از خرکهای بلندتر از امروز استفاده میشد

«محمد سریر» عضو کمیسیون ملی یونسکو در ایران گفت: با نتیجه‌ای که آذربایجانی‌ها برای ساز تار در یونسکو دریافت کردند، بعید نیست که برای «کمانچه» هم تقاضایی داده باشند. ساز «تار» به نام کشور آذربایجان در یونسکو به ثبت رسید. این خبری بود که از نشست اخیر کمیسیون میراث معنوی یونسکو در پاریس منتشر شد. براین اساس، روش‎های سنتی در ساخت و همچنین روش‎های نوازندگی و اجرای ساز تار به نام کشور آذربایجان ثبت شده است. اقدام یونسکو در حالی صورت گرفته است که هنرمندان دیگر کشورها، ساز «تار» را یکی از مهم‌ترین سازهای ایرانی خوانده‌اند و بیشتر «تار» را

چهار عدد سیم (وتر، در گذشته سه عدد بوده که از جنس ابریشم و زه بودهاند. وبعدها از سیمهای برق و صنعتی استفاده میشد. با ورود ویلن به ایران سیم چهارمی چون ویلن به کمانچه اضافه گردید). نامگذاری سیمها را بر اساس کوک ساز ویلن در نظر گرفتهاند که بصورت می-لا-ر-سُل است در اینجا  میتوان به یکی از خصوصیات ساز کمانچه اشاره نمود. ساز ویلن به ندرت در حالت سلو یا به تنهایی استفاده میشود و برای تقویت صدای این ساز آنرا به صورت گروهی بکار برده یا اینکه سازهای دیگری نقش همراهی کننده و تقویت کننده را در کنارش

از قسمتهای دیگر  کمانچه میتوان از یک سیخ فلزی یا میله برنجی که کاسه و دسته را به هم وصل میکند نام برد این قطعه معروف به میله یا پایه است. سیمگیر، چهار عدد میخی که به پایه فلزی جوش میشدند (با ورود ویلن به ایران جای خود را به تاندوردادند. بر روی پایه ساز سوراخهایی برای تاندرها  تعبیه گردیده است و آنها در این سوراخها بسته میشوند و در اصل همان سیمگیرها هستند تاندورها در بعضی موارد میتوانند تا یک پرده دیاتونیک نُتی را تغییر دهند).  

علی اکبر شکارچی،ردیف‌‌دان و نوازنده صاحب‌ نام کمانچه از انتشار ضبط تصویری ردیف‌های میرزا عبدالله برای کمانچه و نیز روش نوین آموزش کمانچه خبر داد. به گزارش هنرآنلاین علی‌اکبر شکارچی نوازنده صاحب‌نام کمانچه و ردیف‌دان گفت: محور اصلی کار من در سالی که گذشت آموزش بوده اما علاوه بر آن کار بر روی دو پروژه بزرگ را هم دنبال کرده‌ام که یکی اقدام برای ضبط تصویری ردیف‌های میرزا عبداله و دیگری روش نوین آموزش کمانچه است که هم اکنون مراحل اصلاح متن را می‌گذراند. او در همین باره افزود: کار تدریس را با رغبت و شوق و به طور متمرکز

آقای فرج پوری می خواهیم به زمان گذشته سری بزنیم و از گذشته به زمان حال برسیم، شما سال های قبل به عنوان آهنگ ساز اثری منتشر کردید به نام “نقش پندار” و اخرین اثر شما که به صورت گروه نوازی منتشر شده و در دسترس علاقه مندان قرار دارد “غوغای عشق بازان” است که همراه با گروه آوا و صدای استاد شجریان منتشر شده، سعید فرج پوری “غوغای عشق بازان” با سعید فرج پوری نقش پندار در طوی این سال ها چه تفاوت هایی پیدا کرده؟   البته در این برهه زمانی به جز این دو اثر، من کارهای

به غیر از این کارهایی که انجام می دادید در منزل روزی چقدر تمرین می کردید؟ خیلی زیاد، آن موقع من تنها زندگی می کردم و در حین کارهای روزمره مرتبا مشغول تمرین بودم. شما در صحبت هایتان گفتید رپرتوار اجرایی نداشتید پس چه چیزی را تمرین می کردید که این همه زمان می برد؟ قطعات ساز های مختلف، قطعات کمانچه نوازان اذربایجان، اتودهایی که خودم نوشته بودم و مرتبا مشغول کند و کاو بودم و فقط در این فکر بودم که از تمرین روزانه ام به بهترین نحو بهره برداری کنم. نوازنده موقعی می تواند حس خوبی را به

کوک کمانچه کوک کمانچه (نسبت فاصله سیم‌ها به یکدیگر) در دستگاه‌های مختلف موسیقی ایرانی تفاوت می‌کند. معمول ترین کوک برای دستگاهای ایرانی این است که سیم‌های اول و دوم نسبت به هم فاصله چهارم (یا پنجم) داشته، سیم سوم یک اکتاو بم تر از سیم اول و سیم چهارم یک اکتاو بم تر از سیم دوم می‌باشد. لازم به ذکر است که در گذشته کمانچه دو سل دو سل کوک می‌شد اما پس از ورود ویلن به ایران،در کوک کمانچه تغییراتی ایجاد شد و امروزه این ساز همانند ویلن کوک و انگشت گذاری میشود. در حال حاضر کوک اصلی و

چند وقتی بود در نظر داشتم که مطلبی در این رابطه بنویسم و مشخصات ساز استاندارد کمانچه را اطلاع بدهم،متاسفانه بسیاری از سازندگان به این مسائل دقت نمی کنند ولی همین مسائل ساخت کمانچه می تواند در نوازندگی تاثیر بگذارد. ساز کمانچه به دلیل نداشتن پرده در روی دسته حتما باید اندازه های دسته درست ساخته شوند وگرنه انگشت گذاری نوازنده بر روی دسته به اشتباه در دست او جای می افتد و نوازنده با سازی به غیر از ساز خود نمی تواند نوازندگی کند. به همین دلیل تصمیم گرفتم تا توضیحاتی کوتاه در مورد ساز کمانچه خدمتتان بدهم تا

هر وقت میام یه عود جدید معرفی میکنم فکر میکنم دیگه تموم شد و همه نوع عود رو اینجا معرفی کرده ام. اما انگار ابتکار و نوآوری تو ساخت عود تمومی نداره. عودی که امروز میخوام معرفی کنم یه ساز واقعا به درد بخور ساخت تاسوس تئودوراکیس(Tasos Theodorakis) سازنده یونانی هستش.       تصاویر کاملا گویا هستن و فکر نمی کنم نیاز به توضیح خاصی باشه، با این حال بد نیست مزیت های مهم این ساز رو با هم بررسی کنیم: ۱- حذف سرپنجه و پورتابل شدن بیشتر ساز ۲- استفاده از گوشی های گیتار به نحوی که ساز

عود یا بربط و یا رود از جمله معمول‌ترین سازهای موسیقی ایران قدیم است با ظاهری به شکل گلابی، از جنس چوب در خت توت یا آبنوس با کاسه طنینی بزرگ و دسته کوتاه ساز عود در گروه سازهای زهی – زخمه‌ای قرار می‌گیرد، طول آن تقریبا 85 سانتی متر است و هنگام نواختن به صورت افقی روی ران پا گذاشته می‌شود.این ساز در حقیقت‌ نوعی‌ سمبل‌ تاریخی‌ برای‌ سازهای‌ ایرانی‌ به شمار می‌آید و از آن در موسیقی سنتی خاورمیانه و شرق آفریقا استفاده می‌شود. عود دارای دسته ای کوتاه و کاسه‌ای نسبتاٌ بزرگ به شکل گلابی است و

یکی از مشکلاتی که همیشه دامن گیر سازنده های خلاق هست، سنت گرایی هستش. دید خیلی از عود نواز ها طوریه که انگار عود یه ساختار متعالی و بی عیب و نقص داره و هیچ تغییری لازم نیست روش اعمال بشه. واسه همین با هر ابتکاری روی این ساز مخالفن. اما یه ساز زنده که در این حد رایجه و تو موسیقی های مختلف با ساز های مختلف همراه میشه احتیاج داره که به مرور زمان همراه با ساز های دیگه پیشرفت کنه و از تکنولوژی روز برای ساختش استفاده بشه. البته این که از لفظ “تکنولوژی روز” یا “عود

خیلی ها میگن که گیتار تغییر یافته ساز عود هستش. چه این حرف درست باشه چه غلط، تو ساختار این دو ساز شباهت های زیادی هست. اگه بخواید یه عود یا گیتار خوب سفارش بدید، احتمالا تو دو راهی صنوبر-سدر برای صفحه گیر میکنید. یا مثل شربل روحانا صنوبر رو انتخاب میکنید یا مثل نصیر شمه سدر رو. من خودم به تازگی تونستم از این دو راهی رد شم و انتخاب کنم، یه مقاله ای بود تو سایت گیتار برای همه که خیلی بهم کمک کرد و به نظرم خوندنش خالی از لطف نیست: گیتار و چوب آن در گیتارهای

مارسل خلیفه در ۱۹۵۰ در خانواده ای مسیحی در لبنان به دنیا آمد. او در زمینه موسیقی در کنسرواتوار ملی بیروت موسیقی خوانده و ساز تخصصی اش عود است. از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۵ در کنسرواتوار بیروت و دیگر مراکز کشور به تدریس عود پرداخت. در همین دوره شروع به برگزاری کنسرت در خاورمیانه، شمال آفریقا، اروپا و ایالات متحده کرد. در سال ۱۹۷۲ در روستای زادگاهش گروه موسیقی را با هدف باز زنده سازی میراث موسیقایی و عربی بنیانگذاری کرد. این گروه که المیادین نام داشت، برای اولین بار در۱۹۷۶ در لبنان به اجرای موسیقی پرداخت. سپس گروه به

۳٫۵ روش آموزش عودنوازی موتلو تورون موتلو تورون هنگام تدریس در هنرستان این متد را تهیه کرده‌است. او گفته است روش خود را به ویژه با این نگاه نوشته است که مناطق صوتی متفاوت، به هنگام نواختن ساز به وضوح شنیده شوند. این متد اطلاعاتی درباره‌ی ساختار عود، کوک کردن، سیم انداختن، نگهداری و همچنین مجموعه‌ای از اتودهای مختلف را در سه فصل ارائه می‌کند. فصل اول شامل فنون مضراب زنی، فنون دست‌ باز، اتودهای پوزیسیون و اتود ستون (۷) اصلی است. در فصل دوم، ستون‌های جانبی و در فصل سوم، سبک‌ها، نُوانس، مدگردی و تقسیم عود ذکر شده است

مقایسه‌ی روش‌های آموزش ساز عود در موسیقی ترکی (۱) فِردی کُچ مقدمه‌ی مترجم سنت عودنوازی در تاریخ موسیقی کلاسیک ایران، بر خلاف کشورهای همجوار، منقطع بوده‌است. حدود هفتاد سال پیش، زمانی‌که نسخه‌های دست‌نویس اتودهای محی‌الدین تارگان در کشور ترکیه دست‌به‌دست می‌شدند، سال‌ها و بلکه قرن‌ها بود که «عودنوازی» در ایران به یک سنت مهجور بدل شده‌بود. با این‌حال در دهه‌های گذشته، عود و عودنوازی، در ایران نیز مجدداً با اقبال مواجه شده و به‌ویژه در سالهای اخیر، چه به لحاظ فنی و تکنیکی و چه از نظر تعداد نوازندگان، رشد قابل ملاحظه‌ای داشته‌است. با وجود این، متأسفانه هنوز متد آموزشی

  کاسه طنینی و صفحه رو: این قسمت به شکل گلابی است و از طول به 2 قسمت مساوی تقسیم شده و از ترک‌های چوبی متعدد به هم پیوسته تشکیل شده است. صفحه روی بربط از جنس چوب است که به منظور صدادهی بهتر از چوب کاج استفاده می‌شود. دو دایره کوچک و یک دایره بزرگتر مشبک از جنس استخوان برای خرج صدا از کاسه روی صفحه تعبیه شده است و خرک در پایین صفحه قرار می‌گیرد. پل: در 5 نقطه از صفحه به طرف داخل کاسه، پل‌هایی افقی متصل به صفحه وجود دارند که از تغییر شکل یافتن صفحه

چکیده مقایسه‌ی روش‌های آموزش ساز عود در موسیقی ترکی، هم مبنای آوازی دارد و هم مبنای سازی. اما ویژگی‌های مبنای سازی دارای معانی متفاوتی ا‌ست. در این خصوص، عود که از سازهای موسیقی سنتی ترکیه است، نقش مهمی در اجرای موسیقی دارد. تأثیر متقابلی که نوازندگی ساز عود در موسیقی ترکیه و انواع دیگر موسیقی‌ها در طی قرن‌ها بر یکدیگر نهاده‌اند، اهمیت بسیاری دارد. افرادی که تمایل داشته‌اند ساز عود را با دخالت دادن مؤلفه‌های فرهنگی و جغرافیایی گوناگون بنوازند، روش‌شناسی‌های جدیدی را پدید آورده‌اند. قابلیت‌های موسیقایی از جمله پرورش حس شنوایی و فنون انگشت‌گذاری، نقش اصلی را در اجرای

هنرجویان علاقه‌مند به یادگیری ساز عود، همچنین باید از استعداد بسیار خوبی در شنیدن موسیقی برخوردار باشند؛ زیرا عود سازی ملودیک ا‌ست و هنرجو باید صبور و سخت‌کوش باشد و از استادی آموزش ببیند که پیش‌تر در مدرسه‌ی موسیقی سنتی تعلیم دیده باشد. این موارد، جزء مؤلفه‌های مطلوب آموزش عود هستند و بدون رعایت آن‌ها، ممکن است پیروی از یک روش، بی‌فایده باشد. ۳٫۱ روش آموزش عودنوازی علی صلاحی بیگ در تاریخ موسیقی ترک، اولین روش آموزش عود را علی صلاحی بیگ عودنواز در سال ۱۳۲۸ هجری قمری (۱۹۱۰ میلادی) با عنوان «یادگیری روش نواختن عود بدون مربی» منتشر کرد.

بدون شک کسی نمیتونه منکر تاثیر آمادگی جسمانی بر نوازندگی بشه. عضلات ورزیده قدرت مانور دست ها رو بیشتر میکنه و نوازنده مخصوصا تو قطعه های ضربی دیرتر خسته میشه. تو نوازندگی عود به خاطر شکل و اندازه کاسه، اهمیت این موضوع بیشتر میشه. نوازنده خانوم اگه تمرین ورزشی منظم داشته باشه میتونه اختلافی که با آقایون به خاطر قدرت بدنی کمتر داره رو تا حد زیادی جبران کنه. وسایل ساده و ارزونی ساخته شده که طبق تجربه عود نواز ها برای رسیدن به این آمادگی مناسبه: ۱- لاستیک مچ این حلقه لاستیکی خیلی بدرد بخور تر از اونیه که

هرچند از همون ابتدا عود به این منظور ساخته شد تا تو مناطق آب و هوایی مختلف نواخته بشه و مثل ساز های پوستی تحت تاثیر آب و هوا نباشه، اما کسی نمیتونه منکر تاثیر آب و هوا و مخصوصا رطوبت روی این ساز بشه. البته معمولا اولین برخورد با این مسائل اینه که بیخیال بابا چیزی نمیشه. ولی وقتی میشه اینقدر راحت ساز رو از رطوبت حفظ و عمر ساز رو بیشتر کرد، چرا که نه؟ بر خلاف تصور خیلی ها که همیشه از رطوبت زیاد میترسن، هوای خشک خیلی زود تر و راحت تر به ساز صدمه میزنه.

چندین سال از اختراعش میگذره. مسلما افراد سنت گرا از همچین سازی خوششون نمیاد، اما در کل این ساز به سرعت در حال ترویجه. سال های اول یه شکل بیشتر نداشت اما زمینه ای شد برای خلاقیت و ابتکار طوری که امروز میشه طبقه بندیش کرد و واسش انواع قائل بود. به نظر من بعید نیست یه روزی عود الکتریک هم مثل گیتار الکتریک و باس الکتریک به یه ساز مستقل تبدیل شه. من عود الکتریک رو به دو نوع عمده تقسیم میکنم: ۱- عود الکتریک بدون کاسه آکوستیک به نظر میاد طرحش از گیتار کلاسیک الکتریک یا ویولن الکتریک

در قرن پانزدهم، عبدالقادر مراغی در کتاب «جامع الالحان» ساختار و عملکرد عود و سازهای مشابه آن را بررسی کرده‌است (عود قدیم، عود کامل، تحفه‌العود، پیپا و شاهرود). او با استفاده از تکنیک‌ها و «ترجیعات»، مضراب عود را معرفی کرده است (Sezikli.2011:235-252). عبدالعزیز عودنواز فرزند عبدالقادر مراغی و نوازنده‌ی سلطان محمد فاتح، در کتاب «نقاوة‌الادوار» درباره‌ی عود مطالبی مشابه اطلاعات ارائه شده در کتاب پدرش را بیان کرده است (Koc.2010,46,50). از پایان قرن نهم تا قرن سیزدهم هجری، سازهای تنبور (۵) و نی به تدریج جایگزین عود شدند (Tanrikorur.2001:189)؛ علت این امر تا حدود زیادی به سبب علاقه‌مند شدن عثمانیان

امروز خواستم یه عود تغییر یافته دیگه معرفی کنم، حیفم اومد راجع به سازندش ننویسم. هرچند قبلا کم و بیش راجع بهش نوشته ام. دکتر چنگیز ساریکوش سال در ۱۹۴۶ ملاطیه ترکیه متولد شد. فارغ التحصیل رشته تاریخ هنر از دانشگاه هنر استانبول هستن و از سن ۱۳ سالگی یادگیری نوازندگی و ساخت ساز باغلاما رو شروع کرد و بعدها ساختن و نواخت تنبور رو یاد گرفت. چنگیز از برجسته ترین شاگردان آگوپ اوهانیان، سازنده و نوازنده مشهور عود و تنبور در زمان خودشه. در حال حاضر ایشون ساز های مختلفی از جمله عود، ویولن، باغلاما، قانون و … میسازن

خواه نا خواه، ما عود نواز ها کم و بیش با موسیقی عربی در ارتباطیم. با توجه به این که مهمترین منبع شنیداری ما موسیقی عربیه آشنایی با مقامات این موسیقی خالی از لطف نیست. با تشخیص مقام خیلی راحت تر میشه قطعه ها و مخصوصا تقسیم ها رو تجزیه و تحلیل کرد و از کار نوازنده سر درآورد. اما با همه این ها، این مقام ها برای ما ایرانی ها کاربرد خاصی ندارن و من شخصا هیچ وقت حوصله نکرده ام که این بحث مفصل رو بخونم و یاد بگیرم. ولی اخیرا چند تا دیاگرام پیدا کردم که با

۲٫ پیشینه‌ی مختصری از ساز عود نام ساز عود مأخوذ از نام درخت Agalloch است که در عربی به آن «العود» (El-oud) گفته می‌شود. ترک‌ها واژه‌ی «oud» را بر اساس ساختار زبانی و رسم‌الخط خود تغییر دادند و آن را به صورت Ud می‌نویسند. غربیان با این ساز در زمان جنگ‌های صلیبی، میان قرن‌های پنجم تا هفتم قمری (سده‌های ۱۱ تا ۱۳ میلادی) آشنا شدند و آن را «لوت» نامیدند (در زبان انگلیسیlute، در زبان فرانسوی luth، در زبان آلمانی laute و در زبان ایتالیایی liuto). جینوچن تانریکرور اشاره می‌کند که اگرچه نام این ساز عربی است، به معنای این

۴٫۱ مقایسه‌ی روش‌ها بر حسب نگهداشتن مضراب و استفاده از فنون مضراب‌زنی هدف از انتخاب نوع خاصی از دست‌گرفتن مضراب در اجرای عود، دستیابی به صدایی دقیق و رساست. مضراب نقش تعیین‌کننده‌ای در میزان زیر و بمی صدا، نُوانس و نیروی محرک آن دارد. هنگامی که روش‌ها براساس نگهداشتن مضراب و فنون آن قیاس ‌شوند، روشن خواهد شد که در بیشتر اوقات، مضراب تارگان در عین نرمی و بی‌عیب و نقصی، چالاک است. علاقه‌ی تارگان به موسیقی غربی در این خصوص تأثیرگذار بوده است و در مواقعی می‌توان حالت‌های گیتارنوازی را در به کارگیری مضراب او مشاهده کرد. تارگان مضراب

تا حالا به وفور این اصطلاح رو شنیدیم. اما واقعا عود خوش ساخت چیه؟ یه عود چه ویژگی هایی باید داشته باشه تا نوازنده بتونه سال ها بدون مشکل ازش استفاده کنه و لذت ببره؟ دکتر چنگیز ساریکوش سازنده مشهور ترک با بیش از ۳۶ سال سابقه در عرصه سازندگی عود، به طور مختصر و مفید این ویژگی ها رو توضیح داده و راه های تشخیص یه عود با کیفیت رو از نمونه های بی کیفیت شرح داده که به نظر من دونستنش مفید و لازمه و برای خرید عود خیلی کمک میکنه. این نوشته رو با ترجمه بنده میتونید

حتی با داشتن بهترین عود از بهترین سازنده دنیا، کسی نمیتونه منکر مشکل کوک این ساز بشه. ریشه این مشکل مکانیزم سرپنجه و گوشی هاست، هرچند کیفیت پایین تر مشکل رو بیشتر میکنه. اکثر ساز های زهی بین المللی مثل گیتار، ویولن، بزق، نشات کار و … یه زمانی همچین مشکلی داشتن ولی نمیدونم چرا عود با اینکه از خیلی از ساز های زهی دیگه رایج تره، اما تو زمینه کوک از قافله عقب افتاده. برای حل این مشکل ۴ تا راه حل پیشنهاد شده: گوشی های گیتار این کار میتونه با یا بدون عوض کردن سرپنجه انجام بشه. همچین

چگونگیِ گردشِ دست در نواختن با سرعتِ پایین  ۳- انگشتِ یکم: این انگشت باید تا حدِ امکان مورب، آرنج تا حد امکان بالا و شست باید روبرویِ انگشتِ یکم باشد. هنگامِ نواختن با انگشتِ یکم در این حالت، در مقایسه با روش انگشت‌گذاری کاملاً عمود، شما قادر به ایجاد تعادل بیشتری در دست‌تان خواهید بود.  ۴- انگشت چهارم: این انگشت در روش دوار، باید در وضعیتِ عمودی سیم را بگیرد، در حالی که آرنج در پایین‌ترین ارتفاع و شست روبرویِ انگشت دوم قرار دارد. و اما چگونگیِ گذر از انگشتِ یکم به چهارم:  ۱- انگشتِ یکم: بالاترین ارتفاعِ آرنج (نه

در پوزیسیون های روی دسته ساز (که تنها کمتر از نیمی از گریف را شامل می شود) انگشت شصت پشت دسته قرار می گیرد. در پوزیسیون شصت (یک نام عمومی برای نت هایی که روی باقیمانده گریف اجرا می شود) انگشت شصت معمولا در کنار دیگر انگشتان روی سیم قرار گرفته و از کنار شصت برای انگشت-گذاری استفاده می شود. بطور معمول انگشتان با تمایل همه بندها نسبت به هم در حالتی خمیده که نوک انگشتها هم با سیمها در تماس باشند قرار می گیرند. اگر لازم باشد که همزمان بوسیله یک انگشت روی دو سیم یا بیشتر برای نواختن

سیم گیر (Tailpiece) و میله ی تکیه گاه (Endpin یا Spike): سیم گیر و میله ی تکیه گاه در بخش پایینی ساز جای دارند. سیم گیر به طور سنتی از چوب آبنوس یا دیگر چوب های سخت ساخته می شود، می توان آن را از پلاستیک یا استیل نیز ساخت. این قطعه از ساز، سیم ها را به انتهای پایینی ویلنسل متصل کرده و می تواند یک یا چند پیچ تنظیم دقیق کوک (Fine tuner) داشته باشد. میله تکیه گاه از چوب، فلز یا فیبرکربن سخت ساخته می شود ویولنسل را در موقعیت نوازندگی نگه می دارد. در دوره باروک

ایرنه شارپ درباره کتابهایی که در مدارس تدریس می شوند چه فکر می کنید؟ من از آنها استفاده نمی کنم، زیرا احساس می کنم نیاز ویلنسل را بر آورده نمی کنند. ویلنسلیستها مشکلات متفاوتی برای حل کردن دارند. اگرچه معتقدم تدریس موسیقی در مدارس بسیاری از دانش آموزان را تشویق به نواختن ساز می کند، همچنین فکر می کنم تلاش و استعداد شخصی دانش آموزان است که خود را به عنوان نوازنده ای برای تمام زندگیشان ببینند و پیشرفت کنند. نظر شما راجع به شیوه زوکی چیست؟ فکر می کنم فوق العاده عالی در عین حال بسیار سخت است. اصل

در موسیقی جز، Oscar Pettiford و Harry Babasin (نوازندگان کنترباس) از نخستین کسانی بودند که ویولنسل را به عنوان یک ساز سلو بکار بردند. هر دوی این ها سیم سازهایشان را با فواصل چهارم و یک اکتاو بالاتر از کنترباس کوک کردند. Fred Katz (که نوازنده کنترباس نبود) یکی از ویولنسل نوازان برجسته ی جز بود که این ساز را با کوک استاندارد و تکنیک آرشه کشی بکار برد. ویولنسل نوازان جز معاصر عبارتند از: Abdul Wadud، Diedre Murray، Ron Carter، Dave Holland، David Darling، Akua Dixon، Ernst Reijseger، Fred Lonberg-Holm، Vincent Courtois، Jean-Charles Capon و Erik Friedlander. سازندگان نامدار

دست خط باخ از این سوئیت ها شش سوئیت برای تکنوازی ویولنسل توسط آهنگساز جاودانی موسیقی کلاسیک یوهان سباستاین باخ را باید بعنوان برترین آثار نوشته شده برای ویولنسل نام برد. بسیاری از این آثار در دوره زمانی ۱۷۱۷–۱۷۲۳ساخته شدند، زمانی که باخ در شهر کوتن Cöthen آلمان بعنوان آهنگساز استخدام شده بود. این سوئیت ها را از دو منظر میتوان بررسی نمود ۱- داشتن تنوعات و گوناگونی تکنیک ۲- داشتن موزیکی پر عمق و محتوا – که در عین حال بیانی کاملا سلیس را دارا میباشد، در هر حال تمامی این خصوصیت ها باعث شده است تا سوئیت های

“ناتالی کلین نوازنده ای با جذابیتی فوق العاده است که ذهن تماشاگران را با خود می برد، زمانی که اجرایش به پایان می رسد گویی شوکی به شما وارد می شود و خود را بار دیگر به دنیای واقعی بازگردانده می بینید.” آکسفورد تایمز “ریتم موشکافانه و متمایز وی، تنها حضور یک هنرمند اصیل را، اعلام می کند.” روزنامه عصر لندن ناتالی کلین (Natalie Clein) متولد ۲۵ مارس ۱۹۷۷ نوازنده بریتانیایی ویلنسل است. مادرش ویلنیستی حرفه ای و خواهرش لوئیزا کلین (Louisa Clein) هنرپیشه ای توانا است. کلین در سن ۶ سالگی آغاز به نواختن ویلنسل کرد و در کالج

گلیساندو: گلیساندو افکت اجرایی است که بوسیله سراندن انگشت به بالا و پایین گریف، بدون رها کردن سیم اجرا می شود. این حرکت باعث می شود ارتفاع صدا به نرمی و بدون بریدگی و تغییرات پله پله، بالا و پایین برود. تکنیک های دست راست: آرشه کشی در نوازندگی ویولنسل همانندی فراوانی به نفس گیری نوازنده یک ساز بادی دارد. تقریباً می توان گفت آرشه کشی عمده ترین عامل اثرگذار در بیان موسیقایی نوازنده است. آرشه روی سیمها، حدوداً جایی میان انتهای گریف و خرک و در راستای عمود بر سیمها کشیده می شود. نوازنده، آرشه را به کمک هر

ایرنه شارپ آیا شما تاکید زیادی بر روی وزن دست در اجرای تکنیک دارید؟ در حقیقت خیر. من درباره وزن دست صحبت نمی کنم زیرا معتقدم دست برای ایجاد رفت و آمد آرشه روی سیمها است، همانند پاها برای راه رفتن، پاها هنگام راه رفتن احساس سنگینی نمی کنند، دستها زمانی که ویلنسل می نوازند باید حس سبکی داشته باشند. اینجاست که قیاس بال پرنده در میان می آید، زیرا بال پرنده حس سبکی در حرکت را، به وضوح به تصویر می کشد. به جای وزن دست، من روی قابلیتهای نقاط مختلف فشار روی خود سیمها تکیه می کنم. فشار

کوارتت و دیگر آنسامبل ها ویولنسل یکی از اعضای ترکیب سنتی کوارت های زهی و همچنین کوینتت ها، سکستت ها و تریوهای زهی و دیگر ترکیب های آنسامبل است. قطعاتی برای هم نوازی دو، سه، چهار یا شمار بیشتری ویولنسل نیز نوشته شده که به سبک از آنسامبل «کر ویولنسل» هم گفته می شود. صدای چنین آنسامبلی را می توان با مقدمه اوورتور اپرای ویلیام تل اثر روسینی و یا صحنه Zaccharias’ prayer از اپرای نابوکو اثر وردی همانند دانست. یکی از معروفترین نمونه های مستقل اینگونه آنسامبل ها، Bachianas brasileiras شماره یک برای آنسامبل ویولنسل (شماره پنج این اثر

تکنیکِ دست چپ و بازو در ویولنسل، مورّب یا عمود؟ نویسنده: جِیمی فیست برگردان به فارسی: مهدی دولتی این اصول را به یاد بسپارید: ۱- مفاصلِ خود را بشناسید. ۲- حرکاتِ کاربردیِ خود را بشناسید. ۳- حرکاتِ غیرِکاربردیِ خود را بشناسید. ۴- وضعیتِ خنثی از نظر کالبدشناسی را بکار بگیرید. ۵- حرکت می‌تواند شما را از فشار رها کند. ۶- از هر حرکتِ غیرِکاربردی جلوگیری نکنید. ۷- تکنیک‌هایِ روان را به جای تکنیک‌های ساکن بکار بگیرید. ۸- کار را به چند قسمت تقسیم کنید. ۹- گروه وسیعی از ماهیچه‌ها را به کار بگیرید. ۱۰- هر انقباضی را با انبساط همراه

کارمن پیچار (Karmen Pečar) متولد ۱۹۸۴ در شهر “لیوبلیانا”، پایتخت اسلوونی، نوازندگی ویولنسل را از پنج سالگی شروع کرد. در نوزده سالگی (۲۰۰۳) موفق به اخذ گواهی پایان نامه ی مدرسه معتبر موسیقی و باله ی ماری بور گردید و همان سال مدرک موسیقی خود را از آکادمی دانشکده موسیقی “زاگرب” نیز اخذ کرد. دو سال بعد مدرک استادی خود را از مستر کلاس پروفسور والتر دسپالی گرفت و همچنین دوره ی مستر کلاس پروفسور رینهارد لاسکو را در دانشگاه هنر وینا با موفقیت به پایان رسانید. “کارمن پیچار” در بیست و سه سالگی اولین حضور جدی خود را در

ويولونسل شناخت مقدماتی ویولنسل   ویولنسل (Violoncello) که معمولا در زبان انگلیسی به اختصار چلو (Cello) و در حالت جمع چلی (Celli) نامیده می شود از خانواده سازهای زهی آرشه ای است. بکارگیری این ساز در تک نوازی، در گروه موسیقی مجلسی و همچنین در بخش زهی های یک ارکستر متداول است. واژه cello، خلاصه شده ی واژه ی ایتالیایی violoncello، به معنی ویولن کوچک است. علت این نامگذاری را باید در دوران رنسانس و باروک جستجو کرد. خانواده ی ویول، گروه سازهای آرشه ای بود که در آن دوران به جای خانواده ویولن امروزی رواج داشت. ششمین عضو این

میشا مایسکی   میشا مایسکی (Mischa Maisky) متولد ۱۹۴۸ در Riga، Latvia است؛ موسیقی را برای اولین بار وقتی به Children’s Music School و هنرستان هنرهای زیبا رفت آغاز کرد. در سال ۱۹۶۲ وارد هنرستان Leningrad شد. در سال ۱۹۶۵ نام مستعار Rostropovich of the Future برای خود انتخاب کرد و همکاری با Leningrad Philharmonic را شروع کرد. یک سال بعد او برنده جایزه مسابقه بین المللی چایکوفسکی در مسکو شد و تحصیلات خود را تحت نظر Rostropovich در هنرستان هنرهای زیبای مسکو شروع کرد.   در سال ۱۹۷۰ به مدت ۱۸ ماه در کمپ labour در نزدیکی Gorky زندانی

Pablo Casals 1876-1973 پابلو کارلز سالوادور کازالز Pau Carles Salvador Casals i Defilló مشهور به پابلو کازالز Pablo Casals از نوازندگان صاحب نام ویولنسل و رهبر ارکستر اهل کشور اسپانیا در ۲۹ دسامبر سال ۱۸۷۶ متولد شد. هر چند عمده شهرت کازالز به اجرای قطعات ویولن سل باخ طی سال های ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹ بر می گردد، اما از این نوازنده برجسته آثار تک نوازی و ارکستری بسیاری نیز به جا مانده است. کازالز در شهری در جنوب غربی بارسلونا به نام کاتالونیا Catalonia متولد شد. پدرش کارلز کازالز نوازنده ارگ و رهبر دسته سرایندگان کلیسا بود، کازالز اولین تعالیم

ایرنه شارپ نوازنده ویلنسل ایرنه شارپ (Irene Sharp) به عنوان مدرسی بین المللی برگزیده شده است. او برای انجمن استادان سازهای زهی آمریکا (ASTA)، انجمن استادان سازهای زهی اروپا و استرالیا و انجمن سوزوکی آمریکا مستر کلاس برگزار می کند. اگرچه خانم شارپ در شمال کالیفرنیا زندگی می کند، ولی در شهرهای دیگری از جمله نیویورک، لندن، سالزبورگ، هامبورگ، سیدنی، توکیو و تایپه به هنرجویان درس می دهد. وی در حال حاضر در دانشکده موسیقی مانز تدریس می کند. ایرنه شارپ همچنین در دانشکده سازهای زهی مدوموئنت (Meadowmount)، جشنواره موسیقی تابستانی مانیه و آکادمی سازهای زهی هند، تدریس کرده است.

“ما به وسیله موسیقی خود خدمت بزرگی را انجام می دهیم” مستیسلاو روستروپوویچ (Mstislav Rostropovich) هفتاد ساله، یکی از بزرگترین ویولن سل نواز زمان ما است و معمولا از او به عنوان هم نفس پابلو کاسالز (Pablo Casals) مشهور نام می برند. نزدیکی وی به کاسالز تصادفی نیست، پدر وی، لئوپارد روستروپوویچ (Leopold Rostropovich) هنر کاسالز را می ستود و مدتی در پاریس از هنرجویان وی بود. کاسالز (کسی که نواختن ویولن سل را در ابتدای این قرن متحول کرد) قطعه های باخ را برای تک نوازی با ویلونسل رواج داد، آثار این استاد موسیقی کلاسیک توسط ویولنسل، برای اولین

چسب: در ساخت و تعمیر ویولنسل از چسبی به نام چسب پنهان (Hide Glue) بکار می رود که اتصالاتی محکم و ماندگار و با این حال قابل جداسازی در موارد لازم را پدید می آورد. این چسب یکی از انواع چسب های حیوانی است که از جوشاندن بلند مدت بافت پیوندی جانوری تهیه می شود. صفحه رویی ممکن است با چسب رقیق شده چسبانده شود، چرا که برای برخی تعمیرها برداشتن بخش رویی ساز ضرورت پیدا می کند. از نظر تئوری، چسب بکار رفته از چوب ساز، استحکام کمتری دارد. در نتیجه هنگام انبساط و انقباض های احتمالی چوب، چسب

یویو ما یویو ما پدیده ای در عرصه نوازندگی ویولن سل و نمونه یک هنرمند آسیایی – آمریکایی است که در ژانرهای مختلف موسیقی به فعالیت پرداخته، استعداد هنری و توانایی های این نوازنده بزرگ، زمینه همکاری اش با بسیاری از موسیقی دانان صاحب نام و نوازندگان برجسته را فراهم آورده است.   افرادی چون تون کوپمن Ton Koopman ، امانوئل اکس Emanuel Ax ، دانیل بارنبویم Daniel Barenboim، پاملا فرانک Pamela Frank، جفری کاهین Jeffrey Kahane، جاشوا بل Joshua Bell، کیهان کلهر Kayhan Kalhor، جیمی لاردو Jaime Laredo، بابی مک فرین Bobby McFerrin، ادگار مه یر Edgar Meyer، ایساک

ویولنسل های دوره باروک با ویولنسل های امروزی از چندین نظر تفاوت داشتند. ویولنسل های امروزی دارای میله ای در انتها به عنوان تکیه گاه ساز هستند (و بخشی از صدا را از این راه به زمین منتقل می کنند)، در حالیکه ویولنسل های باروک تنها به کمک دو ساق پای نوازنده نگه داشته می شدند. آرشه های امروزی به داخل خمیده هستند و از دست نوازنده آنها را از محل قلاب نگه می دارد، ولی خمیدگی آرشه های باروک به بیرون بود و نوازنده آرشه را از نقطه گرانیگاه آن به دست می گرفت. هسته سیم های امروزی معمولا

تحقیقات اخیر توسط Martin Jarvis پرفسور دانشگاه موسیقی در داروین استرالیا اشاره به این میکند که این امکان وجود داشته است که Anna Magdalenaخود بعنوان آهنگساز قطعاتی را ساخته باشد که بعلت شهرت همسرش به باخ نسبت داده باشند Martin Jarvis مطرح میکند که این شش سوئیت را در حقیقت Magdalena نوشته است، هر چند بسیاری از موسیقیدانان و نوازندگان بیشتر بسراغ بعد موزیکال این قطعات میرونند و نه مجادلاتی از این قبیل . بررسی سوئیت ها: هر یک از سوئیت ها دارای شش موومان میباشند که این ساختار اصلی را دارا میباشند: ۱٫ Prelude 2. Allemande 3. Courante 4.

انگشت گذاری های دوبل (Double stops): انگشت گذاری دوگانه مربوط به اجرای همزمان دو نت می باشد. دو سیم همزمان انگشت گذاری شده و آرشه بر روی آنها کشیده می شود، در نتیجه دو صدا همزمان شنیده می شود. همچنین ممکن است انگشت گذاری های سه گانه و چهارگانه هم انجام شود (با شکسته شدن حالت منحنی انگشتان). اما مشکلی که در این تکنیک وجود دارد نشدنی بودن آرشه کشی همزمان روی بیش از دو سیم به است که از انحنای لبه خرک ناشی می شود. Frances-Marie Uitti بکارگرفتن دو آرشه را ابداع کرد؛ به گونه ای که یک آرشه

سخن از این است که اگر شما انگشت‌گذاری مورب را برگزینید، بسیاری از مشکلاتی که در انگشت‌گذاری عمود با آن مواجه بوده‌اید برطرف یا آسان‌تر خواهد شد. برای مثال: ۱- اختلافِ تواناییِ انگشتان در فاصله‌گرفتن از هم، با انگشت‌گذاریِ مورب آسان‌تر جبران می‌شود. ایجادِ فاصله‌ی بزرگ‌تر بِینِ انگشتِ دوم و سوم در حالت مورب بسیار آسان‌تر است. ۲- تلاقی انگشتان با گریف می‌تواند با زاویه‌های یکسان انجام شود. ۳- انگشتانِ کم‌توان می‌توانند از فاصله‌ی دورتری روی گریف فرود بیایند. ۴- طبیعی‌ترین وضعیتِ ساعدِ دستِ چپ در نواختن ویولنسل جایی‌ست بینِ دو حدِ نهایتِ گردشِ ساعد (بین بیشترین گردش به داخل

کاربردهای متداول ویولنسل ارکسترال ویولنسل ها بخشی از ارکستر سمفونیک استاندارد هستند. ارکستر معمولا ۸ تا ۱۲ نوازنده ویولنسل را شامل می شود. در چیدمان استادارد ارکستر، بخش ویولنسل ها در سمت چپ و جلوی سن (از دید شنونده ها، سمت راست) روبروی بخش ویولن اول جای دارد. برخی ارکسترها و رهبران ترجیح می دهند که جای ویولنسل ها با ویولاها تعویض شود. کسی که در بخش ویولنسل ها در صندلی اول می نشیند سرپرست یا اصطلاحاً همان مایستر نوازندگان ویولنسل است که تعیین چگونگی آرشه کشی هماهنگ گروه به عهده اوست و با مایستر گروه های دیگر ارکستر در

یویوما از سال ۱۹۹۸ تا به امروز یویوما عمده تلاش خود را به پروژه جاده ابریشم اختصاص داده و در این راه کنسرت های متعددی با هدف ترویج مبادلات فرهنگی در این مسیر کهن تجاری مابین آسیا و اروپا، برگزار نموده است. در حقیقت این پروژه نه تنها تجسمی است از آرزوی دیرینه او در مورد احیای زنجیره تبادلات فرهنگی ما بین موسیقیدانان غرب و شرق، بلکه بیانگر ارتباط موجود بین سبک های کلاسیک و معاصرغربی و آسیایی است. یویو ما بیش از آنچه از یک نوازنده کلاسیک انتظار می رود به اجرای قطعات مدرن پرداخته و علاوه بر اجراهای

تاریخچه تکامل ویولنسل ویولنسل، نمونه ی تکامل یافته ای از باس ویولن است که در سال ۱۵۵۶ توسط Jambe de Fer برای اولین بار عرضه شد که در ابتدا سازی با سه سیم بود. احتمالاً گابریلی نخستین آهنگسازی بود که باس ویولن را در اثر خود به نام Sacrae symphoniae به سال ۱۵۹۷ مورد توجه خاص قرار داد. مونته وردی در اپرای اورفئو (۱۶۰۷) به این ساز با عنوان basso de viola da braccio اشاره کرده است. گرچه احتمالاً اولین باس ویولن زودتر از این ها توسط آماتی در سال ۱۵۳۸ با شباهت بسیار به ساز ویول ساخته شده بود

ایرنه شارپ آیا شما تاکید زیادی بر روی وزن دست در اجرای تکنیک دارید؟ در حقیقت خیر. من درباره وزن دست صحبت نمی کنم زیرا معتقدم دست برای ایجاد رفت و آمد آرشه روی سیمها است، همانند پاها برای راه رفتن، پاها هنگام راه رفتن احساس سنگینی نمی کنند، دستها زمانی که ویلنسل می نوازند باید حس سبکی داشته باشند. اینجاست که قیاس بال پرنده در میان می آید، زیرا بال پرنده حس سبکی در حرکت را، به وضوح به تصویر می کشد. به جای وزن دست، من روی قابلیتهای نقاط مختلف فشار روی خود سیمها تکیه می کنم. فشار

در پوزیسیونِ شست: طبیعی‌ترین حالت انگشت‌گذاریِ ممکن، هنگامی که در پوزیسیون شست هستید و آرنج الزاماً بالاتر از معمول قرار گرفته، همان حالتِ انگشت‌گذاریِ مورب در پوزیسیون‌های دیگر است. پس اگر شما روشِ انگشت‌گذاریِ مورب را انتخاب کرده‌اید، در پوزیسیون‌های پایینِ گریف (پوزیسیون‌های شست) نیازی به تغییر حالتِ انگشتان ندارید و در سراسر گریف انگشت‌گذاریِ یک‌شکلی را انجام خواهید داد (بدیهی‌ست که در روش انگشت‌گذاریِ عمود، نوازنده مجبور به تغییرِ حالتِ انگشتان در پوزیسیونِ شست خواهد بود).   عکسی از کتابِ «هنرِ نوازندگیِ ویولنسل» نوشته‌ی «لوییس پاتر» که حالتِ دست را در پوزیسیونِ شست نشان می‌دهد.    ضعف‌های انگشت‌گذاریِ مورّب

گستره صدا دهی و کوک سیم ها ساختمان ویولنسل بدنه: ویولنسل معمولا از چوب ساخته می شود، گرچه ممکن است مواد دیگری همچون فیبرکربن و آلومینیوم نیز برای ساخت آن بکار گرفته شود. صفحه رویی یک ویولنسل سنتی از چوب صنوبر و پشت، کناره ها و دسته ساز از چوب افرا ساخته می شود. گاهی از چوب درختان دیگری همچون سپیدار و بید برای پشت و کناره های ساز استفاده می شود. صفحه رویی و پشتی در بیشتر سازهای ارزان قیمت از چوب های چند لایه ساخته می شود. ساخت صفحه رویی و پشتی ساز بطور دست ساز مرسوم است،

مقایسه اندازه ویولنسل full-size و یک هشتم بسیاری از ویولنسل نوازان ریزاندام نواخن با ویولنسل هفت هشتم را ترجیح می دهند، چون با این ساز کشیدگی پنجه در پوزیسون های بالای دسته دشواری کمتری برایشان می آفریند. به ندرت ویولنسل هایی بزرگتر از چهار چهارم هم وجود دارد. نوازنده هایی که دستهایی با بزرگی نامعمول دارند، ممکن است ویولنسلی را بنوازند که کمی از full-size بزرگتر باشد. ویولنسل هایی که تقریباً پیش از سال ۱۷۰۰ ساخته می شدند به نسبت قابل توجهی از آنها که پس از این تاریخ ساخته شده اند و همچنین از ویولنسل های امروزی به نسبت

ایرنه شارپ     آیا شما کتابی را به هنرجویانتان توصیه می کنید یا روش خاص خود را دارید؟ من اغلب با گرفتن پرینتهایی از کتاب “روشهایی برای ویلنسلیت های جوان” (Pathways for Young Cellists) از اُلگا استائورت (Olga Stuart) با هنرجویان شروع می کنم. این کتاب شبیه کتاب اول پیانو است، در هر صفحه اطلاعات اندکی آمده و به هنرجویان حسی از یادگیری سریع را منتقل می کند. پس از آن با چندین کتاب روشها و تمرینها ادامه می دهم: روشهای فیلارد برای ویلنسلیست های جوان (Feuillard Method)، تمرینهای آرشه زدن سوچیک اپوس ۳ (Sevcik Opus 3)، کتاب دبیرستان

ایرنه شارپ آیا دست چپ در تولید صدا نقش کلیدی ایفا می کند؟ نقش بسیار مهمی ایفا می کند. بستگی به تکنیک دست چپ یک شخص نیز دارد، نوازنده ای می تواند حتی ویبریشن سیم را از بین ببرد اما به همان شکل کیفیت صدا را حفظ کند و یا به ساز اجازه آن را بدهد که آزادانه بلرزد و ویبریشن داشته باشد و صدا را قوی برساند. همانطور با آرشه، بیشتر مردم یک کار را انجام می دهند و آن هل دادن سیم به سمت پائین است بر روی fingerboard. متاسفانه این کار صدایی کسالت بار تولید می کند

اگرچه كوك اين دو ساز متفاوت است،اما تمام قطعات و مقامها از يك صدا بر روي هر دو ساز قابل اجرا است و نتهاي نوشته شده براي باقلاماي دسته كوتاه با اندكي تغيير بر روي باقلاماي دسته بلند قابل اجرا است و بر عكس. تمام مضرابها و پايه هاي ريتميك دقيقاً مشابه هم است، تفاوت اساسي در نوع حركت بر روي دسته است به طوري كه نواختن يك قطعه ثابت بر روي باقلاماي دسته كوتاه از سيم دوم شروع مي شود و در نهايت به دليل گستره كمِ ملوديك اغلب قطعات به سيمِ سوم و اول هم حركت ميشود،در حالي

كاسه 2 نوع كاسه وجود دارد يكي به روش قالبي و ديگري به شيوه ورقهاي(تركه اي). كاسه قالبي از كُنده درختان ساخته ميشود. در اين روش كُنده اي كُلفت انتخاب شده و شكاف داده ميشود؛ در بيشتر موارد از تنه درختاني چون توت، شاه بلوط و آلوش استفاده ميشود. كُنده وقتي شكاف داده ميشود كه كاسه درخت تازه باشد. بايد توجه داشت كه ضخامت اين كُنده براي تهيه كاسه بايد يكنواخت بريده شود. بهمنظور حفاظتِ كاسه ساز از خراب شدن و فساد بايد كاسه شكاف داده شده از چوب درخت را روباز گذاشت تا خشك شود .در روش ورقهاي در

گوشيهای باقلاما پس از اينكه باقلاما تكميل شد و پوليش خورد،قسمت خاصِ گوشيها(سر پنجه) سوراخ ميشود. 4 سوراخ در سمت روي دسته و 3 سوراخ در طرف كنار آن ايجاد ميشود. گوشيها بوسيله چرخِ دستگاهِ تراش از چوبِ درختاني مثل مَمرَز، بلوط و شمشاد تهيه ميشوند. ساختمان گوشي از پايين به بالا ضخامت مييابد و با يك انحراف كوچك، سوراخي در برآمدگياش كنده ميشود تا سيم بتواند از ميانش عبور كند. خَرَك 3 خرك بر روي باقلاما وجود دارد. 1- خرك مياني اين خرك كه مهمترين خرك بر روي ساز است سيمها را از سطح كاسه جدا كرده و براي

جنس و مواد به کار رفته در ساختمان ساز کاسهٔ طنینی یکپارچه (گاه ترکه‌ای): چوب‌های پروانه،عرعر و ماهون. صفحه: چوب صنوبر، چوب‌های دیگر. دستان‌ها: سیم نایلونی. خرک:شاخ،استخوان،عاج فیل،چوب‌های سخت. وتر‌ها:زه یا موی دم اسب (در قدیم)، سیم فولادی. شیطانک و سیم‌گیر:شاخ،استخوان،عاج فیل،چوب‌های سخت. مضراب: چوب یا پوست درخت گیلاس یا آلبالو (در قدیم).شاخ،پر غاز و پلاستیک نرم.   ویژگی‌های ظاهری و ساختاری سازیست زهی که با مضراب پلاستیکی یا سرانگشتان دست (شلپه – شرپه) نواخته می‌شود. این ساز هفت سیم دارد که به سه گروه سه‌سیم، دوسیم و دوسیم تقسیم می‌شود. نوع دیگر این ساز با دسته بلندتر در ایران

سيمها در قديم از موي اسب، روده و ابريشم به جاي سيم استفاده ميشد.اما امروزه بيشتر سيمهاي فولادي كه صداي بهتري ميدهند استفاده ميشوند، همچنين برخي از سيمها ابريشم/فنري هستند. مضراب اين وسيله كه براي نواختن باقلاما به كار ميرود.مضراب يا تَزَنه ناميده ميشود. تَزَنه از موادي مثل صدف، چوبِ گيلاس، شاخ، پرِ غاز و پلاستيك تهيه ميشود. سابقاً فقط از چوبِ گيلاس و صدف ساخته ميشد. درخشش و قابل انعطاف بودن صدف و چوبِ گيلاسي كه تميز و داراي شيره است,برای مضراب بسيار عالي بهشمار ميآمد. اين مضرابها پس از ساخته شدن در روغن زيتون خوابانده ميشوند تا بادوام

باغلاما (به ترکی: Bağlama) نام سازی در منطقهٔ آناتولی است و در میان مردم ترک‌زبان و کرد‌زبان ترکیه و شمال عراق رایج است. در نیم‌قرن گذشته باغلاما و سازهای هم‌خانوادهٔ آن بیشتر توسط مهاجران کرد عراقی در آذربایجان غربی و کردستان ایران رواج یافته است. گمان می‌رود باغلاما و ساز‌های هم‌خانوادهٔ آن محصول تغییراتی هستند که روی قوپوز صورت گرفته است. به هر ترتیب باغلاما و ساز‌های هم‌خانوادهٔ آن نقش مهمی در انتقال فرهنگ و موسیقی ترکی به عصر حاضر ایفا کرده اند. گاهی به آن ساز نیز می‌گویند.که از واژه فارسی ساز به معنی دستگاه و ابزار آمده است.اگرچه

جُورّا: اين ساز دو نوع و دو انداره متفاوت دارد. اين نوع از باقلاما داراي كوچكترين سايز است. جُورّا ميتواند با 2 يا 3 سيم باشد، سيمهاي تحتاني، 1 سيم مياني و 1 سيم فوقاني.امروزه اين ساز با 6 سيم جفت بكار برده مي شود. 2 سيم تحتاني، 2 سيم مياني و 2 سيم فوقاني. نوعي كه با انگشت بدون استفاده از مضراب نواخته ميشود جُورّا انگشتي خوانده ميشود. همچنين دَدَسازي، روزبا و ايريزْوا باقلاما، سازهايي ديگر به غير از جُورّا هستند. همگي آنها با 3 رديف سيم با مضراب نواخته ميشوند. اين سازها داراي كوكهاي متفاوتي هستند. شماره پرده

باقلامای دسته كوتاه اين نوع بزرگتر از جُورّا است. باقلاما دسته كوتاه خود دو نوع است. باقلاما داراي 7 سيم (پنج سيم فولادي و دوسيم ابريشم/فنري)است. سايز كوچك معمولاً چُقور( çöğür) ناميده مي شود. اندازه كاسه چُقور34 سانتي متر بوده، و بلندي دستهاش 45 سانتي متر است. سيمهايش كاملاً شبيه به باقلاماي معمولي است.سايز بزرگ باقلاما(kısa sap Bağlama) خوانده مي شود. اندازه كاسه باقلاماي معمولي 40 سانتي متر و طول دستهاش 60سانتي متر است.كوك معمولي باقلاماي دسته كوتاه به ترتيب از پائين ترين سيم رِ( re)، سُل(sol )، لا(la )است.   انواع مختلف باقلاما باقلاما در واقع يكي از سازهاي

کوک های باغلاما چیده‌مان سیم‌ها در باقلاما از پایین به بالا «دو٬ دو٬ سه» است. کوک‌هایی که در فهرست زیر٬ یاد شده اند٬ از پایین به بالا گفته شده اند. آن دسته از سیم‌های باقلاما که سه‌تایی در کنار هم هستند٬ از پایین به بالا به گونه ای هستند که نخست در پایین٬ یک سیم بم‌نواز هست که کلفت‌تر از دو سیم بالاتر از خود می‌باشد. سپس دو سیم دیگر در بالای سیم بم٬ بسته شده اند. بیشتر هنگام‌ها میانه‌ی زیر و بمی سیم بم در دسته‌ی سه‌تایی٬ با دو سیم بالاتر٬ شش پرده یا همان یک اکتاو است. کوک

باقلاما از نظر لغوي به معني نَبندْ(فعل امر از مصدر بستن:bağlamak) همچنين به معناي اتصال(بند و بست) كه اين معنا به مفهومي كه در موسيقي دارد نزديكتر است.در موسيقي مردمي ترك باقلاما به معنی سنتی ديرينه (نوعی رقابت و مسابقه شعری) است. در اين مسابقه که اغلب روزهای متوالی به طول می انجاميده است، عاشيقها به مصاف هم رفته و داستان گويی میکردند. شخصی که شعرها و نغمههای بيشتری در حافظه داشته،برنده اعلام می شده و اغلب ساز رقيب را نيز به عنوان نشاني از پيروزي از او ميگرفت.اين سنت در آذربايجان و ترکيه رواج داشته است. اين سنت در

دیوان از جمله سازهای مضرابی است  و یکی از سازهای خانواده تنبور به حساب می آید، که غیر از کردستان ترکیه در مناطق مختلف کردستان عراق و کردستان ایران و کردستان سوریه استفاده می‌شود و انواع خاصی از آن در مناطق مختلف کردستان ترکیه وجود دارد.دیوان سایز بزرگتر تنبور است. این ساز بیشتر در بین مردم کردستان ترکیه (مناطق بادینان)، کردستان ایران و کردستان عراق (شمال عراق) که زبان و فرهنگ و رسوم یکسانی و مشابهی دارند متداول می باشد. امروزه دیوان در بوکان، مهاباد، سنندج و کرمانشاه مورد استفاده بوده و با اینکه سابقه دیرینه در این مناطق ندارد

باغلاما در انواع و اندازه های مختلف (مطابق با هدف مورد نظر) نواخته می شود. انواع باغلاما: جورا (Cura) تانبورا (Tanbura) باغلاما دسته کوتاه (Çöğür,Kısa Sap Bağlama) باغلاما دسته بلند (ِUzun Sap Bağlama) ساز دیوان (Divan Sazı) ساز میدان (Meydan Sazı)

ديوانسازی نام ديگر اين ساز باقلاماي دسته بلند(uzun sap bağlama)است.اندازه كاسهاش 50 سانتي متر، طولِ دستهاش65 سانتي متر است. اين ساز داراي 7 سيم است ولي در گذشته 9 سيم داشته است. كوك معمولي باقلاماي دسته بلند به ترتيب از پائين ترين سيم لا(la )، رِ( re)، سُل(sol ) است.منظور از كوك معمولي،كوكي است كه اغلب مقامها و ترانه ها با آن قابل اجرا است. ميدانسازي:همانطور كه از نام آن پيدا است در قديم در ميدان ها و مكان هاي عمومي استفاده مي شده است.اندازه كاسهاش 60 سانتي متر، طولِ دستهاش72 سانتي متر است. اين ساز داراي 12سيم است.  

چارلی پارکر (1955-1920) در دنیای موسیقی جز وقتی صحبت از اسطوره های فراموش نشدنی این سبک میشود بی هیچ اغراقی باید از چارلی پارکر یاد نمود. نوازنده ای که در زندگیش فراز و نشیب های زیادی را بخود دیده اما همگان وی را بعنوان یکی از شخصیت های بنیادین این موسیقی می شناسند. چارلی پارکر (Charles Parker)در ۲۹ آگوست سال ۱۹۲۰ در شهر کانزاس آمریکا بدنیا آمد. در خانواده ای نه چندان با ثبات. وی لقب “Bird” را برای خود انتخاب نمود عنوانی که بر روی بسیاری از کارهایش میتوان مشاهده کرد مانند : Yardbird Suite برخلاف دیگر مشاهیر موسیقی

کتاب راهنمای ساکسیفون : انتخاب، تنظیم و تعمیر یک ساکسیفون   ساکسیفون به راستی یکی از تندیسی ترین سازهای تمام دوران است ولی فرم مطبوع و روح انگیز صدای آن باعث فراموشی این نکته می شود که ساکسیفون هم یک ماشین است. ساکسیفون یک ماشین بسیار پیچیده هم هست و حتی اندک خطایی در مکانیسم آن می تواند نحوه نواختن و احساس آن را تحت تاثیر قرار دهد. این راهنمای ابتکاری ساکسیفون به سادگی و بصورت واضح نشان می دهد که این مکانیسم چگونه کار می کند و چگونه باید آن را تعمیر کرد و چگونه آنرا با تکینک های

بنجامین فرانسیس وبستر   بنجامین فرانسیس وبستر (Benjamin Francis Webster) یکی از نوازندگان بنام ساکسیفون (تنور ساکسیفون) آمریکا و در سبک جز میباشد او در شهر میسوری ایالت کانزاس آمریکا و در تاریخ ۲۷ مارس ۱۹۰۹ بدنیا آمد. بن وبستر و Lester Young و Coleman Hawkins سه تن از برجسته ترین نوازندگان تنور ساکسیفون در تاریخ موسیقی جز محسوب میشوند.   جدا از مهارت در نوازندگی، وی سبک و تن صدای مخصوص به خود را داشت. صدایی خشن و خشک و قوی یکی از خصوصیات نوازندگی وبستر بشمار می آمد اما در هنگام اجرای رومانتیک این طنین، به صدایی لطیف

کتاب هنر نوازندگی ساکسیفون   متد آموزش ساکسیفون لری تیل، بهترین متد برای یادگیری نواختن ساکسیفون در کنار یک استاد با صلاحیت است. مطالعات تیل بیشتر بر روی سایر سازهای دیگر تا ساکسیفون بوده است ولی به عنوان یک دانش آموخته شاتائوکا تحت تاثیر فلوت نواز برجسته جرجز بار قرار گرفت. او کلارینت باس با سمفونی دیترویت می نواخت ولی در ادامه جذب ساز ساکسیفون شد. در نتیجه تخصص بدست آورده اش و شهرت روز افزونش در ساکسیفون تبدیل به یک استاد دانشگاه و معلم ساکسیفون تمام وقت دانشگاه میچیگان شد. اولین کسی که همچین مقامی را در یک دانشگاه

Kenneth Gorelick ( متولد ۵ جون ۱۹۵۶)، که با اسم صحنه خود،Kenny G ، شناخته شده تر است، یک نوازنده ساکسیفون آمریکاییست که آلبوم چهارمش ، Duotone ، در سال ۱۹۸۶ برای او موفقیت چشم گیری به ارمغان آورد. ساز اصلی کنی، ساکسیفون سوپرانو است اما او ساکسیفون آلتو و تنور نیز می نوازد و گاهی هم فلوت. کنی در Ann Arbor, Michigan متولد شد و اولین بار با دیدن ساکسیفون نواختن نوازنده ای در شوی « اِد سالیوان»، با این ساز آشنا شد. وی نوازندگی این ساز را در تمرین کردن با نوارها (و بیشتر با نوارهای Grover Washington,

توضیح در مورد این مقاله آموزش ساکسیفون   ساکسیفون بسیاری از سبکهای موسیقی را تحت تاثیر قرار داده است. خواه گروه های بزرگ مثل کانت بیسی (Count Basie) و دوک الینگتون (Duke Ellington) و گروه افسانه ای راک ان رول بیل هیلی (Bill Haley) باشد یا استاد فانک، جیمز براون (James Brown) ، ساکسیفونیست ها اثر ماندگار خود را روی موسیقی گذاشته اند. و در آهنگ سبک بوسا نوا به نام “دختری از ایپانما” (“The Girl from Ipanema”) صدای ساکسیفون مانند تخم مرغ در کیک است. این مطلب اطلاعات ابتدایی در اختیار شما قرار می دهد تا به شما کمک

  کتاب مقدمات ساکسیفون : متدی برای یادگیری ساکسیفون به صورت فردی یا گروهی   کتاب مقدمات ساکسیفون ، سری کتاب های ساکسیفون است که به به طور وسیعی به عنوان متد آموزشی پیشرو در آموزش و یادگیری ساکسیفون به ساکسیفونیست های مبتدی و آموزگاران آنها مورد توجه قرار گرفته است. ویرایش جدید کتاب مقدمات ساکسیفون، طراحی تازه و رسم های تکنیکی واضح ، فعالیت ها و تمرین های ساکسیفون جدید و رسم های مفرح و نمودار انگشت گذاری ساکسیفون و موسیقی ها و نت های عالی مقدمات ساکسیفون عالی را دارا می باشد.   در سطح کاملا مبتدی ساکسیفون

Al Gallodoro ال گالادورو (Al Gallodoro)یکی از افسانه های عرصه موسیقی است، این استاد با سابقه ای ۸۰ ساله در زمینه ساکسیفون و کلارینت کماکان در اجراهایش شنوندگان را متحیر می کند. او آموزش موسیقی را از سن هفت سالگی آغاز نمود، در سن ۱۳ سالگی به طور حرفه ای وارد دنیای موسیقی گشت و امروز در آستانه ۹۳ سالگی همچنان به فعالیت مشغول است. “هنر نوازندگی ال گالادورو به گونه ای است که پس از هر اجرا در قلب مستمعین، افسانه ای جاودان از خود به یادگار می گذارد. بسیاری معتقدند کلیه صحبت هایی که در وصف مهارت او

نرم افزار ساکسیفون Sax Tutor (معلم ساکسیفون) برای کسانیست که تازه شروع به آموختن ساکسیفون کرده اند یا برای کسانی که دنبال منابع آلتیسیمو (تکنیکی در سازهای بادی مانند ساکسیفون) هستند. معلم ساکسیفون یک برنامه کوچک برای کامپیوترهای شخصی است که گام ها، انتقال، انگشت گذاری ها و نت های altissimo را برای ساکسوفون های سوپرانو، آلتو، تنور، باریتون را آموزش می دهد. این نرم افزار همچنین برای آموزش گام ها روی کیبورد موسیقی هم خوب است ولی تا وقتی ساکسیفون دارید احتیاج چندانی به آن نخواهید داشت. تصویر نرم افزار معلم ساکسیفون      

  کتاب تمرین های روزانه برای ساکسیفون   این کلکسیون استاندارد از تمرین های روزانه برای ساکسیفون بهترین تمرین های ساکسیفون مناسب برای هنرجویان سطح متوسط در ساکسیفون است. هنرجویان می توانند زبردستی، تکیه صدا و فراز بندی خود را در طی این تمرین های ساکسیفون افزایش دهند.      

    ساکسیفون جادویی : راهی برای یادگیری نغمه ها و نواها (سری کتاب های ورد جادویی) آموزش های موسیقی عالی را به نحو احسن تعریف کرده است و متدی بی نظیر برای پیشرفت یک نوازنده مبتدی است. در این ویرایش، مطالب جدید و معاصر نیز اضافه شده است. کتاب ساکسیفون ورد جادویی یا ساکسیفون آبراکادابرا،  تمامی کلیدهای ساکسیفون آلتو را پوشش می دهد و شما را در مسیری ساده برای یادگیری ساکسیفون قرار می دهد. هنرجویان می توانند تا مدت ها نیز به سی دی و دی وی و کتاب برای تمرین به صورت انفرادی یا از طریق معلم

  آموزش ساکسیفون آلتو به ساکسیفون نوازهای مبتدی   کتابی ضروری برای هرکسی که تازه شروع به آموختن و آموزش ساکسیفون کرده است. کتاب آموزش ساکسیفون آلتو دستورات و درس های ساکسیفون واضحی بهمراه ملودی های جالب برای تمرین دارد. سی دی کتاب آموزش ساکسیفون آلتو می تواند کمک بزرگی برای یادگیری ساکسیفون باشد. هنرجویان می توانند خیلی سریع ساکسیفون را یاد بگیرند و این کتاب می تواند شروع مناسبی در این زمینه باشد.

ناقوس نوعی وسیله ساده تولید صدای توخالی است که در گروه سازهای کوبه‌ای قرار می‌گیرد. این وسیله عملکردی همچون زنگ و زنگوله داشته و بزرگتر از آن‌ها است. ناقوس نوعی وسیله مذهبی نیز محسوب شده و در برخی از ادیان به عنوان وسیله خبرکردن مومنان بکار می‌رود. در برخی از کشورهای اسلامی، مسیحیان بجای ناقوس فلزی، از ناقوس چوبی استفاده می‌کنند. در ایران گاهی از ناقوس برای بزرگداشت مراسم سیاسی نیز استفاده می‌شود. بزرگترین ناقوس جهان ۳۶ تن وزن،۳ متر و ۷۲ سانتی متر ارتفاع و ۳ متر و ۸۲ سانتی متر قطر دارد. این ناقوس در هلند ساخته شده

هنگ درام نخستین بار من این ساز را در اینترنت و فستیوال مدرن درامر دیدم، و این ساز که به نظر ساختار فیزیکی ساده ای داشت از لحاظ صدادهی بسیا زیبا و نه تنها پرکاسیو بلکه ملودیک بود و شاید دیدکاه جدیدی وا دو علاقه مندان سازهای کوبه ای ایجاد کند. زیرا امروزه به یک پرکاشن دیگر فقط به چشم یک ساز کوبه ای خالی نکاه نمی کنند و از آنجا که در ایران نوازندکان بسیار توامند سازهای پرکاشن و … مانند آقای همایون نصیری و کسان دیگر داریم که پتانسیلی بالایی برای خلاقیت در موسیقی دارند حتما قابل استفاده

  برخی از عناوین این کتاب آموزش درامز :   انتخاب یک درام از سر تا پوسته کاوش در اینکه درام ها چگونه صدا تولید می کنند آنالیز و بررسی درام ست ارج نهادن به قدیمی ها – درامز سنتی چرخ دادن چوب ها و زدن پوسته ها ساخت یک دایره واژگان صدا افزودن تعدادی معانی درامز نوازی یکی شدن با پالس حس کردن بلندی و متر صدا در برگرفتن مترهای نامتعارف بلندی صدا گفتمان تکنیک – آنچیزی که باید بدانید تکمیل فیگور و وضعیت جلوگیری از مصدومیت ضرب زدن درام : همه آن فقط در مچ دست نیست نگه

مثلث (ساز) ساز کوبه‌ای است. این ساز یک سه‌ضلعی فلزی است که یک راس آن باز است و با نواختن میلهٔ فلزی دیگری بر روی بدنهٔ آن، صدایی موسیقایی تولید می‌شود. این ساز در ارکستر سمفونیک با دیگر سازهای کوبه‌ای همراهی می‌کند.

طبل نوعی ساز موسیقی از دسته سازه‌های کوبه‌ای است. طبل تشکیل شده از حداقل یک پوسته، به نام پوسته طبل، که به منظور ایجاد صدا بر روی بدنه آن کشیده شده‌است. طبل یکی از قدیمی‌ترین و پرکاربردترین سازهای دنیا به شمار می‌رود، و طرح اولیه آن طی صدها سال بدون هیچ تغییری ثابت مانده‌است. دهانه بدنه که پوسته طبل بر روی آن کشیده می‌شود به طور ثابت دایره می‌باشد، اما شکلِ دیگر قسمت‌های آن بسیار گوناگون است. در موسیقی سنتی غرب، رایج‌ترین شکل آن استوانه است. سر دیگر طبل ممکن است باز باشد و یا روی آن هم پوسته کشیده

تیمپانی سازی از رده سازهای کوبه‌ای و گونه‌ای طبل بزرگ است که از کاسه بزرگی (معمولاً از مس) و رویه‌ای از پوست حیوان یا پلاستیک ساخته می‌شود و آن را با چوب‌های طبل مخصوص تیمپانی می‌نوازند. به طبل‌های دوتایی یا پنج تایی در کنار هم نواخته می شوند. این طبل برای اولین بار در قرن ۱۷ همراه با ترومپت به عنوان اولین حضور طبل در ارکستر سمفونی نواخته شد. و در ارکسترهای سمفونیک از میانه قرن نوزدهم رایج شد. یکی از ویژگی‌های آن کوک‌پذیری است. برای کوک آن پوست رویش کشیده و توسط پیچ‌های تنظیم کننده یا پدال کوک می‌شود.

طبلا نوعی ساز موسیقی از خانواده سازهای کوبه‌ای است که در موسیقی هندوستان نواخته می شود. طبلا از دو طبل دستی تشکیل شده که در اندازه و آوا متفاوت اند. طبل کوچکتر را “دایان” نامیده و با دست مسلط تر (معمولاً راست) مینوازند. طبل بزرگتر “بایان” نام دارد و با دست دیگر نواخته می شود. این طبل صدای بم تری تولید میکند. دایره تیره رنگ میان هر طبل “سیاهی” نام دارد و معمولاً از خمیری تیره رنگ ساخته می شود.   منبع : ویکی پدیا

طاس سازی کوبه‌ای است که کاسه آن از جنس مس است و روی آن پوست گاو یا گوسفند می‌کشند و با چوب، تسمه چرمی یا لاستیکی بر آن می‌کوبند. استفاده از طاس در مرحله ذکر و قیام صورت می‌گیرد. توسط این ساز نغماتی با عناوین زیر اجرا می‌شود: حیران گریان فتاح پاشایی لبلان زنگی زنگی سه‌جار شلان

کاخون (به انگلیسی: Cajón) نوعی ساز کوبه‌ای می‌باشد. کاخون لغتی اسپانیایی به معنی: جعبه، صندوق یا صندوقچه می‌باشد که به نوعی ساز کوبه‌ای اطلاق می شود، نوازنده بر روی کاخون می‌نشیند و با ضربات کف دست و انگشتان که بر روی صفحه جلویی ساز می‌کوبد، صدایی خاص و زنگ‌دار تولید می‌کند.   تاریخچه کاخون به زبان اسپانیایی یعنی جعبه، این ساز قدمت زیادی ندارد و تاریخچه پیدایش آن کم است. در ابتدا کولی‌های اسپانیایی به همراه آواز و عضو جدا نشدنی موسیقی فلامینکو یعنی گیتار، بر روی جعبه‌های میوه ریتم اجرا می‌کردند و به مرور زمان حالت ساز گونه به

کوزه یک نوع ساز کوبه‌ای می‌باشد، جنس ساز کوزه از سفال می‌باشد. ساز آفریقایی Udu شباهت زیادی به ساز کوزه در موسیقی بلوچستان و جنوب ایران دارد.   تاریخچه کوزه، سازی است خود صدا و از جنس سفال که با ضربه مستقیم نواخته می شود. این ساز با شکل‌ها و شیوه‌های نواختن گوناگون در استان‌های هرمزگان، کرمان و سیستان و بلوچستان دیده می شود.امروزه کوزه‌های هرمزگان و سیستان بیشتر مورد استفاده قرار می گیرند. در هرمزگان کوزه را با نام جله می‌شناسند و نحوه نواختن آن با کوزه سیستان متفاوت است. کوزه سیستانی دارای روش ساخت، پخت و همچنین خاک

  قاشُقَک یا کاستانیـِت از سازهای کوبه‌ای است. قاشقک متشکل از یک جفت جام چوبی صدفی‌شکل و کوچک است که توسط تسمهٔ نازکی به انگشتان شست و سبابه نوازنده بسته می‌شود و او آن‌ها را به هم می‌زند تا به صدا درآید.

دَمام، سازیست که درتقسیم‌بندی سازها جزو سازهای کوبه‌ای است با نوسان پوست به صدا در می‌آید و در دسته سازهای کوبه‌ای استوانه‌ای شکل قرار می‌گیرد. دمام بیشتر در جنوب ایران بویژه در برازجان و بوشهر رایج است.   منشاء و تاریخچه آنچه از تصویر نگاری‌های گذشته مشهود است حداقل در ۴۰۰۰ سال پیش در میانرودان و مصر طبل‌هایی یافت می‌شده که بعضی ازآن تاکنون به یادگار مانده‌است. در طول تاریخ مردم طبل‌ها را وسیله‌ای جادویی و قابل ستایش می‌شمردند و آن را به منظور دفع بدبختی و شومی و یا به هنگام فراخوان ارواح پاک می‌نواختند. طبل‌ها برای اعلام خبر

تایکو (به ژاپنی: 太鼓، 太鼓) از سازهای کوبه‌ای ژاپنی است. تایکو طبلی است از یک استوانه چوبی توخالی که دو طرف آن‌را پوست می‌کشند و آن‌را در اندازه‌های گوناگون می‌سازند. بزرگ‌ترین نوع تایکو، اودایکو نام دارد که احتمالاً بزرگ‌ترین طبل دنیا نیز هست.    

دایره زنگی نام سازی است از خانواده آلات موسیقی کوبه ای . ساختمان این ساز با تفاوتهایی شبیه دایره است .

تیمپانی سازی از رده سازهای کوبه‌ای و گونه‌ای طبل بزرگ است که از کاسه بزرگی (معمولاً از مس) و رویه‌ای از پوست حیوان یا پلاستیک ساخته می‌شود و آن را با چوب‌های طبل مخصوص تیمپانی می‌نوازند. به طبل‌های دوتایی یا پنج تایی در کنار هم نواخته می شوند. این طبل برای اولین بار در قرن ۱۷ همراه با ترومپت به عنوان اولین حضور طبل در ارکستر سمفونی نواخته شد. و در ارکسترهای سمفونیک از میانه قرن نوزدهم رایج شد. یکی از ویژگی‌های آن کوک‌پذیری است. برای کوک آن پوست رویش کشیده و توسط پیچ‌های تنظیم کننده یا پدال کوک می‌شود.

زیلوفون سازی موسیقایی است از خانواده سازهای کوبه‌ای و احتمالاً با ریشهٔ اندونزییایی. معنای «زیلوفون» در زبان یونانی «آوای چوبی» است. این ساز دارای قطعه‌هایی چوبی با طول‌های مختلف است که نت‌های گوناگون را اجرا می‌کنند.

دُهُل نام یکی از سازهای کوبه ای موسیقی است. دهل طبلی بزرگ و دورویه‌ای که هر دو طرف آن پوستی از گاو یا گاومیش دارد، است. در متن‌های مختلف نام آن، داول، تاول و داوول آمده است. شکلی از آن به همراه سرنا در مناطق روستایی نواخته می‌شود. نوازنده، دهل را با ریسمانی که از شانه‌ها می‌گذرد به خود آویخته و با دو مضراب مختلف می‌نوازد. برخی گفته‌اند انتهای مضراب دهل، پارچه‌ای گلوله‌ای شکل دارد ولی دهل را از یک طرف با چوب کلفتی به نام چنگال و از یک طرف با چوب باریکتری به نام دیرک نوازند. البته در

هنگ نوعی ساز کوبه‌ای است در طبقهٔ خودصداها که برای اولین بار در سال ۲۰۰۰ توسط فلیکس روهنر و سابینا شارر در کشور سوئیس ساخته شد.

جفه نام گونه‌ای از دهل است که در موسیقی بومی ناحیه جنوب ایران و بویژه در گونهٔ از موسیقی به نام لیوا استفاده می‌شود. این نوع موسیقی بیشتر در مراسم شادی و سرور اجرا شده و با آن حرکات موزون فردی و جمعی با ضرباهنگ‌های خاص اجرا می‌گردد.

تختهٔ معابد سازی به شکل جعبه‌ای چوبی و توخالی به صورت گُرده ماهی از خانوادهٔ طبلواره‌ها. تخته معابد سازی کوبه‌ای است و خاستگاه آن چین، ژاپن و کره است. در آن کشورها از این ساز در آیین‌های دینی بهره می‌گیرند.

ماراکاس (جغجغه)(به اسپانیایی: Maracas) نام سازیست که به گفته‌ای ریشه آن از سرخ‌پوستان آمریکا است. در برخی قبایل، از جغجغه در مراسمی برای دعای باران استفاده می‌شده‌است. در برخی قبایل دیگر و به ویژه در میان قبایل با اعتقادات شمن‌باوری، از جغجغه برای احضار روح نیاکان کمک گرفته می‌شده است. در برخی قبایل، جغجغه یکی از دارایی‌های پرارزش رؤسای قبیله به شمار می‌آمده. این ساز در حال حاضر یکی از سازهای کوبه‌ای در موسیقی کلاسیک غربی محسوب می‌گردد. منبع : ویکی پدیا

دایره، یکی از سازهای کوبه‌ای است. این ساز، شبیه دف است و تفاوت این دو در آن است که دف، معمولاً دارای زنجیرهای کوچکی است که به دیواره چوبین آن نصب شده، همچنین دایره از دف کوچک‌تر است. این خصوصیات صدای این دو را متفاوت می‌کند. دایره غیر از ایران در کشورهایی همچون افغانستان، آذربایجان، ازبکستان، تاجیکستان و نواحی اویغورنشین چین رواج دارد.  

نقاره ساز ضربی به صورت طبل دوتایی است که سطح یکی از دیگری کوچکتر است و هر دو به وسیله یک نوازنده با دو چوب نواخته می‌شود. نقاره از دو طبل کاسه مانند درست شده که کاسهٔ بزرگتر صدای «بم» و کاسه کوچک صدای «زیر» می‌دهد. کاسه‌های نقاره را از مس یا سفال درست می‌کنند و روی آن پوست گاو و یا گوسفند می‌کشند. برای نواختن این ساز معمولاً آن رابر روی پایه‌ای مخصوص سوار می‌کنند، در مجالس خانگی یا مشابه، ساز را بر روی قطعه فرشی قرار می‌دهند و با دو ترکهٔ نازک چوب بر روی آن می‌کوبند.  

جـِغجـِغه به وسایلی گفته می‌شود که با تکان دادن آن اجزای آن با همدیگر برخورد می‌کنند و نوعی صدای تق‌تق ایجاد می‌کنند. از جغجغه‌ها بیشتر به عنوان وسیله‌ای برای سرگرمی نوزدان استفاده می‌شود. در مهندسی مکانیک چرخ‌های دندانه‌داری که به خاطر ضامن‌دار بودن صدایی مانند صدای جغجغه تولید می‌کنند چرخ جغجغه گفته می‌شود. در میان قبیله‌های سرخ‌پوستان آمریکا سازی جغجغه‌ مانند به نام ساز جغجغه در مراسمی برای دعای باران استفاده می‌شده‌است.[نیازمند منبع] نام جغجغه یک نام‌آوا است. جـِغجغه : اسبابازی کودکان = گیا. (? Prosopis Stephaniono) از تیره پروانه ایها، جاغک؟ (از معین)   منبع : ویکی پدیا  

سِنج نوعی ساز ضربی به شکل دو صفحهٔ برنجی گرد است که معمولاً صدای آن را کوبیدن به هم در می‌آورند. سنج عبارت از یک صفحه برنجی و فلزی مدور با قطرهای مختلف بین ۲۰ تا ۶۰ سانتیمتر و معمولاً وسط سمت بیرونی سنج برای نگهداشتن آن بکار می‌رود است. صدای سنج‌ها بسته به خاصیت آنها تفاوت می‌کند. این خاصیت‌ها عبارتند از: قطر سنج ضخامت سنج شکل سنج آلیاز و جنس فلزی که در ساختن سنج بکار رفته است.   منبع : ویکی پدیا

تام-تام یک آلت موسیقی کوبه‌ای است که از آن در ارکستر موسیقی کلاسیک استفاده می‌شود. نام این ساز در زبان چینی آن ;Gong که به معنای سنجی است که به وسیله یک چکش به صدا در می‌آید. این ساز در اواخر قرن بیستم به ارکستر موسیقی غربی وارد شد.   منبع : ویکی پدیا  

زنگ سرانگشتی یا زنجیرانگشتی یازنگ انگشتی سازی هست مکمل، که برای تولید ریتم در موسیقی ایران باستان -موسیقی عربی کاردبرد داشته. بر سر انگشتان حلقه هایی می بندند و با حرکات دست و انگشتان تولید صدا میکنند این ساز صدایی زیر و مانند زنگ دارد. مجید خلج در خاطرات خود میگوید :”سال ها پیش نمایشگاهی از مینیاتورهای ایرانی مربوط به دوره ی قاجار برخورد کردم…در آن تابلو خانمی با یک زنگ سرانگشتی به انگشتش در حال نواختن، به تصویر کشیده شده بود….وجود زنگ سرانگشتی در آن مینیاتور کاملاً بیانگر این مساله بود که این ساز در فرهنگ موسیقی ما وجود

  منبع : مرکز آموزش موسیقی سدا

بعد از آشنا شدن با کانسپت 5 روی 4 در این درس با 6 روی 4 آشنا می شوید.   حال ما 16 تا دولاچنگی که در یک میزان 4/4 داریم را به دسته های 6 تائی تقسیم می کنیم. کانسپت 6 روی 4 دارای 6 پوزیسیون می باشد که اکسانها در پزیسیونهای 1و 3 و 5 روی دست راست قرار می گیرند وبالعکس در پوزیسیون های 2 و 4 و 6 روی دست چپ. توجه داشته باشید که در پوزیسیون های 5 و 6 ما بجای 3 اکسان فقط 2 اکسان خواهیم داشت. بدیهی است که کلیه این تمرین

هنگ درام نخستین بار من این ساز را در اینترنت و فستیوال مدرن درامر دیدم، و این ساز که به نظر ساختار فیزیکی ساده ای داشت از لحاظ صدادهی بسیا زیبا و نه تنها پرکاسیو بلکه ملودیک بود و شاید دیدکاه جدیدی وا دو علاقه مندان سازهای کوبه ای ایجاد کند. زیرا امروزه به یک پرکاشن دیگر فقط به چشم یک ساز کوبه ای خالی نکاه نمی کنند و از آنجا که در ایران نوازندکان بسیار توامند سازهای پرکاشن و … مانند آقای همایون نصیری و کسان دیگر داریم که پتانسیلی بالایی برای خلاقیت در موسیقی دارند حتما قابل استفاده

در درس 28 با سيستم ” پنج روي سه ” آشنا مي شويد. در يک ميزان 4/4 ما چهار ضرب داريم که هر ضرب ما در تريوله به 3 قسمت تقسيم مي شود. حال با گذاشتن آکسان بر بروي ضرب اول و انتقال آکسان هاي بعدي بروي تريوله ششم و يازدهم به ملودي ريتميک ” 5 روي 3 ” مي رسيم. اين ملودي ريتميک پنج پوزيسيون دارد که هر کدام از آنها با انتقال تاکيد به يک تريوله جلوتر بدست مي آيد. طبق معمول اين تمرينها توسط پا بصورت Quarter Note همراهي مي شود و يکي از فرم هاي آن

  در اين تمرين روي ضربات تاكيددار كار مي كنيم . تاكيد در نواختن موجب بوجود آمدن رنگ در ضربات خواهد شد. اين تمرين بسيار پایه ای است و پيشنهاد مي شود كه بسيار مستمر و جدي اين تمرين را انجام دهيد تا كاملا در آن نواختن آن روان شويد. از لحاظ تئوري در هر ضرب، چهار عدد sixteenth note یا به فارسی دولاچنگ وجود دارد، که ابتدا اولين دولا چنگ تاکید (َAccent) مي گيرد كه براي آن حرف لاتین A را قرار مي دهيم. در هر ميزان 4/4، چهار ضرب وجود دارد، بنا براین اولبن دولا چنگ در هر

شاید براتون جالب بهشه که بدونین پولدار ترین درامر های دنیا چه کسانی هستن و چه مقدار سرمایه دارند. احتمالا نمیدونید که درامری مثل Ringo Starr (درامر گروه بیتلز) کل شهرمون رو میتونه بخره و خیلی از درامر های دیگه میریم یک نگاهی داشته باشیم به لیست ۳۰ درامر پولدار دنیا. ۱٫ Ringo Starr (The Beatles, $300 million) 2. Phil Collins (Solo/Genesis, $250 million) 3. Dave Grohl (Nirvana/Foo Fighters, $225 million) 4. Don Henley (The Eagles, $200 million) 5. Lars Ulrich (Metallica, $175 million) 6. Charlie Watts (The Rolling Stones, $160 million) 7. Larry Mullen Jr. (U2, $150 million) 8.

يکي از جالب ترين پترن هاي ريتميک اين سري تمرينات ، “ملودي ريتميک” 5 تايي است. اين کانسپت داراي سه پوزيسين مي باشد. براي رسيدن به کانسپت 5تايي ها ، ابتدا  به سراغ  تمرين 13 ،کانسپت “5 روي 4 ” مي رويم.  براي يادآوري “5 روي 4 ” از حروف لاتين A،B،C،D تشکيل شده . حال کافيست که هر کدام از اکسانهاي موجود در “5 روي 4 ” را دوبل کنيم تا به اولين پوزيسيون از 3 پوزيسيون 5 تايي ها برسيم.   در پوزيسيون اول “5 تايي” دو تاکيد اول با دست راست ، دو تاکيد دوم با دست

بعد از فراگيري و نواختن سيستم هاي معرفي شده در اين فيلم , حال مي خواهيم پترن نواخته شده توسط پاها را گسترش بدهيم . اولين “استيناتو”ي معرفي شده مربوط به ريتم برزيلي “سامبا” ميباشد که بين اهالي درامز به “Samba Foot” معروف است و دومين استيناتو ريتم لاتين “Baiao” را معرفي مي کند. استيناتو(Ostinato) در درامز به يک فيگور ريتميک دايم تکرار شونده اطلاق مي شود. براي فهم بهتر “Samba Foot” و “Baiao Foot”  حتما نت اين درس را به دقت تمرين کنيد.  در نت درس24 فرم سوم پا به نام “Latin Foot 2″  نيز معرفي شده است که

  این تمرین همانند تمرین 5 و 6 بر روی حروف لاتین “ABCD” کار می کنیم ،بااین تفاوت که این بار، ضربات تاکید روی SD نواخته می شود. به این صورت که دست ها ضربات غیر تاکید را روی تام تام ها اجرا می کنند ، و ما حروف “ABCD” را روی SD می زنیم. در این تمرین مثل تمرین قبل ، به تناسب “ABCD” به مکانیزم پا توجه ویژه داشته باشید. طبق معمول نکات زیر را فراموش نکنید…   ابتدا مکانیزم ، بعد «روان نوازی» با مترونوم. هیچ فشاری در پاها نباشد. اگر در اجرای این تمرین مشکلی داشتید

بعد از فراگيري سيستم ها حالا ميخواهيم ترکيبي از نواختن آنها توسط پا و دست را در تمرين هاي بعد کار کنيم. ابتدا به تمرين شماره 14 براي يادآوري ملودي ريتميک “6 روي 4″ در هر شش پوزيسيون آن مراجعه کنيد و سعي کنيد آنها را حفظ و کاملا دروني کنيد طوري که ديگر احتياج به درگيري ذهن براي اجراي آن نباشد. در اين تمرين دستها به اجراي نت دولاچنگ بصورت کاملا روان و يکسان و بدون آکسان بر روي SnareDrum مي پردازند. توجه کنيد که دستها حتما بايد توسط پاي چپ بر روي Hi-Hat بصورت Quarter Note (نت سياه)

بعد از فراگيري سيستمها حالا مي خواهيم ترکيبي از نواختن آنها توسط پا و دست را در تمرين هاي بعد کار کنيم. در اين تمرين نوازندگي شما وارد مرحله جديدي از ناوابستگي اعضاء مي شود. براي انجام اين تمرين: ابتدا به تمرين شماره 1 براي فرم دستها مراجعه کنيد و حرکت دستها را کاملا روان و دروني کنيد طوري که ديگر احتياج به درگيري ذهن براي اجراي آن نباشد. توجه کنيد که دستها حتما بايد توسط پاي چپ بر روي Hi-Hat بصورت Quarter Note (نت سياه) همراهي شود. حالا با تمرکز بر روي پاي راست به اجرا کردن حروف لاتين

سلام، به دوره آموزش نوازندگی درامز خوش آمدید. در این دوره سعی شده با ارائه تمرینهای مناسب، عملکرد دست و پا را در عین هماهنگی از هم جدا کنیم. بدین معنی که هر 4 عضو بتوانند بصورت جداگانه بنوازند و شما بتوانید پس از انجام این تمرینها در ایجاد هماهنگی بین اعصاب و عضله پیشرفت نمایید. از سوی دیگر این تمرینات شما را  برای نوازندگی قطعات اصلی آماده خواهند کرد. بدین معنی که با یکسری تمرین وارم آپ(Warm Up) عضلات شما گرم شده، بیشتر با سازتان هماهنگ می شوید.در صورت اجرای درست بایستی بتوانید بدون هیچ گونه استرس و فشاری

در این درس با position  دوم 4 روی 3 آشنا می شوید. برای اینکه از positione اول به positione  دوم برسید، کافیست که اکسنت ها را یک sixteenth (دولا چنگ) به جلو Displace یا Permute کنید. در این صورت به یک “ملودی ریتمیک”جدید می رسیم که از 5 اکسنت درست شده. توجه داشته باشید که این Position از دست چپ (LH)، آغاز می شود و به دست چپ (LH) ختم می شود. بیس درام (BD) یا های هد (HH) باید بدون فشار و کاملا ریلکس، Quarter Note را اجرا کند و بهترین حالت این است که ذهن اصلا درگیر پا

در درس 26 با تريوله هاي آکسان دار آشنا خواهيد شد. با گذاشتن تاکيد روي ضرب اول تريوله حرف لاتين” Q” بدست مي آيد. اگر آکسان را يک ضرب به جلو انتقال دهيم حرف لاتين “R” را بدست مي آوريم و بالاخره با انتقال آکسان به ضرب آخر تريوله حرف لاتين “S” بدست مي آيد. توجه داشته باشيد که در تريوله درهر ضرب دستها عوض مي شوند! ابتدا حروف لاتين “Q ,R ,S” را فقط با دستها  و براي تسلط بيشتر به همراه يکي از پاها تمرين کنيد. بعد از تسلط به ملودي ريتميک بوجود آمده مي توانيد اين حروف

  برخی از عناوین این کتاب آموزش درامز :   انتخاب یک درام از سر تا پوسته کاوش در اینکه درام ها چگونه صدا تولید می کنند آنالیز و بررسی درام ست ارج نهادن به قدیمی ها – درامز سنتی چرخ دادن چوب ها و زدن پوسته ها ساخت یک دایره واژگان صدا افزودن تعدادی معانی درامز نوازی یکی شدن با پالس حس کردن بلندی و متر صدا در برگرفتن مترهای نامتعارف بلندی صدا گفتمان تکنیک – آنچیزی که باید بدانید تکمیل فیگور و وضعیت جلوگیری از مصدومیت ضرب زدن درام : همه آن فقط در مچ دست نیست نگه

کارن آنه کارپنتر (Karen Anne Carpenter) یک خواننده و درامر آمریکایی بود. او و برادرش، ریچارد، یک گروه موسیقی دو نفره تشکیل دادند به نام کارپنترها (The Carpenters). در سالهای اخیر، هنرمندانی مثل مدونا (Madonna)، شانیا تواین (Shania Twain)، و کی.دی.لنگ (K.D. Lang) در میان دیگران از او به عنوان یک موزیسین تاثیرگذار نام برده اند. “اگر من یک کارپنتر بودم” یک آلبوم تکریم کارپنترهاست که چندین گروه راک آلترنیتیو (alternative rock) بر روی صداهای موسیقی های اجرا شده توسط ریچارد و کارن کارپنتر موسیقی نواخته اند.( یکی از تحسین برانگیز ترین ترانه های این آلبوم آهنگ “Superstar” است که

نیل پرت نیل پرت (Neil Ellwood Peart) بعنوان یکی از بهترین نوازندگان دنیای درام و همچنین ترانه سرایی قوی در زمینه موسیقی راک شناخته شده است. او در۱۲ سپتامبر سال ۱۹۵۳ و در اونتاریو کانادا متولد شد. در سن ۱۳ سالگی بود که وی علاقمند به نواختن درام شد و با اصرار توانست خانواده اش را راضی نماید تا چوب های مخصوص درام نوازی -drumsticks – و یک پد پلاستیکی برای تمرینش تهیه کنند، در مقابل وی متعهد شد که اگر در یک سال بصورت متمادی تمریناتش را ادامه دهد، برایش یک ست کامل از درام تهیه نمایند و چنین

سلام، امیدوارم که تا اینجا، از این دوره آموزشی استفاده کرده باشید، در این درس با Concepete سه روی چهار آشنا می شویم. 3 روی 4 در سه پوزیشن وجود دارد که امروز با Position اول آشنا خواهیم شد. به این الگوی ریتمیک می توان به عنوان یک ملودی ریتمیک نگاه کرد. همانطور که می دانید در هر میزان 4/4 ،شانزده Sixteen و یا به عبارتی نت دولا چنگ وجود دارد. حالا ما این 16 تا sixteenth نت را به دسته های سه تایی تقسیم می کنیم و تاکید یا accent می گذاریم. با این کار در یک میزان 4/4

جداکردن دست راست از دست چپ اين تمرين نيز همانند تمرين قبلي، تمرين دست راست و چپ است و فقط ارکستراسيون آن متفاوت است، بدين معني که دستها همانند 3 تمرين قبل حرکت مي کنند ولي اين بار روي طبلهاي متفاوت و با الگوئي متفاوت. الگوي اين تمرين دست راست روي، 3 طبل SD، تام 2 و تام 3 بوده و همزمان دست چپ روي SD و تام 1 که به هرکدام يک ضربه نواخته شود. الگوي پاي راست و چپ نيز همان الگوي تمرين هاي قبل مي باشد. اين تمرين بصورت ويژه اي، موجب جدا نمودن حرکت دست از

اگر نوازندگی را همانند یک زبان تصور کنیم، خواهیم دید که کلیه قواعد ارتباط اعم از صحبت کردن، نوشتن و خواندن در نوازندگی هم موجود می باشند. مهمترین فرم ارتباط بین انسانها ارتباط کلامی ونوشتاری هستند. ما با فراگیری یک زبان خارجی ، بدنبال بیان احساسات خویش بصورت آزادانه به زبان جدید هستیم. پس برای فراگیری یک زبان ، هرگز کافی نخواهد بود اگر آن زبان صرفا از روی کتاب ” راهنمای توریستی” از حفظ شود. متاسفانه زیاد دیده می شود که موسیقی به این صورت تدریس می شود! بجای اینکه موسیقی از ریشه تدریس بشود بیشتر می بینیم که

لقمان علی لقمان دوباره در سال ۱۹۶۱/۱۹۶۰ نقل مکان کرد و این بار در شیکاگو مستقر شد. جورج هادسون که از دوستان دوره دبستان لقمان بود نیز از حدود یک سال پیش در شیکاگو زندگی می کرد و در یک مدرسه موسیقی به کار مشغول بود. جورج همچنین همان اواخر همکاری با سان را و ارکسترش (The Arkestra) را آغاز کرده بود. بدین ترتیب بود که ادوارد اسکنیر (لقمان علی) برای نخستین بار با سان را آشنا شد. لقمان شیفته سان را و موسیقی گروهش شد و فورا همکاری خود را به عنوان عضوی از این گروه آغاز کرد. در

مژده اينکه بعد از گذراندن درسهاي قبل، حالا وارد مرحله جديد و پيشرفته ي “ملودي ريتميک” شده ايد. به همين ترتيب 5 تا 5 تا به جلو رفته و اکسنت ميگذاريم. بنابراين در ضرب سوم،اکسنت روي دولاچنگ سوم و در ضرب چهارم،اکسنت روي دولاچنگ چهارم خواهد بود و در نهايت به يک ميزان 4/4 دست پيدا مي کنيم اين ملودي ريتميک شامل 5 پوزيشن هست،که هر 5 پوزيشن در اين درس به شما معرفي شده. در پوزيشن 1، بعد از نواختن اکسنت روي دولاچنگ اول ضرب اول،5 تا دولاچنگ به جلو رفته و اکسنت(تاکيد) مي گذاريم، که به دولاچنگ دوم

این کانسپت هم مانند تمرین قبلی دارای 3 پوزیسیون هست که در هر کدام از این سه، آکسان به جلو “هل ” داده شده است. برای رسیدن به اولین پوزیسیون کافیست که یک آکسان به اکسانهای تمرین 15 اضافه کنیم. در اینصورت خواهیم داشت: سه تاکید اول بر روی دست راست ، سه تاکید بعد بر روی دست چپ ، بعلاوه آخرین تاکید بر روی دست راست که روی ” و ” ضرب آخر قرار میگیرد. طبق معمول برای پوزیسیون دوم این کانسپت ، آکسانها یک دولاچنگ به جلو “هل ” داده میشود و ترکیب دستها معکوس میشود. در پوزیسیون

بعد از فراگیری سیستمها حالا میخواهیم ترکیبی از نواختن آنها توسط پا و  دست را در تمرینهای بعد کار کنیم. در این تمرین نوازندگی شما وارد مرحله جدیدی از ناوابستگی اعضاء می شود. برای فائق آمدن به این تمرین: ابتدا به تمرین شماره  2 برای فرم دستها مراجعه کنید و حرکت دستها را کاملا روان و درونی کنید طوری که دیگر احتیاج به درگیری ذهن برای اجرای آن نباشد. توجه کنید که دستها حتما باید توسط پای چپ بر روی Hi-Hat بصورت Quarter Note (نت سیاه) همراهی شود. حالا با تمرکز بر روی پای راست به اجرا کردن حروف لاتین

بعد از فراگيري سيستم ها حالا مي خواهيم ترکيبي از نواختن آنها توسط پا و  دست را در تمرينهاي بعد کار کنيم. در اين تمرين نوازندگي شما وارد مرحله جديدي از ناوابستگي اعضاء مي شود. ابتدا به تمرين شماره 3  براي فرم دستها مراجعه کنيد و حرکت دستها را کاملا روان و دروني کنيد طوري که ديگر احتياج به درگيري ذهن براي اجراي آن نباشد. توجه کنيد که دستها حتما بايد توسط پاي چپ بر روي Hi-Hat بصورت Quarter Note (نت سياه) همراهي شود. حالا با تمرکز بر روي پاي راست به اجرا کردن حروف لاتين ABCD  بر روي BassDrum

لقمان علی در این زمان بود که لقمان علی شدیدا تحت تأثیر درامری به نام ویلیم سی تایرز (William C Tyres) قرار گرفت. تایرز درامر اصلی مدرسه بود و سبک کارش لقمان را به یاد جو جونز (Jo Jones) و جین کروپا (Gene Krupa) می انداخت. لقمان می گوید که «جو دوکز (Joe Dukes) یکی از بزرگترین درامر هایی است که تا کنون آثارش را شنیده است» (دوکز یک درامر محلی دیگر بود که بعد ها با جک مک داف (Jack McDuff) همکاری کرد و با ساکسیفونیست دکتر مارتین لوتر کینگ یعنی بن برنچ (Ben Branch) ارتباط داشت). او همچنین

در درس 27 با سيستم ” چهار روي سه ” آشنا مي شويد. در يک ميزان 4/4 ما چهار ضرب داريم که هر ضرب ما در تريوله به 3 قسمت تقسيم مي شود. حال با گذاشتن آکسان بر بروي ضرب اول و انتقال آکسان هاي بعدي بر روي تريوله چهارم و هشتم به ملودي ريتميک ” 4 روي 3 ” مي رسيم. اين ملودي ريتميک چهار پوزيسيون دارد که هر کدام از آنها با انتقال تاکيد به يک تريوله جلوتر بدست مي آيد. طبق معمول اين تمرينها توسط پا بصورت Quarter Note همراهي مي شود و يکي از فرم هاي

برادر من این کتاب برای من و فرزندم خریده بود. هر دو آنرا مطالعه می کردیم و آنرا جامع ترین کتاب دستورالعمل مصور و آموزش تصویری ساز درامز یافتیم.  این کتاب تصویری درامز همه پیچ و مهره های آشنایی و شروع کار با یک درام کیت را چه از جوانب مکانیکی آن و تنظیم و نصب اداوات و تجهیزات و چه جوانب موسیقیایی که چگونه موسیقی بر روی درام کیت درست کنیم را پوشش داده است. این کتاب به قدری خوب است که باید با هر درام کیتی که فروخته می شود خرید یک نسخه از آن نیز اجباری باشد

تمرين ششم ، خواندن ABCD برروي تام تام اين تمرين همانند تمرين 5 ،بر روي حروف لاتين “ABCD” کار مي کنيم ،بااين تفاوت که اين بار، ضربات تاکيد روي تام تام نواخته مي شود. به اين صورت که دست ها ضربات غير تاکيد را روي SD اجرا مي کنند ، و ما حروف “ABCD” را روي تام تام مي زنيم. در اين تمرين مثل تمرين قبل ، به تناسب “ABCD” به مکانيزم پا توجه ويژه داشته باشيد. ابتدا مکانيزم ، بعد «روان نوازي» با مترونوم   و حتما هيچ فشاري در پاها نباشد. اگر در اجراي اين تمرين مشکلي داشتيد ،

لویی بلسون لویی بلسون (Luigi Paulino Alfredo Francesco Antonio Balassoni)که همه او به عنوان یک نوازنده درام (در سبک جز) برجسته می شناسند. او یک پیشرو در نوازندگی double-bass درام، آهنگساز، تنظیم کننده، رهبر گروه، استاد و مدرس سبک جز است. دوک الینگتون او را چنین معرفی مینماید : “برترین نوازنده درام در جهان” و باید این حقیقت را قبول نمود که این جمله تنها تمجید از بلسون نیست بلکه وی در طول نوازندگیش تکنیکی که داشت و سرعت خیره کننده اش الگوی بسیاری از نوازندگان حال درام میباشد. ابداعات تکنیکال و تحولی که در ساختار درام به وجود آورد

کتابی فقط متشکل از تمرین درام من یک درامر مبتدی و مقدماتی هستم و این کتاب تاریخی درام توسط بسیاری از موسیقی دان هایی حرفه ای به من پیشنهاد شد.  یک اسنیر درام و استند از یکی دوستانم قرض گرفتم و یک جفت درام استیک و این کتاب تمرین درام را نیز خریدم. بعد از تعداد کمی از جلسات تمرین، حالا به اندازه کافی از تمرین های Drum تکرار شونده این کتاب به قدر کافی بهره مند شده ام و بنیه بقدر کافی برای نواختن اسنیر درام را پیدا کرده ام. استفاده از یک مترونوم همانطور که نویسنده کتاب نیز

در این درس به آخرین posisition 4 روی 3 می رسیم که از به جلو بردن (یا permute کردن) اکسنت ها بدست می آید. در position سوم ، اکسنت از روی sixteenth سوم در ضرب اول RH آغاز می شود و به sixteenth سوم در ضرب آخر (RH) میرسد. نکته خیلی جالب در position سوم “3 روی 4″ این است که : در صورت شروع آن از ضرب سوم (یا به تعبییر دیگر از وسط ) به ” BossaNova Clave” می رسیم. “BossaNova” یکی از ریتم های معرف برزیلی است، که از سالهای 1350 به این طرف جای خود را

  “هر چوب ، چوب درامز نمی شود! ” با اینکه این نظریه خیلی ساده است با این حال خیلی از درامرها توجه ویژه به چوب درامز خریداری شده ندارند. بیشتـر دـیده مــی شود کـه :”چون ارزان بود خریده ام!” ولی باید توجه داشت که Stick حلقه اصلی بین دستها و درامز می باشد. به خاطر همین چوب درامز باید با توجه و وسواس انتخاب شود. بازار پر از مارکهای مختلف است برای همین من فقط به چند نکته برای تصمیم گیری اشاره میکنم: اولین نکته در انتخاب چوب خوب این است که به چه مقدار یک چوب برگشت (

در چهار درس باقي مانده به سراغ تمرينات تريوله خواهيم رفت. در ابتدا توضيحاتي در باره تريوله: اصولا ضرب از منشا به دو شاخه تقسيم مي شود. اول شاخهBinery  (دوتايي) که در اين شاخه ضرب به مضربي از دو تقسيم مي شود و دوم شاخه Ternary (سه تايي) که در اين شاخه ضرب به مضربي از سه تقسيم مي گردد.  تمرينهاي 1 الي 24 همگي در خانواده ” باينري ” و تمرينهاي 25 تا 28 در خانواده “ترنري ها” قرار مي گيرند. خصوصيت ضرب باينري از جمله Stright بودن و در دو جهت بودن ضرب هست بطوري که عکس العمل

steve gadd   استیو گاد (Steve Gadd) یکی از مشهورترین درامرهای عصر حاضر، در نهم آوریل سال ۱۹۴۵ در شهر روچستر نیویورک متولد شده است. در طول فعالیت هنری اش با افراد صاحب سبک و سرشناسی چون پل سیمون Paul Simon، استیلی دان Steely Dan، جو کوکر Joe Cocker، باب جیمز Bob James، Chick Corea، اریک کلپتون Eric Clapton و ادی گومز Eddie Gomez همکاری داشته است و شاید بتوان گفت عمده شهرت خود را مدیون این قبیل فعالیتهاست. استیو گاد را می توان به جرات یکی از پرکارترین درامرهای تاریخ موسیقی به شمار آورد.   شروع فعالیت های استیو

بعد از فراگيري سيستم ها حالا ميخواهيم ترکيبي از نواختن آنها توسط پا و دست را در تمرين هاي بعدي کار کنيم. در اين تمرين نوازندگي شما وارد مرحله جديدي از ناوابستگي اعضاء مي شود. ابتدا به تمرين شماره 4 براي فرم دستها مراجعه کنيد و حرکت دستها را کاملا روان و دروني کنيد طوري که ديگر احتياج به درگيري ذهن براي اجراي آن نباشد. توجه کنيد که دستها حتما بايد توسط پاي چپ بر روي Hi-Hat بصورت Quarter Note (نت سياه) همراهي شود. حالا با تمرکز بر روي پاي راست به اجرا کردن حروف لاتين ABCD  بر روي BassDrum

یک سنج راید از قسمتهای متفاوتی مثل زنگ لبه وبدنه تشکیل شده است. وزن واندازه از جمله معیارهایی هستند که صدای یک سنج را میسازند. .دانستن این امر در انتخاب یک سنج خوب به شما کمک میکند اندازه ی زنگ: هر چه اندازه ی زنگ راید بزرگتر باشد صدای گرمتری از آن تولید میشود. وزن: وزن یک سنج تاثیر مستقیم روی حجم صدا و طرز تکلم سنج و قدرت صدای سنج دارد. نمونه های نازکتر باسخ دهی سریعتردارند و صدای شش دانگ تری تولید میکنند ودر عوض نمونه های سنگین تر حجم صدای بالاتر کشش طولانی تر و گام بالاتری

تونی روستیر   تونی روستیر (Tony Royster, Jr) تنها بیست و سه سال دارد اما با دیدن مهارت وی در درام نوازی، او را بسیار با تجربه تر از سن و سالش نشان میتوان مشاهده نمود. بدون تردید تونی روستیر یکی از نوازندگان بسیار برجسته در دنیای نوازندگی درام و جزو نوابغ این ساز است. او در سن ۳ سالگی شروع به نوازندگی درام نمود و تنها زمانی که ۱۱ ساله بود در مسابقات Drum-Off competition در هالیوود مقام نخست را از آن خود نمود! تونی رویستر جی آر در ۹ اکتبر سال ۱۹۸۴ در برلین آلمان متولد شد. در

  تمرین دوم از مجموعه آموزش درامز رو برای شما علاقمندان آماده نموده ایم، در این تمرین بر روی دست راست برجسته یا پیشرو (Right Hand Leading) کار خواهیم نمود. مدل انجام این تمرین بدین صورت است که باید بر روی هر تام تام (Tom Tom) دو ضربه، ابتدا راست و سپس چپ، مختص راست دستها و برای چپ دستها دقیقا برعکس نواخته شود. نکات زیر را برای هرچه بهتر انجام دادن این تمرین مد نظر داشته باشید : برای آغاز  باید از زیر ترین طبل شروع  نموده و به بم ترین طبل رسید. در حالیکه دست ها کار خودشان

بعد از فراگيري سيستمها حالا ميخواهيم ترکيبي از نواختن آنها توسط پا و  دست را در تمرينهاي بعد کار کنيم. ابتدا به تمرين هاي 10،11و12براي يادآوري ملودي ريتميک “3 روي 4″ در هر سه پوزيسيون آن مراجعه کنيد و سعي کنيد آنها را حفظ و کاملا دروني کنيد طوري که ديگر احتياج به درگيري ذهن براي اجراي آن نداشته باشيد. در اين تمرين دست ها به اجراي نت دولاچنگ بصورت کاملا روان و يکسان و بدون آکسان بر روي SnareDrum مي پردازند. توجه کنيد که دستها حتما بايد توسط پاي چپ بر روي Hi-Hat بصورت Quarter Note (نت سياه) همراهي

    این کتاب اگر به تازگی یک درام کیت سفارش داده اید و آرزو می کنید که مقدمات تنظیمات اولیه آن و در درجه دوم تعمیرات درام کیت را یاد بگیرید، بسیار ایده آل است. همچنین دانش مقدماتی در مورد درامز و سیمبال ها را یاد خواهید گرفت. تنظیم درام کیت و خواندن موسیقی با راهنمای قدم به قدم درامز در این کتاب بسیار ساده تر و بهتر برای فهم کلی گشته است. این کتاب همچنین به همراه یک سی دی می آید و شما را قادر به نواختن قطعات همراه حرفه ای درون CD می کند و یادگیری

بعد از فراگيري سيستمها حالا مي خواهيم ترکيبي از نواختن آنها توسط پا و دست را در تمرين هاي بعد کار کنيم. ابتدا به تمرين شماره1+12 براي يادآوري ملودي ريتميک “5 روي 4″ در هر پنج پوزيسيون آن مراجعه کنيد و سعي کنيد آنها را حفظ و کاملا دروني کنيد طوري که ديگر احتياج به درگيري ذهن براي اجراي آن نباشد. در اين تمرين دستها به اجراي نت دولاچنگ بصورت کاملا روان و يکسان و بدون آکسان بر روي SnareDrum ميپردازند. توجه کنيد که دست ها حتما بايد توسط پاي چپ بر روي Hi-Hat بصورت Quarter Note (نت سياه) همراهي

لقمان علی لقمان علی یک نمونه کامل است، یک الگوی تاریخی… موزیسینی اصیل که پیوسته در حال سفر است. با اینکه زمان و مکان به دنیا آمدنش کاملا مشخص است اما پس از آغاز فعالیت حرفه ایش خانه خود را در هر نقطه ای از دنیا می داند. او تحصیلات موسیقیایی خود را در نوجوانی یعنی در دهه های افسانه ای ۵۰ و ۶۰ قرن بیستم، در موسیقی گاسپل (Gospel Music)، بلوز، موسیقی ریتم و بلوز (R & B) و جز انجام داد. مهارت های او با سال ها تلاش و کار و سفر در کلوپ های فراموش شده پر

چوب مهمترین ماده ساخت انواع ساز آکوستیک است، بنابراین لازم است تا در شرایط مختلف آب و هوایی از این نوع سازها مراقبت شود. چه خطراطی ساز آکوستیک شما را تهدید می کند؟ هزینه و سرمایه گذاری ای که شما برای خرید یک ساز آکوستیک خوب می کنید، آنقدر است که بفکر فراهم آوردن شرایط نگهداری مناسب برای آن باشید. در این نوشته برای شما خطراطی را که ممکن است ساز شما را تهدید کند بر می شماریم. روش تشریح به طبقه بندی مواردی بر می گردد که می تواند باعث بروز خطر برای ساز شما شود، ممکن است

در هر حال شما در هنگام خرید یک ساز خارجی با کیفیت و با استاندارد قسمتی از هزینه را بابت نشان تجاری آن نیز پرداخت میکنید و در خرید یک ساز ایرانی از یک سازنده بنام و معتبر حداقل این امیدواری را خواهید داشت که در صورت مشکلات ثانویه میتوانید ساز را به دستان کسی بسپارید که توانایی تعمیر اساسی و مفید ساز را خواهد داشت و اکثرا این سازندگان، سازهایشان را با ضمانت چندین ساله ارائه میدهند و مسلما ضمانت این عده اعتبار آنان نیز میباشد. اما در زمینه نحوه ساخت این ساز و انوع چوب در ساختمان این ساز نیز

از سوی دیگر بسیاری از سازهای مارک دار که با نام سازنده ای اسپانیایی عرضه میشود و دارای لیبل از کارخانه مشهوری نیز میباشند نیز، استاندارد لازم را ندارند چرا که در حال حاضر بازار ساز ایران اشباع شده است از سازهای تقلبی که با نام اصلی بفروش میرسد. بسیاری از سازهای چینی با تغییر لیبل داخلی (برچسب داخل ساز) و تعویض آن با یک لیبل از یک مارک مشهور ساز در بازار به فروش میرسد و مسلما به هیچ عنوان تشخصیص این مورد از سوی کسی که آشنایی با این ساز ندارد ممکن نیست و حتی بسیاری از اساتید

در آستانه رسیدن به فصل تابستان و بازگشت و رجوع دوباره ذهن های خانواده ها و جوانان به سمت موسیقی هستیم! هر چند در این میان علاقه فصلی به موسیقی را نیز بایستی به فال نیک گرفت… در بین سازهای مختلف و بالاخص گیتار کلاسیک به دلایل مختلفی محبوبیت زیادی در میان نسل جوان دارد، جدا از اینکه شما براحتی با بودجه بسیار اندکی میتوانید این ساز را تهیه نمایید، براحتی هم میتوان این ساز را به صدا در آورد چرا که در رسانه های مختلف اعم از نشریات و رسانه های خارجی تصور دقیقی از این ساز و سبکهای

در طی چند مطلب به بررسی برخی از مهمترین تکنیکهای این ساز در سبکهای مختلف خواهیم پرداخت؛ مسلما در ابتدا بایستی توضیح داده شود، تکنیک مورد نظر در این مقاله تکنیک فیزیکال یعنی توانایی های دست چپ و راست در نوازندگی ساز میباشد. در Guitar به صورت شایع و مرسوم، دو شیوه برای اجرای موسیقی استفاده می شود که آن دو، پنجه و مضراب (پیک) هستند. سبکهایی چون کلاسیک و فلامنکو با استفاده از تمامی انگشتان دست راست به اجرا در می آید و سبکهایی چون پاپ جز و بلوز و راک و شاخه های آن به وسیله مضراب نوازندگی انجام

برنامه ریزی طرح اساسی تمرینات روزانه با حداکثر استفاده از زمان و انجام آنچه ضروری است، فکر ایده آلی محسوب می شود. این امر به ویژه هنگامی که خود را برای یک اجرا آماده می کنید بسیار حائز اهمیت است. اگر بخواهید قطعات سولو را از حفظ کنید، ترجیحا هیچ کدام را قبل از کنسرت تمرین نکنید و فقط خود را با گام ها و تمرینات و قطعاتی که در برنامه اجرای کنسرت قرار ندارد گرم کنید. خیلی مهم است که برای رسیدن به اهداف خود واقع بین و با خودتان صادق باشید. یک راهی که بی نهایت به پیشرفت

هر وقت هنرجویی می پرسد “چقدر زمان برای تمرین لازم است؟ “معلم پاسخ می دهد: “هر چقدر که در توانت هست” و این تقریبا پاسخی صادقانه است. در اصل این حقیقت بر پایه دو چیز است، یکی مقدار زمان و وقتی که برای تمرین دارید و دیگری وضعیت فیزیکی دست هایتان… اگر شما یک هنرجوی تازه کار Guitar باشید در برخی مراحل دستان شما شروع به آسیب دیدن می کند. مهم نیست که چه نوع سازی می زنید، آکوستیک، الکتریک یا کلاسیک. در ابتدا هر کسی که این ساز را در دست می گیرد با این مشکل مواجه می شود.

روش Freddie Green برای Guitar بسیار خوش صدا است و به قول معروف خوب صدا میده اما اگر پیانو بخواد جای Guitar رو بگیره موضوع عوض میشه چرا که زدن آکورد هایی با نت سیاه درهر میزان با پیانو برخلاف حالتی که Guitar اینکا رو انجام میده، نتیجه جالبی بدست نمیده. دلیل اون میتونه خوش صدا و ظریف بودن صدای Guitar هنگامی که با نت های سیاه همراهی میکنه باشه و برعکس چکشی بودن صدای پیانو باعث میشه این روش برای پیانو بد صدا باشه. میشه از خاصیت چکشی بودن صدای پیانو استفاده کرد و با استفاده از

یکی دیگر از روشهای متداول همنوازی پیانو و Guitar روشی است که به نام Freddie Green معروف هست. ایشون نوازنده ساز Jazz ای بوده که با گروه Count Basie (نوازنده پیانو Jazz) همکاری میکرده و نقش برجسته ای در کار گروه Count Basie و موسیقی تولید شده توسط این گروه داشته. این روش همراهی بر اساس نت های سیاه که دقیقا” سر ضرب نواخته میشه هست که نتیجه حاصل یک ساختار کاملا” محکم و استوار ریتمیک هست. به این شکل نگاه کنید : تحت این شرایط نوازنده پیانو اقدام به شکستن قالب ریتمیک Guitar میکنه و با استفاده از ضد ضربهایی

اگه کار گروهی موسیقی کرده باشید میدونید اولین چیزی که نشون میده یک گروه هماهنگ کار میکنند یا نه این هست که سازهای مختلف هنگام نواختن تو دست و پای هم نرند و بقولی همه شون یک چیز رو نزنند. برای مثال هم پیانو باس بزنه و هم Guitar بیس یا هم پیانو آکورد بگیره و هم Guitar الی آخر. برای جلو گیری از بروز چنین اتفاقهایی باید اعضای گروه همدیگر رو بشناسند و نقش هر یک خوب مشخص باشه. هر نقشی وظیفه و مسئولیت خاصی داره بنابراین دیگران خوب میدانند که وظیفه هر نفر چی هست لذا کاری رو

استنلی جردن استنلی جردن (Stanley Jordan) نوازنده آمریکایی و صاحب نام در سبکهای jazz و jazz fusion میباشد و شناخته شده ترین نوازنده در جهان بدلیل داشتن تکنیک مخصوص بخود و آنهم نوازندگی با انگشتان دست راست بدون استفاده از مضراب (تکنیکی که باید وی را بنیانگذارش در این سبک دانست) این تکنیک معروف به touch technique میباشد. وی در ۳۱ جولای سال ۱۹۵۹ در شیکاگو بدنیا آمد و دارای مدرک آکادمیک در موسیقی نیز میباشد. او در سال ۱۹۸۱ از دانشگاه پرینستون و در رشته موسیقی فارغ التحصیل شد. اما تکنیک منحصر بفرد وی: در حالت معمولی یک گیتاریست

جدیدترین مدل Guitar لس پاول (Les Paul) گیبسون موسیقیدان های سراسر جهان با در دست داشتن نوع جدیدی از تکنولوژی، با رها شدن از کار شاق کوک کردن ساز، به آزادی هنری بیشتری دست میابند. این فناوری روباتیک که توسط کمپانی آلمانی ترونیکال (Tronical Gmbh) و با شراکت کمپانی Guitar گیبسون (Gibson) به وجود آمده و توسعه یافته است، موجب شده است که جدیدترین مدل Guitar لس پاول (Les Paul) گیبسون، تنها در حدود ثانیه، خود را کوک کند. کاربرانی که این فناوری جدید افزوده شده بر Guitar را خریداری کرده اند میدانند که این Guitar پیچ (pitch)

ریچارد هلمر و “گیتارش” مقدمه:در چند روز اخیر که به دنبال خبری درباره موسیقی بودم، مدام به مطلبی برخورد میکردم که درباره به صدا درآوردن Guitar مجازی بود. همان کاری که بیشتر ما هنگام شنیدن Guitar در موسیقی محبوب خودمان انجام میدهیم یا میداده ایم. ماجرای این اختراع برایم چندان جالب نبود، اما وقتی دیدم نواختن Guitar مجازی یا به عبارتی “ادای Guitar زدن در آوردن” در جهان چه اهمیتی دارد، برایم جالب شد و فکر کردم شنیدن صدای Guitar مجازی بالاخره پس از ده ها سال از “ابداع” Guitar هوایی یا مجازی، صدای این ساز نادیدنی از استرالیا درآمد!

کلارنس لئونیداس فندر (Clarence Leonidas Fender) در سال ۱۹۰۹ در کالیفرنیای آمریکا بدنیا آمد. او از کودکی به مسائل برقی و مهندسی علاقه بسیاری داشت و دائم در حال ساخت و تعمیر رادیو و دیگر وسایل الکتریکی بود. بعد از اتمام دوره دبیرستان برای ادامه تحصیل در رشته حسابداری وارد کالج شد، پس از آن برای مدتی در یکی از شرکت های ساختمانی کالیفرنیا بعنوان حسابدار مشغول بکار شد، اما دیری نپایید که تصمیم گرفت تا وارد حرفه تعمیر وسایل برقی و الکترونیکی شود. در سال ۱۹۳۸ شرکت خود را با نام “خدمات رادیویی فندر” تاسیس کرد و به عنوان

9- فیزیک بدن و قدرت بدنی نوازنده از مواردی هستند که بایستی در انتخاب ساز مورد توجه جدی قرار بگیرند. بسیاری از سازها برای نواختن یا حتی نگهداریشان در هنگام نواختن توسط نوازنده توان بدنی بالایی رامی طلبند و از طرف دیگر نباید از نقش فیزیک بدن نوازنده نیز غافل شد، زیرا این امر در کوتاه مدت و دراز مدت تاثیرات زیادی را دارد. نوازندگانی که سازی را انتخاب کرده و می نوازند که با فیزیک بدن آنها سازگاری ندارد، هم در هنگام نواختن آن دچار مشکل می شوند و هم با گذشت زمان دچار بیماری ها و آرتروزهای مختلف

5- هر سازی با توجه به مشخصات ساختمانی و فیزیکی خود، دارای یکسری از توانایی هایی اجرایست که وجود همین توانایی ها درهرسازباعث بوجود آمدن تکنیک های مختلف در نواختن آن ساز می گردد و البته هر چه این توانایی ها و تکنیک های مرتبط با آنها در ساز بیشتر باشد، دوره یادگیری سازطولانی تر، مشکل تر و پرهزینه ترمی گردد. نمونه بسیار آشکار این مورد ویولن است که تمامی این موارد برای آن صدق می کند. براي آنکه از امکانات اجرايي سازها آگاهي يابيد، سعي کنيد به قطعات تکنيکي سازهاي مورد علاقه خود گوش دهيد وبا تکنيک هاي مختلف

فراگرفتن هنر نوازندگی با انتخاب نوع ساز آغاز می گردد و اگر این انتخاب در دوران کودکی اتفاق افتد، ساز از اولین خاطرات نوازنده می گردد و در پایان نیز، یاد گار بجای مانده از نوازنده، ساز و اجراهای های اوست. انتخاب نوع ساز، نخستین و در عین حال، مهمترین مسئله ایست که یک فرد دوستدار نوازندگی با آن روبرو می گردد چراکه بسیار اتفاق می افتد که پس از مدتی هنرجو احساس دلزدگی از انتخاب خود کرده پیدا می کند و نوازندگی را رها می کند. زیرا در زمان انتخاب، او به علت نداشتن اطلاعات کافی نتوانسته انتخاب صحیحی

۲۱- شیوه عمل در روش تمرین-استراحت چگونه است؟ همانطور که پیش تر در قسمت های یکم وهشتم این مقالات ذکر شد، روش “تمرین و استراحت” مبتنی بر بهره گیری از کوچکترین فرصت های روزانه برای تمرین نمودن و تقسیم کردن تمرین روزانه به بخش های مختلف و مجزا است. حال در این رابطه توجه به این نکته ضروری است که یک درس و یا قطعه را می توان از جهات مختلفی مورد بررسی قرار داد. به طبع هنرجو در برخورد اولیه با اثری که تاکنون ننواخته است می تواند ضعف های گوناگونی داشته باشد. مواردی مانند عدم رعایت ریتم، استایل

۲۰- تمرین های کوتاه روزانه چه تاثیری بر نوازندگی دارد؟ روش تمرین و استراحت که پیشتر در مقاله نوازنده و تمرین شماره یک، مورد بررسی قرار گرفت مبتنی بر بهره گیری از کوچکترین فرصت های روزانه برای تمرین نمودن و تقسیم کردن تمرین روزانه به بخش های مختلف و مجزا است. درهمین راستا ضرورتی ندارد تا در مکان هایی که رطوبت بسیار کمی دارند و یا تاثیر سایرعوامل محیطی مخرب بر روی ساز کم است، با قرار دادن ساز در جعبه از آن محافظت کنیم و تنها در زمان تمرین آنرا خارج کرده و در دیگر اوقات در جایی به

۱۹- روش پیشنهادی برای دستیابی نوازنده به اجرایی صحیح از قطعه چیست؟ از راههای گوناگونی می توان به اجرای صحیح قطعات دست یافت، اما روش پیشنهادی نگارنده- روش مرحله ای- است. با استفاده از این روش، نوازنده به شکل اصولی، قادر به حل مشکلات اجرایی و نیز بیان دیدگاه های شخصی خود می گردد. ۱- در این روش، برای اجرای قطعه، نوازنده در درجه اول نیازمند داشتن ادیت صحیح برای دست چپ و راست است. نوازنده فاقد ادیت اصولی و صحیح، برای تمرین و نواختن قطعات دچار مشکلاتی نظیر: از تمپو افتادن موسیقی در قسمتهایی از آن که ادیت دچار

17- استفاده از مترونم برای محاسبه ریتم موسیقی، چه کمکی به نوازنده کمک می کند؟ همانطور که می دانیم موسیقی بر دو پایه اصلی استوار است، اول صدا( زیروبمی) و دوم زمان( ریتم)، بنابراین توجه به عنصر ریتم در موسیقی و فراگیری اجرای صحیح انواع آن برای هنرجویان نوازندگی از اهمیت بالایی برخوردار است. “اساس محاسبه ریتم موسیقی توسط ذهن نوازنده انجام می پذیرد و در واقع نوازنده باید بتواند ریتم قطعات را در ذهن خود محاسبه کند.” بر این اساس تمرین ریتم خوانی موسیقی، بدون بکار بردن ساز، ذهن را برای محاسبه ریتم در نوازنده تربیت می نماید. آنچه

16- ضبط تمرین موسیقی چگونه می تواند به نوازنده کمک کند؟ از آنجا که بسیاری از نقاط قوت وضعف درهنگام تمرین و اجرا وجود دارد که نوازنده به دلایل مختلف از وجود آنها ناآگاه است، ضبط تمرین و شنیدن آن به دقت، می تواند بعنوان یک ابزار کنترل کننده نوازنده، کمک شایانی به شناسایی نقاط قوت وضعف موجود در کار او نماید. اما بهتر است به دو مورد دقت نماییم: نکته نخست، توجه داشته باشیم که: اگر از طریق دستگاه ضبط صوت و بوسیله نوار کاست(روش مغناطیسی) تمرینها را ضبط و یا پخش می کنیم، این امکان می تواند بوجود

14 – مفهوم عبارت ” قوی تر شدن دست نوازنده” که در اثر گذشت زمان و تمرین کردن بدست می آید، چیست؟ این سوال، یکی از جالب ترین موضوعات در حوزه نوازندگی است و تشریح آن نسبتا دشوار است؛ همانطور که می دانیم در اثر تمرین، عضلات و تاندون های دست قوی تر شده و غضروفها نیز نرم تر و روانتر می گردند و از طرف دیگر انگشت ها نیز برای تحمل حالات غیر متعارف، نظیر کشیدگی ها و باز شدن های بزرگ و همینطور تحمل انواع هماهنگی ها با یکدیگر، آمادگی پیدا می کنند و قوی تر می شوند.

11- قطعات با چه سطح تکنیکی را برای تمرین و نواختن انتخاب کنیم؟ نوازنده همواره بایستی در سه سطح مختلف تکنیکی قطعاتی را انتخاب کرده و بنوازد : دسته اول، قطعاتی که از لحاظ تکنیکی پایین تر از سطح نوازندگی او هستند، انتخاب این دسته از قطعات بدین دلیل است که نوازنده با تمرین روی آنها، به چند دستاورد مهم زیر می رسد : الف – با توجه به آنکه نوازنده، نسبتا راحت می تواند این دسته قطعات را بنوازند ومشکل خاصی برای نواختن آنها برای او بوجود نمی آید، مجالی برای اوبدست می آید تا بتواند روی سوناریته یا

در مطلب  قبل به پنج مورد از نکاتی که برای تمرین کردن باید به آنها توجه کرد اشاره کردیم، در این قسمت توجه شما را به ادامه نکات جلب می کنیم. 6- حداقل چه مقدار تمرین کنیم؟ بطور کلی، کمترین میزانی که برای تمرین لازم است که (البته منجر به حداقل پیشرفت نیز می گردد)، تمرین نواختن روزی یک ساعت است. کمتر از این مقدارتمرین روزانه عملا نتیجه بخش نبوده ودر دراز مدت موجب عدم پیشرفت ویا کنارگذاشتن سازتوسط هنرجو می گردد. 7- چگونه به حداکثر تمرین روزانه برسیم؟ رسیدن به میزان حداکثر تمرین روزانه بایستی مانند حرکت روی شیب

بی شک، تمرین اساسی ترین عنصرسازنده هنرمندان است و بزرگترین نقش را خصوصآ برای به اوج رساندن نوازندگان ایفا می کند. مطالبی که در این مقاله آمده حاوی نکاتی است، به صورت پرسش و پاسخ، درباره تمرین های نوازندگی و مسائل مرتبط با آن، که قدم به قدم در این گفتار تشریح می شوند و امید است مفید واقع شوند. 1- با چه سازی تمرین کنیم؟ این یک پرسش عمومی است که توسط اکثر هنرجویان مطرح می گردد، به هر حال پاسخ به این سوال بستگی مستقیم به دو عامل سازشناسی و وضعیت مادی هنرجویان دارد. هر چقدر شناخت نوازنده

همانطور که در قسمت پیشین اشاره شد؛ سرچشمه، ماهیت، وضوح و روشنایی و نیز زمان وقوع هر یک از عوامل تهدید کننده در نوازندگی فرد می تواند با دیگری متفاوت بوده و این عوامل گاه به شکل منفرد و گاه به شکل گروهی و دسته جمعی در اشخاص بروز می نماید و می تواند باعث جلوگیری در استمرار زندگی هنری اشخاص گردد. یکی از موارد مهم تهدید کننده نوازندگی، عدم توجه نوازنده به وضعیت بدنی خود و نیز بهره کشی بیش از اندازه از بدن در راه رسیدن به اهداف نوازندگی خویش است. در این راه غالبا از این موضوع

۶- عوامل تاثیرگذار در عدم موفقیت اشخاص و تهدیدات نوازندگی چیست؟ هنرمند در جایگاه یک انسان و در طی دوران زندگی هنری خود، همواره با عوامل تاثیرگذار مستقیم و غیر مستقیمی روبروست که این عوامل می توانند به شکل تهدیداتی در برابر مسیر مستمر زندگی هنری و موفقیت او جلوه گر گردند. از آنجا که سرچشمه، ماهیت، وضوح و روشنایی و نیز زمان وقوع هر یک از این تهدیدات در فرد می تواند با دیگری متفاوت بوده و این عوامل گاه به شکل منفرد و گاه به شکل گروهی و دسته جمعی در اشخاص بروز می نماید و می تواند

۵- عوامل تاثیرگذار برای موفقیت در یادگیری نوازندگی چیست؟ ۵-۱- پرهیز هنرجو از نتیجه گیری: بطور کلی فراگیری نوازندگی ساز، راهی دشوار و طولانی است و پیشرفت، غالبا با کندی صورت می گیرد. از دیگر سو هنرجو نیز درکی کامل و صحیح از مسیری که باید آنرا طی کند ندارد. بنابراین با توجه به این موارد، بهتر است هنرجویان در مورد میزان پیشرفت خود در نوازندگی، تنها به قضاوت شخصی بسنده نکرده و از نتیجه گیری های زود هنگامی که می تواند به شکلی مخرب در روند رشد و تکامل هنری آنان تاثیر گذارد، پرهیز نمایند و در این زمینه

در رابطه با اصول آموزش نوازندگی و مسائل مرتبط با آن، همواره هنرجویان نوازندگی با سوالات و ابهاماتی روبرو هستند که می تواند باعث سردرگمی آنها گردد. هدف از ارائه این مقاله، که به شکل پرسش و پاسخ مطرح می گردد، بررسی و گشودن دریچه هایی بر روی مسائل آموزشی هنر نوازندگی است. ۱- آیا می توان برای آموزش نوازندگی به هنرجویان، از یک فرمول ثابت استفاده نمود؟ پاسخ این سوال منفی است. به دلیل پیشرفت علوم آموزشی مرتبط با نوازندگی در دنیا، روشها و الگوهای آموزشی این شاخه ، همانند سایر شاخه های دیگر علوم هر روزه شاهد پیشرفت

از وسط شروع کنید وقت زیادی را صرف نواختن هر صفحه نکنید. زمان تمرین روی تریوی سیویلش، درست در همان ابتدا گرفتار شدیم. بنابراین تصمیم گرفتیم از بخش پایانی شروع کنیم، به این شکل کارمان بسیار ساده تر شد و اعتماد به نفس پیدا کردیم. بعد که قسمت اول را نواختیم؛ خیلی بهتر از قبل بود چون توانستیم آن را با کل موومان متناسب کنیم. سرعت را کم کنید در هر زمانی، خصوصا مواقعی که وقت کمی دارید، تمرین با سرعت پایین بسیار مناسب است. استپنر هم در این مورد می گوید:“لازم است در بخشی از تمرین با سرعت پایین

مطلبی که پیش رو دارید، نوشته ای است از خانم سارا فریبرزی از مجله “strings” که ترجمه آن را می خوانید:سال گذشته قصد اجرای مجموعه ای از آثار موسیقی مجلسی را داشتیم و من تریوی هلن تافه سیویلیش (۱۹۸۰) را پیشنهاد کردم. به نظر ایده جالبی می آمد، اما زمانی که مشغول یادگیری آن شدیم، تازه فهمیدیم که کار بسیار سختی است. آثار دیگری برای جایگزینی داشتیم، اما فرصتمان بسیار کوتاه بود. درست یک هفته بعد از اولین تمرین کنسرت داشتیم و این قطعه برای همه ما جدید و سخت بود. باری سرعت بخشیدن به فرآیند یادگیری نمی توانستیم از

همواره دیده شده است، نوازنده ای که قطعه مورد اجراء را به حافظه سپرده و سپس می نوازد از توانایی بیشتری در اجرای تکنیکی و همچنین بیان احساسات برخوردار است.     تجلّی احساسات نوازنده و نمایش قدرت تکنیکی نیازمند آرامش و دقت بالاست؛ طبیعی است در حالتی که او بخواهد دائمأ قطعه را از روی نت دنبال کند، نمی تواند به تمرکز لازم، صداگیری مطلوب و تمپوی صحیح دست یابد که هریک از این کاستی ها اجرایی ضعیف را به دنبال دارند. نوازنده ای که قطعه را ازبَر دارد با قدرت بیشتری روی سن حضور می یابد. این مسئله

گاهی می بینیم نوازندگان ویلن در ایران، با وجود سابقه زیاد در نوازندگی این ساز هنوز اشکالات ابتدایی در نوازندگی (از نت خوانی گرفته تا استیل) دارند که این موارد در کتابهای آموزشی ویلن ذکر شده ولی اکثرا” بخاطر بی دقتی این نوازندگان هنگام تمرین این کتابها و عدم آموزش صحیح از طرف هنرآموز این مشکلات با نوازنده باقی می مانند.   از این رو با نوشتن سلسله مقالاتی به مشکلات احتمالی هنرجویان ویلن هنگام زدن کتابهای آموزشی ویلن نظیر ل ویلن، شفچیک، ولفارت و همچنین بعضی از قطعات ویلن می پردازیم. مطالبی که در زیر می آید، در برگیرنده

Jascha Heifetz , 1901 – 1987 بحث جدایی آهنگساز و نوازنده و ارزش هریک از آنها در اثر هنری، در سالهای اخیر بیشتر شده است و برخی معتقدند که:”در یک اثر موسیقی، آهنگساز اندیشه و احساسات خود را بیان می دارد و نوازنده صرفأ یک راوی است که روایتگر تفکرات و روحیّات آهنگساز است. در این دید، نوازنده دارای درجه هنری پایین تری نسبت به آهنگساز می باشد چراکه او نه یک هنرمند آفریننده، که یک کارگر هنری است. او تنها مجری تفکرات دیگری است”. در واقع طرح اینگونه مسائل ریشه در عدم آگاهی وشناخت از توانائی ها و جایگاه

آیا شما از زمانی که برای تمرین ساز کنار میگذارید حداکثر استفاده را می برید؟ استفاده درست از وقت به هنگام تمرین ساز، از مهمترین عواملی است که پیشرفت شما را در نوازندگی تضمین می کند، به نکاتی که یکی از مدرسین موسیقی در این باره بیان کرده است   دقت کنید. جری کوکر (Jerry Coker) پرفوسور موسیقی و نوازنده توانای saxophone ، استاد دانشگاه و همچنین نویسنده بیش از ۲۰ کتاب در زمینه موسیقی Jazz در ارتباط با روشهای تمرین کردن موسیقی نظریاتی مفیدی دارد که در اینجا به نکات مهم آن اشاره می کنیم. او معتقد است که

هنگامی که به وضعیت موجود بسیاری ازهنرجویان نوازندگی نگاهی می کنیم متاسفانه ضعف شدید درشناخت و شنیدن آثار تصنیف شده مصنفان برای ساز مورد علاقه شان را شاهد هستیم. زمانی که هنرجویی در شناخت آثار ساز تخصصی خود ناتوان است، تکلیف شنیدن آثار موسیقایی سایر سازها و قطعات گروهی و… نیز ناگفته پیداست. این فقر شنوایی تأثر انگیز موزیسینِ آینده، شاید در ابتدا مهم به نظر نیآید، ولی در بسیاری افراد با گذشت زمان منتهی به کنار گذاشتن ساز می شود. هنرجو، که شناختی از دایره آثار ندارد و از این نیاز بی اطلاع است اما، هنرآموز نیز با توجه

از نکاتی که در اجرای صحیح تر قطعات یاریگر نوازندگان است، نت خوانی آنهاست. در اغلب اوقات نوازندگان تمایلی به نت خوانی موسیقی مورد اجرا در دوره ای که سرگرم تمرین آن هستند، ندارند. از ریتم افتادن های غیر ارادی جملات، اکسان دادن های بی مورد به بعضی ازنتها، عدم شناسایی موتیف های مختلف و جمع بندی نکردن آنها، کشیدن بیش از اندازه یک نت، به سرعت نرسیدن موسیقی و بسیاری از موارد اینچنینی که در زیر شرح آن می آید، با نت خوانی قابل برطرف شدن است. برای نوازنده ای که قطعه ای در سطح تکنیک خود تمرین می

بسیاری از کسانی که نمی خواهند بداهه نوازی کنند بیشتر بیم آنرا دارند هنگام اجرا نت غلطی را بزنند که بد صدا باشد و یا چنانچه با یک گروه مینوازند از این موضوع میترسند که از هارمونی گروه عقب یا جلو بیفتند. به این نکات توجه کنید: – در موسیقی Jazz اصلا” نگران زدن نت اشتباه نباید بود چون شما به محض اینکه احساس کردید نتی را اشتباه زدید با نیم پرده بالا یا پایین رفتن بدون شک میتونید حداقل به نتهای هفتم یا نهم یا سیزدهم و… هارمونی لحظه ای خواهید رسید. – جدای از این موضوع اگر به

دو ایده موسیقی متفاوت یکی متقارن و دیگری غیر متقارن در مطالب قبل راجع به تهیه تصویر صوتی از یک قطعه موسیقی در ذهن صحبت کردیم و با برخی مفاهیم اولیه آن آشنا شدیم. درادامه این بحث در نظر داریم با استفاده از هنر به تصویر کشیدن موسیقی به یکی از تکنیک های بداهه نوازی اشاره ای داشته باشم. Push / Pull اغلب هنگام بداهه نوازی بطور غریزی فکر اصلی ما ریختن یا بعبارتی هل دادن تعدادی نت موسیقی در فاصله های مختلف زمانی است که توسط آنها ملودی ای خلق شود و بتوانیم وظیفه خود را بعنوان یک نوازنده

موسیقیدانان و نوازندگان خبره Jazz از لحاظ جسمی یا روحی چیزی بیش از شما ندارند. در واقع اینطور نیست که خداوند چیزی بیش از شما در وجود آنها قرار داده باشد. برتری آنها بر دیگر علاقمندان   عادی به موسیقی آن است که با جدیت و نظم بیشتری به تمرین موسیقی می پردازند بطوریکه پس از مدتی توانایی شنیدن ایده های موسیقی در مغز و انتقال آن به انگشتان خود را بدست می آورند. هنگامی که خسته شده اید و ایده موسیقی جدیدی در ذهن تان وجود ندارد، به موسیقی دیگران گوش دهید. اینکار علاوه بر لذت داشتن و بالابردن

بداهه نوازی از طبیعی ترین روشهای ساخت موسیقی است که سالها پیش از آنکه روشهای چاپ و انتشار نت موسیقی – بصورت دستی یا ماشینی – گسترش پیدا کند، توسط نوازندگان سازهای مختلف موسیقی   بکار برده می شد. اینگونه از نوازندگان – یا موسیقیدانان – در جوامع خود عمومآ افرادی خلاق و با استعداد تلقی می شدند. با گذشت زمان، متدوال شدن تهیه نسخه های دستی و پس از آن پیشرفت صنایع چاپ، بتدریج از میزان خلاقیت نوازندگان کاسته شد. چرا که دیگر وظیفه نوازنده اجرای قطعه همانند آن چیزی بود که آهنگساز روی کاغذ نوشته است. اما امروز

از روشهای بسیار کارآمد برای فراگیری و کسب مهارت بیشتر در بداهه نوازی همراهی با موسیقی است که قبلآ اجرا و ضبط شده است. کمتر کسی است که امروزه در منزل ساز داشته باشد اما نوار یا CD سبک مورد علاقه موسیقی اش را نداشته باشد، پس می توانیم به راحتی شروع به کار کنیم. قطعه موسیقی را باید خوب بشناسید قبل از آنکه موسیقی مورد علاقه خود را در دستگاه پخش قرار دهید باید توجه داشته باشید که شما هرگز نمی توانید روی یک قطعه موسیقی بداهه نوازی کنید مگر آنکه ساختار هارمونی و ملودی آنرا خوب بشناسید. بنابراین

تمرینات کششی برای هر نوازنده ای الزامیست؛ قبل از تمرین و در انتهای تمرینات سعی نمایید تا به عضلات خود با کمک این کشش ها کمک نمایید و موجب شوید تا گرفتگی های احتمالی را از میان ببرید. عکسهایی که در ادامه مشاهده خواهید کرد برگرفته از کتاب دکتر Jameson با عنوان بازتوانی اندام های آسیب دیده میباشد که در آن تمریناتی کششی برای بازسازی عضلات آسیب دیده و همچنین از سوی دیگر پیشگری از آسیب های احتمالی داده شده است. تمریناتی از این کتاب انتخاب شده است که بیشتر برای نوازندگان کار آمد و مفید میباشد. قوانین کلی در

هیچ موقع هنگام احساس درد در یک ناحیه از بدن تمرین را ادامه ندهید خستگی عضلات امریست طبیعی که با استراحت برطرف میشود اما درد در هنگام تمرین بسیار خطرناک میباشد که چه بسا در صورت ادامه این روند دیگر قادر به نوازندگی نباشید. بعد از تمرین اجازه دهید تا بدن شما استراحت نماید باید آنرا بتدریج خنک نمایید. پس از یک تمرین سخت بدن شما فشار زیادی را تحمل نموده است باید با نرمش و ماساز سعی کنید تا دوباره به حال عادی خود برگردد از قطع تمرینات به یکباره و عدم تمرینات کششی جدا خود داری نمایید. بدن

بسیاری از نکات هستند که رعایت آنها در هنگام تمرینات تاثیر بسزایی در پیشرفت شما دارند. همانند یک نوازنده حرفه ای فکر کنید حتی اگر امروز شروع به یادگیری ساز نموده اید! نوازندگان حرفه ای بسیاری بوده اند که بدلیل عدم توجه به بدن و اعضای خود و تمرینات مداوم بعد از سالها دیگر نمیتوانند به نوازندگی ادامه دهند و دچار مشکلات حاد جسمی شده اند. رعایت برخی نکات ساده موجب تضمین بقای نوازندگی شما خواهد شد. محیط خود را از وسائلی که میتواند تمرکز شما را بهم بریزد خالی سازید. کامپیوتر، تلویزیون، عکس و از این قبیل وسایل میتوانند

داشتن انقباضات عضلانی و همچنین استرس در هنگام نواختن را در هنگام تمرینات کمتر متوجه میشوید، چراکه در زمان تمرین با خیالی آسوده در خانه و برای خودتان مینوازید! اما چرا وقتیکه که برای کنسرت و یا اجرا در برابر دیگران حاضر میشوید این استرس و انقباضات خود را نشان میدهد؟ در این مقاله به ذکر چند نکته بسنده میکنیم و سعی میشود تا در مطالب آتی به سراغ حافظه ناخود آگاه و خود آگاه برویم و کشف این نکته که در هنگام تمرین و اجرا چه اتفاقی برای نوازنده می افتد. چندین مورد که موجب استرس در نوازندگی میشود

شش:تمرین تنها فیزیکی نیست بجای اینکه تنها با عضلاتتان ساز بزنید قبل از شروع هر تمرینی چه گام و چه قطعه با نگاه کردن به نت قطعه مورد نظر، ذهن خود را برای تمرین آماده سازید. به عقیده شخصی (نگارنده) بسیاری از تمرینات عضلانی تنها وقت شما را میگیرند و کار مفیدی را انجام نمیدهند! درواقع تنها شما خسته میشوید و حس کاذب پیشرفت را به شما دست میدهد؛ در حالیکه با تمرینات ذهنی میتوانید با فشار کمتر و بازدهی بالاتر از تمرینات خود استفاده ببرید. بسیاری از نوازندگان مشهور بوده اند که به دلیل این فشار بیش از حد

قبل از تمرین سازتان سعی کنید تا دستهایتان را گرم کنید. به هیچ عنوان در هنگام شروع تمرین قطعه ای سخت و یا تکنیکال را اجرا ننمایید در بسیاری از موارد عدم توجه به این نکته باعث میشود تا فشار زیادی بر عضلات شما وارد شود و حتی کشیدگی هایی در عضله ایجاد نماید؛ یکی از روش های بسیار خوب اجرای گام و آرپژ با سرعت بسیار پایین میباشد و سپس اجرای قطعه ای ساده برای شروع تمرین.   یک: یکی از اشتباهاتی که برخی از هنرجویان و نوازندگان انجام میدهند این است که به یکباره دست از تمرین میکشند

۵٫ تعویض ساز   تعویض ویلون به ویولا، ویلون به ویلونی بزرگتر یا با سازی که اتفاع خرک متفاوتی دارد به نوازنده فشار زیادی تحمیل می کند. اگر سازتان را عوض می کنید باید ۱ تا ۲ هفته تمرینات ساده تر را انجام دهید و کم کم به سراغ برنامه اصلی خود بروید. همین مساله در مورد تعویض معلم یا رپرتوآر صادق است. ۶٫عادات نادرست تمرین   به نظر من موسیقی دان باید به نوازندگی مانند یک فعالیت بدنی نگاه کند. بیشتر نوازندگان قبل از اجرا اصلا خود را گرم نمی کنند یا فکر می کنند نواختن یک قطعه ساده

نویسنده: دکتر ریچرد نوریس   مشکلات ناشی از کار زیاد متاسفانه در بین نوازندگان بسیار شایع است، اما خوشبختانه می توان از آنها پیشگیری کرد و در صورت بروز قابل درمانند. همه موسیقی دان ها از آماتور گرفته تا حرفه ای باید علل بروز آن را بدانند بتوانند از ایجدشان جلوگیری کنند و علایم آنها را از همان ابتدا تشخیص دهند. ابتدا باید بدانیم مشکلات ناشی از کار زیاد چیست. این مشکلات زمانی ایجاد می شوند که یکی از بافت های بدن ـ ماهیچه ها، استخوان ها، تاندون ها، لیگامنت و …ـ تحت فشار بیش از حد قرار بگیرند که

همسر متکاف، امیلی والهوت، نوازنده ویلون سل است و با ارکسترشان برخی از آثار قرون شانزدهم و هفدهم را اجرا می کند. اعضای ارکستر به این نتیجه رسیده اند که واکنش شنوندگان زمانی که آنها از نت استفاده نمی کنند خیلی بیشتر است:“ شنوندگان عاشق دیدن این صحنه هستند.” البته او تصدیق می کند:“ من هیچ تفاوت خاصی بین اجرای با نت و بدون آن حس نمی کنم. البته برای حفظ شدن نت ها باید بیشتر تمرین کنیم که این آگاهی ما را نسبت به کل قطعه به خصوص کنترپوآن بیشتر می کند.” والهوت هم علاقه خاصی به اجرای بدون

سال گذشته در روزنامه ای خواندم که به یک نوازنده جوان به دلیل توانایی هایش در اجرای یکی از آثار سخت معاصر از حفظ ، جایزه داده اند. از آن زمان تا به حال روی مساله تاثیر حفظ کردن بر اجرای خوب فکر می کنم. آیا بدون نت نواختن توانایی های اجرایی نوازنده را ثابت می کند؟ برای دریافت جواب با بسیاری از همکارانم صحبت کردم. بیشتر آنها تجربه اجرای بدون نت را داشتند. به نظر برخی از اشخاص( نوازندگان یا شنوندگان) از حفظ نواختن باعث اجرای بهتری از اثر می شود. اما در مقابل برخی آن را تجربه ای

یک تمرین خوب با یک برنامه خوب و صحیح آغاز مى شود. اگر شما ۵ دقیقه تمرین را در برنامه یک روز شلوغ خود جا مى دهید یا یک بعدازظهر کامل را صرف این کار مى کنید، باید نحوه درست تمرین کردن را بدانید. تمرین کردن جزئیات زیادى دارد که آموزش موسیقى محتاج آن است. البته قطعاً زمانى که به درستى تمرین مى کنید هم مسائلى از قبیل مشکلات موجود در قطعات، شگفتى هاى پنهان در آنها و تجربه هاى تازه هم به وجود مى آید. اما مى توانید از قبل خود را براى آنها آماده کنید. یک برنامه صحیح

دوم، جنبه فیزیکی و جسمی شخص است که طبیعتا به اعضای درگیر با این موضوع منتهی می شود، به طور مشخص عضو تعیین کننده ای که بیشترین حساسیت در مورد آن اعمال می گردد، گوش و سیستم شنوایی است که به عنوان ورودی اطلاعات صوتی، انتقال وتبدیل ایفای نقش می کند و قسمت نهایی، سلسله اعصاب و مغزمی باشد و کیفیت، تحلیل و پاسخ را به عهده دارد. در این مدار طولانی و پیچیده که دستورالعملهای حاوی اطلاعات در کسری از ثانیه ایجاد می گردند، ماهیت جزء به جزء عضو شنوایی به طور معین و در پی آن مغز و

در اینجا به مورد سوم یعنی انسان می رسیم، قابل توجه است که این قسمت و موضوع چهارم آن که خود ساز می باشد جز مهمترین بخشها هستند زیرا هماهنگی و تعامل بین این دو عامل واثرگذاری مستقیمی که بر هم دارند، به نتایجی از آن حاصل می شود که بهتر است برای ایجاد ترتیب و توصیفی مفید تر از مسائل مربوط به ساز آغاز کرده و در مرحله بعد وارد مجموعه وسیعی همچون انسان و خصوصیات آن شویم. ساز و مجموعه سیستم تولید صدا (اصوات موسیقایی که از ادوات موسیقی تولید و به گوش می رسد) محصور در قوانینی

(JUST SOUND) شاید میان آنچه در واقعیت محض رخ می دهد در مقایسه با دریافت و درک ما از اعمال ارادی و غیر ارادی، فاصله زیادی وجود داشته و بین این دو برابری و تضاد حاکم باشد، معیار چیست و تشخیص و تفکیک استدلال چگونه صورت می پذیرد؟ جنجال میان این دو عرصه قدرتمند از گذشته تا به حال مقدمات بسیاری از احتمالات، آزمایشات، اکتشافات و تغییرات بوده است، نیروهای درونی ما به شکلی آگاهانه در صدد انعطاف به سویی آرمانی است که با مدلهایی از تجربیات دوران حیاتمان آمیخته است. به طور معمول در انجام متمرکز به کاری و

همان طور که در شماره قبل این مقاله ذکر شد، درمان عارضه کرامپ نویسندگان (نوازندگان) ناامید کننده است. با این وجود شیوه های درمانی اندکی وجود دارد که البته بسیار به طول می انجامد. حداقل به اندازه عمر بوجود آمدن این بیماری! نزدیک به ۵% از مبتلایان به عارضه کرامپ نویسندگان به خودی خود درمان می شوند که البته در ۵ سال اول نیز می تواند عود کند. از راههای درمان این عارضه میتوان به استفاده از تحریک الکتریکی عصب (TENS) در عضلات خم کننده ساعد نام برد که در دوره زمانهای ۲ هفته ای صورت می گیرد و سبب

امروزه یکی از شایعترین معضلات عضلانی که گریبان نوازندگان را می گیرد (به خصوص نوازندگانی که بصورت حرفه ای موسیقی را دنبال می کنند)، سندروم کرامپ نویسندگان یا نوازندگان (Writers Cramp) می باشد. این سندروم بصورت انقباض عضلانی به خصوص در دو ناحیه شست دست و ساعد بوجود می آید و باعث اختلالات حرکتی در دست نویسندگان، نوازندگان و تمامی کسانی که بصورت دائمی از انگشتان دست فعالیتی تکراری را طلب میکنند، می شود. دلایل پزشکی این بیماری هر چه که باشد متاسفانه شیوه قطعی درمانی ندارد و یا آنقدر ممکن است طولانی باشد که فرد بیمار از ادامه درمان

ایجاد و استفاده از استانداردهای معین در تعیین حالت و تغییر شکل اعضای بدن به هنگام نوازندگی از جهات گوناگون می تواند یاریگر نوازندگان باشد و این موضوع زمانی اهمیت بیشتری می یابد که به نقش فرسایشی تمرین و فرسودگی تدریجی بدن توجه شود. بطور کلی بکار گیری استانداردها در نوازندگی باعث می گردد تا از اثرات استهلاکی تمرین بر روی اعضای بدن کاسته گردد. از آنجا که انسان به هنگام نوازندگی جدای از بکارگیری ذهن نیازمند به استفاده از اعضا و اندام های مختلف خود می باشد، لذا تمرین مداوم و طولانی در صورتی که به شکل بی قاعده

در اولین پنج دقیقه اى که فرصت دارید، مى توانید تمرین را شروع کنید. در هر بار تمرین، بنا به میزانِ حوصله و خستگى، یک یا دو میزان یا حتا یک خط از درسِ مورد نظر را انتخاب و تمرین کنید. شما باید از آن پنج دقیقه اى که براى تمرین در دسترس دارید نهایت استفاده را ببرید؛ بدین گونه که از آن پنج دقیقه تنها و فقط یک یا دو دقیقه فرصت دارید که به نت ها نگاه کنید (پس مقدارى را انتخاب کنید که بتوانید در یکى دو دقیقه آن قسمت را بنوازید) در دو سه دقیقه ى

در هر تمرین دو امر جریان دارد: یکى تمرینِ ذهن جهت پرداخت و آنالیزِ قطعه ى مورد نظر و دوم تمرین دست ها جهت بدست آوردن نرمى لازم. ذهن شما قبل از دست هاى شما مشغول به کار مى شود، در نتیجه کار بر روى ذهن، هم مهمتر است و هم اولویت دارد. شما هرگونه که ذهنتان را عادت دهید همانگونه رفتار خواهد کرد. اگر با خود بگویید در روز دو ساعت تمرین لازم است تا نتیجه حاصل شود، ذهنِ شما هم این را مى پذیرد و حتا با یک ساعت تمرینِ روزانه هم نتیجه ى مطلوب نمى گیرد. اگر

تجربه شده که جدای از مسئله ی هوش بسیار بالا (شاید در حد یک نابغه) عاملی که باعث موفقیتِ اکثر هنرمندانِ برجسته شده “پشتکار و تمرینِ مدام و پیوسته” بوده است. همانطور که در شماره ى اول گفته شد شیوه اى که قصدِ شرحِ آنرا دارم، پیشرفتِ متعادل و مستمرى را براى شاگردان فراهم مى کند و قابلیت این نیز وجود دارد که رفته رفته به موسیقى جدى تر نگاه کنند و قصدِ حرفه اى شدن را در سر بپرورانند. در هر تمرین مى توان دو امر را در نظر گرفت یکى مقدارِ تمرین (کمیت) و دوم روش تمرین (کیفیت).

تنها ابزار براى بررسىِ پیشرفت در زمینه ى هنر، من جمله موسیقى و نوازندگى، مقوله ى “مقایسه” مى باشد. مقایسه به سه صورت امکان دارد: یک، مقایسه ى مقدار پیشرفتِ خودِ فرد با توانایى هاى باالفعل و باالقوه ى خودش؛ دو، مقایسه هنرجویان با یکدیگر؛ سه، مقایسه ى هر هنرجو با استانداردِ تعیین شده که طبق تجربه بدست آمده است. از آنجاییکه هیچ دو فردى مثلا در زمینه هاى سن، وقت تمرین، میزانِ استعداد، هوش موسیقایى، نحوه ى تمرین، مقدارِ انگیزه و غیره کاملا شبیه هم نیستند و خودِ فرد هم همیشه در شرایطِ آمادگىِ یکسانى نیست، بنابراین تعیین میزان

بررسى شیوه هاى تمرین با توجه به زمان و وقتِ محدودِ اکثرِ علاقه مندان به موسیقى، امکانِ این نیست که بتوانند شیوه ى تمرینِ خود را از شیوه ى تمرینِ حرفه ای ها الگو بردارى کنند. چراکه آنها تمامِ وقت و زندگى خود را در راستاى اینکار گذاشته اند و طبیعى است که مقدار تمرین آنان بسیار بیشتر از افراد دیگر باشد. براى یادگیرى درسِ گرفته شده از طرف استاد، با توجه به زمانِ موجودِ هر شخص، مى توان چند نوع تمرین را متصور شد که البته این روش ها بى تناسب با تعداد درس، سختى درس و زمان و

بررسى زمان تمرین چه وقتى یا چه وقت هایى از روز مى تواند بهترین زمان تمرین باشد؟ امروزه براى اکثر مردم تعیین وقتِ مناسب براى تمرین نه تنها اختیارى نیست بلکه اگر زمانِ تمرینِ کمى هم در طول روز پیدا کنند، در تعیین زمانِ تمرینشان اجبارِ کامل دارند و نمى توانند مقدارى که مى خواهند را در زمانى که دوست دارند تمرین کنند. ابتدا براى بررسى زمانِ تمرین، افرادى را در نظر مى گیرم که از هر لحاظ تأمین هستند و مى توانند تمام وقتِ خود را به موسیقى اختصاص دهند که عموما و اصولا (البته طبق مطالعات و تحقیقاتِ

بررسى مقدار تمرین مورد نیاز پیرو مطالبى که در شماره ى دوم در رابطه با شیوه هاى آموزشى ذکر شد در این شماره سعى مى کنم نسبت به هر شیوه ى آموزشى مقدار تمرینى را پیشنهاد دهم که مناسب با کلاسِ موردِ نظر باشد. جداى از این مسئله که مقدار تمرینِ هر شخص به عواملى مانند داشتنِ وقت، حوصله، انگیزه و توان فرد بستگى دارد ولى به طورِ عمومى مى توان چند نوع تمرین را متصور شد. البته نه به این معنى که هنرجویان نسبت به کلاسى که مى روند باید حتما یکى از این شیوه هاى تمرین را انتخاب

در این شماره به بررسى چند شیوه ى آموزشى مى پردازم که نه تنها بى ارتباط به مسائل مربوط به تمرینِ هنرجویان نیست بلکه به ترتیب در شماره هاى بعدى ارتباطِ بین شیوه هاى آموزش، با کیفیت و کمیت تمرین را روشن خواهم ساخت. یک: شیوه اى که در هنرستان و دانشگاه هاى موسیقى تدریس مى شود و برخى دیگر از اساتید در مکانهاى دیگرِ آموزشى نیز به همین شیوه عمل مى کنند. به این نحو که معتقدند هنرجو چون به خواسته ى خودش وارد این عرصه شده و در نتیجه بعد از فارغ التحصیل شدن باید به یک سطحِ

نگاه این نوشته به تمرین، یک دید کلى و ارائه ى شیوه ى خاصى تمرین براى افرادى است که تصمیم آنها براى نوازنده شدن (یا حرفه اى شدن) قطعى نیست. نه اینکه با این شیوه ى تمرینى که ذکر مى شود نمى توان گامهاى حرفه اى برداشت، بلکه زمان رسیدنِ به هدف، طولانى تر خواهد بود. معمولا بیشتر کسانی که برای اولین بار آموزش سازی را شروع مى کنند چون در ابتدای راه هستند و دارای انگیزه کافی نیز می باشند و عزم خود را جزم کرده اند که راه نوازنده شدن را در پیش گیرند، بنابراین اینگونه فکر مى

جنسیت و انتخاب ساز نظرات پیرامون نقش تفکر جنس گرا در موسیقی معاصر متفاوت است. به عنوان مثال، “Robert Adams” از اعضای “MENC” با توجه به حضور مردان در بین نوازندگان فلوت و زنان در بین نوازندگان ساز های برنجی و کوبه ای، اعتقادی به این تفکر ندارد. اما “George Rowe” از شهر “Windsor Locks” در ایالت کانکتیکات آمریکا، معتقد است که مسئله ی انتخاب ساز موسیقی به جنبه های اساسی شخصیتی فرد باز می گردد. حال ببینیم نتیجه ی نظرسنجی های ۳۰ سال گذشته چه می گویند. در سال ۱۹۷۸ و بر اساس آنچه که در مقاله ای تحت

مقدمه در طول تاریخ و با توجه به شرایط اجتماعی و اقتصادی، همواره کلیشه های رفتاری و شخصیتی به زنان تحمیل شده است. به عنوان مثال فرهنگ آسیایی، “خانه دار بودن” یا ” مادربودن” را برای یک زن مهم می داند. این نقش گاهی چنان افراطی می شود که زن را به موجودی رده پایین تبدیل می کند. مثلا در فرهنگ قدیم، به زن برچسب “Yin” را اختصاص می دادند که به معنای زنانگی، لطافت، منفی بودن و تیرگی است، در حالی که مرد با برچسب “Yang” معرف مردانگی، روشنی، مثبت بودن و قدرت بود. اما نقش زنان در موسیقی

اگر فکرِ حضور مقابل گروهی از مردم و اجرا شما را می ترساند، خودتان را در این ترس تنها ندانید. میلیون ها نفر هستند که درگیر اضطراب اجرا یا “ترسِ صحنه” هستند. به راستی که بسیاری از مردم بیماری آنفولانزا را به اجرا ترجیح می دهند! ورزشکاران، موسیقیدانان، هنرپیشگان و سخنرانان اغلب درگیر این نوع اضطراب هستند. اضطراب اجرا می تواند مانع لذت بردنتان از آنچه انجام می دهید بشود و روی کارتان اثر بگذارد. بدتر از همه، این اضطراب می تواند نقش مخربی بر تصوری که از خود در ذهن دارید و اعتماد به نفستان داشته باشد. هرچند مغلوب

هنرجوی خارق العاده این گروه، معلمان خود را در ابتدا به شدت شگفت زده و خوشحال می کنند. زیرا تمام درسهای ارائه شده توسط معلم را در جلسه بعد بی کم و کاست اجرا می کنند. یعنی نه چیزی به آن اضافه و نه از آن کم می کنند. این گروه از هنرجویان در عین حال که به تشویق و توجه زیادی نیازمندند، از سویی تحمل شنیدن انتقاد را ندارند. همچنین در نواختن خود بیشتر به اجرای قطعات سرعتی و نمایشی برای جلب نظر دیگران می پردازند و از اجرای قطعاتی که احتیاج به فکر دارد گریزانند. این دسته از

مقدمه از آنجا که “آموزش” در موسیقی امری بسیار مهم و زیرساخت موسیقی افراد را شکل می دهد، دارای حساسیت قابل توجهی می باشد و معلم متخصص و با تجربه در امر آموزش را می طلبد. معلمی که علاوه بر دانش موسیقی و مهارت در تدریس، از علم روانشناسی و چگونگی تعامل با هنرجویان مختلف نیز بهره مند باشد. چنین معلمی در ابتدا نیازمند شناخت کافی از توانایی و استعدادهای هنرجوی مورد تعلیم خود می باشد. در این مقاله ابتدا به گروه بندی و معرفی انواع هنرجویان و سپس به شیوه ارزیابی و سنجش استعداد موسیقی آنها می پردازیم. موسیقی